προσφατα

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Ιδού η Ρόδος, ιδού και ο Φούφουτος

Του Θανάση Καρτερού


Μπερδεμένα πράγματα. Η επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι θα πει "όχι" στην προεδρική εκλογή, ανεξάρτητα από το ποιο πρόσωπο τελικά θα προταθεί. Η κυρία Βούλτεψη μάλιστα έχει ξεσπαθώσει-ξεσπαθώσει, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σέβεται τους θεσμούς. Σα δεν ντρέπεστε να χρησιμοποιείτε την προεδρική εκλογή για να προκαλέσετε εκλογές, είναι το κεντρικό νόημα της επαναλαμβανόμενης κυβερνητικής αγανάκτησης.

Ναι, αλλά προχτές ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε τους βουλευτές του στο κυλικείο της Βουλής ότι δεν πρέπει να ανησυχούν. Δεν θα γίνουν εκλογές. Η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία και οι βουλευτές τη θητεία τους, για να ολοκληρώσουν όλοι μαζί το έργο τους με τους αιγιαλούς, τα δάση, το ασφαλιστικό, τις αξιολογήσεις μετά απολύσεων και τις απολύσεις μετά αξιολογήσεων. Και πού στηρίζεται παρακαλώ αυτή η πρωθυπουργική σιγουριά; Μα στην άλλη σιγουριά: ότι τους έχει τους 180 που απαιτούνται για να περάσει η κυβέρνηση τον σκόπελο της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Α, τους έχει λοιπόν! Και πώς τους έχει αφού δεν έχει ακόμα γίνει γνωστός ο εκλεκτός που προορίζεται για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα; Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλείται γιατί λέει "όχι" στην εκλογή, ανεξάρτητα από το πρόσωπο, πόσο θεσμικώς εντάξει είναι εκείνοι που λένε "ναι" στην εκλογή, επίσης ανεξάρτητα από το πρόσωπο; Δηλαδή τα δικά τους σύκα και των αλλωνών καρύδια; Ή μήπως προκύπτει και εξ αυτού ότι στην πραγματικότητα αυτό που η κυβέρνηση θεωρεί θεσμικότερο πάντων των θεσμικών ζητημάτων είναι να εισπράξει εκατόν ογδόντα "ναι" για τον όποιο Φούφουτο, που θα είναι "ναι" για τη συνέχιση της πολιτικής της;

Υπάρχει ύστερα και ένα πολιτικό μυστήριο. Λέει ότι τους έχει τους 180 ο Σαμαράς. Με γεια του με χαρά του. Πού τους έχει όμως αυτούς τους πρόθυμους να ψηφίσουν τον Φούφουτο για να μακροημερεύσει η συγκυβέρνηση; Στο τσεπάκι του; Στο ψυγείο, όπως εκείνοι οι παλιοί κατεψυγμένοι των ανακτόρων; Ή σε κάποια καβάτζα γελοίων, που σήμερα μιλούν κατά των Μνημονίων, και αύριο θα ψηφίσουν τα Μνημόνια διά του Φούφουτου;

Καλό θα είναι να τους μάθουμε κι εμείς τους γενναίους Φουφουτιστές. Κι ακόμα καλύτερα να προχωρήσει στην προεδρική εκλογή ο πρωθυπουργός, για να ξεμπερδεύει με τις ανασφάλειες των βουλευτών του. Ιδού η Ρόδος, ιδού και ο Φούφουτος...

Από την ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Οι καθαρίστριες μας εμπνέουν όλους

Του Στάθη Δρογώση*


Είχα την τιμή όλα αυτά τα χρόνια να παίξω σε δεκάδες συναυλίες αλληλεγγύης για κινηματικούς σκοπούς. Η συναυλία την οποία θυμάμαι με την πιο γλυκιά συγκίνηση έγινε πριν λίγους μήνες έξω από τις σκηνές των αγωνιζομένων καθαριστριών στο υπουργείο Oικονομικών στο Σύνταγμα. Δεν ήταν συναυλία. Μαζευτήκαμε με κιθάρα και τζουρά (ήταν κι ο καλός μου φίλος και συνάδελφος Ηλίας Βαμβακούσης) και δεν παίξαμε ούτε ένα δικό μας τραγούδι. Ρεμπέτικα, λαϊκά, τέτοια τραγούδια μόνο ακούστηκαν. Και Λοΐζος. Δεν βρήκα δικό μου τραγούδι για την περίσταση. Και δεν βρήκα και άλλου συναδέλφου μου. Το καινούριο ελληνικό τραγούδι δεν μιλάει για αυτά τα θέματα. Κι όταν το κάνει μιλάει όπως οι δημοσιογράφοι. Αποστεωμένα, ψεύτικα. Μεγαλώσαμε -η γενιά μου- ακούγοντας γύρω μας μια ηχώ παλιών αγώνων. Κάποιοι δώσαμε κιόλας τη μάχη στην πρώτη γραμμή, αλλά πάντα σε μια μειοψηφία. Ντύναμε τις προσπάθειές μας με βαρύγδουπες λέξεις, που τελικά έχασαν το νόημά τους. Οι λέξεις της αριστεράς εκστομίζονταν από βολεμένους πασόκους συνδικαλιστές και βουλευτάκους της διαπλοκής. Ο «αντιφασισμός» τσίχλα. Οι συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ παρωδία. Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός του ’80-’90 διέλυσε τα πάντα. Και άλλαξε και τις λέξεις. Τις φτήνυνε.

Εννοείται ότι δεν σβήνω όλους τους αγώνες της γενιάς μου με έναν αφορισμό. Απλά μας είχαν κλέψει τις λέξεις. Και δεν βρήκαμε καινούριες. Για αυτό δεν γράφτηκε και πολιτικό τραγούδι. Οι λέξεις, ο τόνος, οι φράσεις του είχαν κλαπεί από τα διεφθαρμένα ανθρωπάκια, τους παλιούς πρασινοφρουρούς διορισμένους, που πια ομαδικά ψηφίζουν τους ναζί ή προσπαθούν να βρουν ρωγμές στη ριζοσπαστική αριστερά να χωθούν. Φυσικά δεν θα τους γίνει το χατήρι.

Καθαρές αγωνιζόμενες ψυχές


Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Και μάλιστα σε ένα κείμενο για τις καθαρίστριες; Μα γιατί εκείνη τη νύχτα επιτέλους είδα καθαρές αγωνιζόμενες ψυχές. Γυναίκες ακούραστες που τραγουδούσαν ενώ είχαν φάει ξύλο το πρωί , ενώ τις έπαιρναν οι ειπρακτικές εταιρείες για τα δάνεια, ενώ δεν είχαν τίποτα να δώσουν στα παιδιά τους. Ναι, τραγουδούσαν δίπλα στους μπάτσους που κοιτούσαν σαν χαζοί. Τραγουδούσαν ενώ τα είχαν χάσει όλα. Και ήταν μια γροθιά. Δεν πήγαν να βολέψουν τους εαυτούς τους. Συγκρότησαν από τα κάτω ομάδα. Δεν είχαν συνδικαλιστοπατέρες. Ούτε κόμμα. Κι έτσι λειτουργούν και τώρα. Αμεσοδημοκρατικά. Και πήγαν για συμπαράσταση και σε άλλες συλλογικότητες. Πήγαν και σε άλλες πορείες. Ξαναέφαγαν ξύλο.

Και θα τις ξαναβαρέσουν. Γιατί ξέρουν πολύ καλά οι ακροδεξιοί, με την τσόντα του ΠΑΣΟΚ, που κυβερνάνε ότι μόνο αγώνες με τέτοιο ήθος μπορούν να τους κλονίσουν. Ο κάθε Άδωνις και η κάθε τραμπούκα Βούλτεψη δεν φοβάται τις τηλεμαχίες. Εκεί γαυγίζουν χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο. Τις καθαρίστριες, όμως, τις φοβούνται. Γιατί οι καθαρίστριες με τον αγώνα τους έχουν την κοινωνία μαζί τους.

Μετά από εκείνη τη βραδιά τέλειωσα ένα τραγούδι που δούλευα καιρό. Οι καθαρίστριες μας εμπνέουν όλους. Αυτές μας κινούν να βγούμε μπροστά. Για τη ζωή μας ξανά.

Ξέρω ότι θέλεις να αλλάξεις τα πάντα στον κόσμο
Μα νιώθεις μόνος, ρωτάς αν αξίζει ξανά και ξανά
Ξέρω ότι ξέρεις δεν είναι εποχή για σωτήρες
Οι απλοί άνθρωποι είναι που πρέπει να βγούνε μπροστά.
Έλα να βγούμε μπροστά για τη ζωή μας ξανά!
Είν’ τα ονειρά μας φωτιά, έλα να βγούμε μπροστά!

Το υπόλοιπο από Σεπτέμβρη. Για την ώρα θα συναντήσουμε ξανά τις καθαρίστριες στη μεγάλη συναυλία με την Χαρούλα Αλεξίου στο Σύνταγμα.

* Ο Στ. Δρογώσης είναι τραγουδοποιός και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με την Ανοιχτή Πόλη.

Από την Εποχή

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Γάζα: Νέα ισραηλινή επίθεση σε εξέλιξη - Ξεθάβουν νεκρούς απ' τα ερείπια οι Παλαιστίνιοι

Διεθνή

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον 1.050 Παλαιστίνιοι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, έχουν σκοτωθεί και 42 στρατιώτες και τρεις πολίτες από την πλευρά του Ισραήλ. Nέες επιθέσεις ξεκίνησε το πρωί της Κυριακής το Ισραήλ, σπάζοντας την εκεχειρία που μονομερώς είχε κηρύξει. Απέρριψε ο Νετανιάχου νέα πρόταση της Χαμάς για 24ωρη εκεχειρία από το μεσημέρι της Κυριακής.

Oι εξελίξεις των προηγουμένων ημερών, ως το βράδυ του Σαββάτου 26 Ιουλίου 2014 (9ης ημέρας της χερσαίας ισραηλινής επέμβασης - 1ης 24ωρης εκεχειρίας)

Το hashtag στο Twitter: #GazaUnderAttack και #Gaza - Η συνεχής ενημέρωση από τον βρετανικό Guardian, την ισραηλινή Haaretz και επίσης από το live blog του Αλ Τζαζίρα

Σύνοψη των γεγονότων ως το πρωί της Κυριακής 27 Ιουλίου (19η ημέρα της ισραηλινής επίθεσης) Μια οσμή θανάτου πάνω από τη Γάζα...


Η 10η μέρα της χερσαίας επίθεσης του Ισραήλ στη Γάζα σηματοδοτήθηκε από την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός. Οι πολεμικές επιχειρήσεις ξανάρχισαν με τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές να ανταλλάσσουν κατηγορίες για το ποιος  φέρει την ευθύνη της επανάληψης των εχθροπραξιών.

Το Ισραήλ κατηγορεί τη Χαμάς ότι έριξε 25 ρουκέτες τη στιγμή που το ίδιο είχε δεχτεί εικοσιτετράωρη παράταση της κατάπαυση του πυρός. Από τη  πλευρά της η Χαμάς απαντάει ότι η κατάπαυση του πυρός δεν έχει νόημα όσο οι ισραηλινές δυνάμεις βρίσκονται μέσα στη Γάζα εμποδίζοντας τα σωστικά συνεργεία να έχουν πλήρη πρόσβαση στις κατεστραμμένες γειτονιές και συνεχίζοντας το έργο της καταστροφής των τούνελ. Η Χαμάς δηλώνει ότι δεν θα δεχτεί εκεχειρία που δεν θα προβλέπει άρση του αποκλεισμού της Γάζας. Αντιθέτως, το Ισραήλ ζητάει τον αφοπλισμό της Χαμάς.

Μετά από ένα φρενήρη κύκλο διαπραγματεύσεων στη Μέση Ανατολή, ο αμερικανός ΥΠΕΞ Τζον Κέρι επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπως άλλωστε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κιν Μουν. Παρά την αποτυχία του σχεδίου του, ο Κέρι θα συνεχίσει τις μεσολαβητικές προσπάθειές του. Τα ισραηλινά ΜΜΕ εγκαλούν τον Κέρι ότι το σχέδιο εκεχειρίας που πρότεινε, ικανοποιούσε πιο πολύ τις απαιτήσεις της Χαμάς από αυτές του Ισραήλ.

Η χτεσινή ανάπαυλα των εχθροπραξιών ανέδειξε σε όλη του την έκταση το σκηνικό τρόμου που έστησε το Ισραήλ στη Γάζα. Από τα ερείπια ανασύρθηκαν γύρω στα 150 πτώματα. Περιοχές όπως η Σετζάιγια έχουν ισοπεδωθεί, θυμίζοντας τη Χομς στη Συρία. Όπως έγραψε ρεπόρτερ που βρέθηκε στον τόπο της καταστροφής, «παντού απλωνόταν η οσμή του θανάτου, την οποία δεν μπορώ να ξεκολλήσω από τα ρουθούνια μου.»

Η Σετζάιγια πριν και μετά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς




Συνεχής ενημέρωση

 

Κυριακή 27/7/2014


4.45 μ.μ. Γκιντεόν Λεβί: Το Ισραήλ δεν θέλει την ειρήνη: Άρθρο του ισραηλινού δημοσιογράφου Γκιντεόν Λεβί που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Haaretz

4.10 μ.μ.

Haaretz: Ο Νετανιάχου απέρριψε το αμερικανικό σχέδιο για εκεχειρία στη #Gaza αποδεχόμενος ως μόνη πρόταση προς συζήτηση αυτή των Αιγυπτίων. (πηγή: ΕφΣυν)

4.25 μ.μ.

Ο Νετανιάχου αποκαλεί την οργή για τους νεκρούς άμαχους... «πόλεμο δημοσίων σχέσεων»

Μιλώντας στην εκπομπή «Face the Nation» του αμερικάνικου CBS o ισραηλινός πρωθυπουργός είπε πως καταλαβαίνει πως με κάθε θάνατο παλαιστίνιου άμαχου η διεθνής κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον της χώρας του, αλλά «δεν μπορούμε να βάλουμε πάνω από την ασφάλεια του Ισραήλ τον πόλεμο των δημοσίων σχέσεων» («He also said that he realizes world opinion might be shifting away from his nation with every Palestinian civilian's death, but added that the public relations battle cannot supersede Israel's security», η διατύπωση στο σχετικό δημοσίευμα στη συνεχή ενημέρωση της Χααρέτζ)

3.50 μ.μ.

Οι εξελίξεις την τελευταία μιάμιση ώρα


Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ Robert Serry καλεί το Ισραήλ να "αποδεχθεί το αίτημα της Χαμάς μέσω του ΟΗΕ" να επεκτείνει μια ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός μέχρι τις 14:00 τη Δευτέρα.  "Ελπίζω ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα επαναλάβει τη δέσμευσή της για μια ανθρωπιστική παύση τώρα που η Χαμάς είναι έτοιμη για μια άνευ όρων παύση,"  είπε ο Ρόμπερτ Σέρι στη Haaretz.

"Ανέφερα [την πρόταση της Χαμάς] στον επικεφαλή του COGAT, στρατηγό Mordechai. Ζήτησα από την ισραηλινή κυβέρνηση να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να δεχθεί το αίτημα για περαιτέρω ανθρωπιστική παύση. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ σημαντικό σήμερα, λόγω της μουσουλμανικής γιορτής [του τέλους του Ραμαζανιού].  «Θέλω να τονίσω ότι η ανθρωπιστική παύση δεν αποτελεί υποκατάστατο για μια εφικτή και μακροπρόθεσμη κατάπαυση του πυρός που θα αντιμετωπίσει όλα τα βασικά ζητήματα. Ελπίζω ότι και τα δύο μέρη θα επωφεληθούν από την παύση για να ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση. Δεν θα μπορούμε να συνεχίσουμε αυτή την τακτική των ανθρωπιστικών παύσεων για καιρό ακόμα» (ρεπορτάζ: Barak Ravid για τη Χααρέτζ)

Σύμφωνα με τον απεσταλμένο του Αλ Τζαζίρα στη Γάζα, οι πρωινοί ισραηλινοί βομβαρδισμοί σκότωσαν 11 ακόμα ανθρώπους, ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών σε 1.061 από το ξεκίνημα της ισραηλινής επέμβασης πριν από 20 μέρες. Περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί στην ίδια περίοδο. Η Χααρέτζ προσθέτει ότι δύο από τα σημερινά θύματα προκλήθηκαν από χτύπημα σε μοτοσικλέτα σκοτώνοντας τους δύο επιβαίνοντες.

2.00 μ..μ.

Σε νέα 24ωρη εκεχειρία στη Γάζα συμφώνησε η Χαμάς - Αναμένεται η απάντηση του Ισραήλ   Οι ένοπλοι μαχητές της Χαμάς συμφώνησαν σε νέα 24ωρη ανθρωπιστική εκεχειρία στη Γάζα, η οποία θα ξεκινήσει μέσα στην επόμενη ώρα, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της οργάνωσης.

beit2.jpg

Παλαιστίνιοι περπατούν πάνω στα ερείπια, καθώς εισέρχονται στη βόρεια περιοχή της Μπέιτ Χανούν για να ελέγξουν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια της ανθρωπιστικής εκεχειρίας, στις 26 Ιουλίου 2014. (AFP Φωτογραφία / Mohammed Abed)

1.00 μ.μ.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της Χααρέτζ, Ανσελ Πφέφερ, η Χαμάς ζητάει νεα «ανθρωπιστική εκεχειρία» στη Γάζα μέσω αντιπροσώπου του ΟΗE. 

11.25 π.μ.

Η Χααρέτζ είχε μεταδώσει στη 1.08 το πρωί της Κυριακής ότι εκπρόσωπος της Χαμάς απάντησε στην είδηση ότι το Ισραήλ συμφώνησε σε παράταση της ανθρωπιστικής κατάπαυσης των μαχών λέγοντας “κάθε κατάπαυση πυρός που δεν διασφαλίζει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις αποσύρονται από τη Γάζα και την εκκένωση των τραυματιών δεν είναι αποδεκτή από τη Χαμάς” (Haaretz) - πηγή της μετάφρασης, η σελίδα του Συλλόγου Ιντιφάντα

Διαβάστε ακόμα:

Σάββατο βράδυ: Άγρια επίθεση σε δύο παλαιστίνιους από νεαρούς Εβραίους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ


Kαι από το Twitter: Embedded image permalink Τι έκαναν ισραηλινοί και παλαιστίνιοι τη μέρα της εκεχειρίας (χθες, Σάββατο)    10.30 π.μ.

Κάτοικοι της Γάζας αναφέρουν ότι ξεκίνησαν ξανά οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού, καθώς μετά την ρίψη τριών ρουκετών από τη Χαμάς -που δεν προκάλεσαν θύματα ή ζημιές, αφού έπεσαν σε ανοιχτές περιοχές - ανακοίνωσε πως δεν θα κρατήσει την κατάπαυση του πυρός που είχε εξαγγείλει για σήμερα.

Ο ανταποκριτής του BBC μεταδίδει: Πριν ακόμη βγει η ανακοίνωση του στρατού, ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν ανατολικά και βόρεια της πόλης της Γάζας καθώς ξεκίνησαν τα πυρά από τανκ.


Το ρεπορτάζ του Κρις Μόρις από την Σετζάγια - την γειτονιά που ισοπέδωσαν οι ισραηλινές επιθέσεις, εδώ: http://www.bbc.com/news/world-middle-east-28495282

10.15 π.μ.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι «εξαιτίας της ρίψης ρουκετών από τη Χαμάς κατά τη διάρκεια του 'ανθρωπιστικού παραθύρου" (εκεχειρίας), επαναλαμβάνουμε την από αέρος, θάλασσας και εδάφους δραστηριότητά μας στη Γάζα»

9.00 π.μ.

Οι σειρήνες ήχησαν στο νότιο και το κεντρικό Ισραήλ σήμερα προειδοποιώντας για εισερχόμενα πυρά, λίγες ώρες αφού οι αρχές της χώρας ανακοίνωσαν ότι παρατείνουν μονομερώς την ανθρωπιστική εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας ως σήμερα τα μεσάνυχτα.

Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι δύο ρουκέτες έπληξαν ανοικτές περιοχές και ακόμη μία αναχαιτίστηκε από το αντιπυραυλικό σύστημα Σιδηρούς Θόλος.  (Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η ενημέρωση από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, 8.10 το πρωί της Κυριακής 27/7:

Το Ισραήλ δέχθηκε να παρατείνει μονομερώς και σήμερα την ανθρωπιστική εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ χθες Σάββατο, κάτι που όμως απέρριψε η Χαμάς η οποία επανέλαβε τις ρίψεις ρουκετών καθώς θέτει ως όρο την απομάκρυνση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη Λωρίδα της Γάζας.

Παρόλα αυτά ισραηλινοί υπουργοί άφησαν να εννοηθεί ότι μια οριστική συμφωνία για τον τερματισμό των συγκρούσεων με τη Χαμάς και τις άλλες ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις στη Γάζα, που πλέον μαίνονται για 20η ημέρα, δεν είναι πιθανή.

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον 1.050 Παλαιστίνιοι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, έχουν σκοτωθεί και 42 στρατιώτες και τρεις πολίτες από την πλευρά του Ισραήλ. 

«Έπειτα από αίτημα του ΟΗΕ, το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε μια ανθρωπιστική εκεχειρία ως αύριο (σ.σ. σήμερα Κυριακή) τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας)», δήλωσε ένας ισραηλινός αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του μετά το πέρας ενός υπουργικού συμβουλίου στο Τελ Αβίβ. «Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις θα δράσουν εναντίον κάθε παραβίασης της εκεχειρίας», πρόσθεσε.

Εξάλλου ο αξιωματούχος πρόσθεσε ότι τα ισραηλινά στρατεύματα θα συνεχίσουν να καταστρέφουν τις υπόγειες στοές της Χαμάς καθ’ όλη τη διάρκεια της εκεχειρίας.

Από την πλευρά της η Χαμάς αρνήθηκε να συμφωνήσει στην εκεχειρία και ήδη εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον του εδάφους του Ισραήλ στις οποίες ήδη ο ισραηλινός στρατός απάντησε με «πυρά του πυροβολικού».

«Καμία ανθρωπιστική εκεχειρία δεν μπορεί να ισχύσει χωρίς την απομάκρυνση των ισραηλινών αρμάτων μάχης από τη Γάζα, χωρίς οι κάτοικοι να μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και τα ασθενοφόρα που μεταφέρουν τις σορούς να είναι ελεύθερα να κυκλοφορούν στη Γάζα», δήλωσε ο Φάουζι Μπάρχουμ, εκπρόσωπος της Χαμάς.

Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι αποκλείουν το ενδεχόμενο μιας απομάκρυνσης του στρατού από τη Γάζα έως ότου έχει εκμηδενιστεί η δύναμη πυρός της Χαμάς και κυρίως έχει καταστραφεί το υπόγειο δίκτυο με στοές και σήραγγες όπου κρύβει το οπλοστάσιό της, βρίσκονται τα επιχειρησιακά της κέντρα και απ’ όπου οι μαχητές της εξαπολύουν επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ.

Το συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ αναμένεται να συναντηθεί σήμερα το πρωί για «να αποφασίσει τη συνέχιση της επιχείρησης».

Ξεθάβοντας νεκρούς


Χθες Σάββατο οι κάτοικοι της Γάζας επωφελήθηκαν της εκεχειρίας για να περισυλλέξουν τους νεκρούς τους και να εφοδιαστούν σε τρόφιμα. Βγαίνοντας στους δρόμους μόλις τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία χθες στις 8 το πρωί βρέθηκαν μπροστά σε ένα σκηνικό καταστροφής σε πολλές περιοχές.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας του παλαιστινιακού θύλακα Άσραφ αλ Κούντρα, τουλάχιστον 147 σοροί ανασύρθηκαν από τα συντρίμμια. Ο Νάσερ Τάταρ, διευθυντής του Σίφα, του κεντρικού νοσοκομείου της Γάζας, σημείωσε ότι οι περισσότερες σοροί εντοπίστηκαν στις συνοικίες Μπέιτ Χάνουν, Σατζάγια και Χαν Γιουνές. 

Παράλληλα η Χαμάς συμβούλευσε τους εκτοπισμένους, περισσότεροι από 160.000 εκ των οποίων έχουν αναζητήσει καταφύγιο στις εγκαταστάσεις του ΟΗΕ, να μην πλησιάζουν τα βομβαρδισμένα σπίτια και τις περιοχές όπου έχουν σημειωθεί συγκρούσεις καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να παραμένουν εκεί εκρηκτικοί μηχανισμοί που δεν έχουν εκραγεί, ή ακόμη να είναι παγιδευμένα τα κτίρια.


Στο διπλωματικό πεδίο, γίνονται διεθνείς προσπάθειες για τερματισμό των συγκρούσεων και τη διασφάλιση μιας μακροπρόθεσμης εκεχειρίας υπό τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι.
Την Παρασκευή το συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ είχε απορρίψει μια πρόταση του Κέρι για επταήμερη εκεχειρία ώστε να γίνουν έμμεσες διαπραγματεύσεις.

Ο αμερικανός υπουργός προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία της απόρριψης αναφερόμενος σε προβλήματα «ορολογίας», όμως το Ισραήλ χαρακτήρισε, σύμφωνα με τα ισραηλινά ραδιόφωνα, την πρόταση πολύ ευνοϊκή προς τη Χαμάς.

Ακαρπη η σύνοδος στο Παρίσι


Επιπλέον, η χθεσινή σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Τουρκίας και του Κατάρ, στο Παρίσι δεν κατέληξε σε κάποιο αποτέλεσμα.

Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε μετά το πέρας της συνόδου ότι η ισραηλινή κυβέρνηση απέρριψε μια συμφωνία που πρότειναν οι υπουργοί για επταήμερη κατάπαυση του πυρός.

Ο Νταβούτογλου επεσήμανε ότι οι συμμετέχοντες στη σύνοδο έφτασαν «πολύ κοντά στη συμφωνία μιας εκεχειρίας, όμως το Ισραήλ απέρριψε την πρόταση την τελευταία στιγμή», πρόσθεσε ότι οι προσπάθειες θα συνεχιστούν.

«Η Τουρκία θα ενισχύσει τις προσπάθειές της έως ότου τεθεί σε ισχύ μια εκεχειρία (...) Μπορώ να πω στους συμμάχους μας, σε όλες τις πλευρές ότι η Τουρκία εργάζεται σκληρά για μια μακροπρόθεσμη εκεχειρία», υπογράμμισε ο ίδιος.

Ο ισραηλινός υπουργός Πολιτικής Άμυνας Γκιλάντ Ερντάν δήλωσε χθες ότι μια οριστική συμφωνία μοιάζει μακρινή, ενώ κανένας εκπρόσωπος του Ισραήλ, της Αιγύπτου ή της Παλαιστινιακής Αρχής δεν συμμετείχε στη σύνοδο του Παρισιού.

Ο αναπληρωτής ηγέτης του Ισλαμικού Τζιχάντ, μιας ένοπλης παλαιστινιακής ομάδας συμμάχου της Χαμάς, επεσήμανε ότι οι προσπάθειες μεσολάβησης της Αιγύπτου είναι ακόμη υπό εξέταση, όμως πρέπει να γίνουν βελτιώσεις και στο μεταξύ οι συγκρούσεις θα συνεχιστούν.

«Είμαστε ακόμη ανοικτοί στην αιγυπτιακή πρωτοβουλία και γίνονται επαφές για να βελτιωθεί (…) Θα συνεχίσουμε τη μάχη μέχρι να αρθεί ο αποκλεισμός (της Γάζας)», σημείωσε σε ένα μήνυμά του προς τους δημοσιογράφους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από το Left

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Δήλωση μελών του ΣΥΡΙΖΑ για την ΚΥΠΡΟ

Πολιτική

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ

10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ Η ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ, ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ


Είναι σε όλους γνωστό ότι το καλοκαίρι του 1974 η Τουρκία, με αφορμή το εγκληματικό αμερικανόπνευστο πραξικόπημα της Χούντας κατά του Μακαρίου, εισέβαλε καταλαμβάνοντας το 37% του νησιού, το οποίο, όχι απλώς κατέχει ως σήμερα, αλλά επιπλέον, εφαρμόζει σταθερή πολιτική μεθοδικής εθνοκάθαρσης, εποικισμού και τουρκοποίησης. Ακόμα και τους ίδιους τους Τουρκοκύπριους, έχει μετατρέψει σε παρίες στην ίδια τους τη χώρα.

Η ωμή αυτή πραγματικότητα θέτει ευθέως την ανάγκη απάντησης στο κρίσιμο ερώτημα τί είναι το Κυπριακό. Είναι το Κυπριακό μια διαφορά δύο κοινοτήτων ή κατ’ ουσίαν το πρόβλημα υφίσταται εξαιτίας των ανοιχτών εξωτερικών επεμβάσεων της Τουρκίας εναντίον ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ και της ΕΕ, επεμβάσεων που έχουν ήδη επιβάλει τον ακρωτηριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στον Βορρά και απειλούν ευθέως την κυριαρχία της στα ελεύθερα εδάφη διά της προσπάθειας επιβολής μιας πρωτοφανούς στα παγκόσμια χρονικά λύσης που καταργεί κάθε έννοια κράτους Δικαίου και βασικής δημοκρατικής αρχής;

Είναι επίσης γνωστά σε όλους τα γεγονότα του Μαρτίου 2013 που οδήγησαν στον εξανδραποδισμό της κυπριακής οικονομίας και την υπαγωγή της στη μνημονιακή κατάσταση της αποικίας χρέους. Είναι το ζήτημα αυτό υπόθεση ενός «προβληματικού κράτους» και ενός λαού «κλεφτών και τεμπέληδων» που οφείλουν να υποστούν τα επίχειρα της «κακίας» τους ή μήπως το πρόβλημα υφίσταται διότι το πολυδιεκδικούμενο «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» αναβαθμίστηκε περαιτέρω σε άμεσο παραγωγό υδρογονανθράκων;

Στις δύο παραπάνω μεταβλητές παραμέτρους πρέπει αναγκαία να προστεθεί και η σταθερά, ότι δηλαδή η Κύπρος δεν έχει απλώς κάποια γεωπολιτική αξία και σημασία, πράγμα που ο καθένας θα πιστοποιούσε, αλλά κεντρική, καθώς βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης – Ασίας και Αφρικής, στην καρδιά του αξονικού χώρου.

Η συνάρθρωση και των τριών αυτών, εν μέρει διαφορετικών ζητημάτων, καθαρή αποτύπωση της αδιέξοδης μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενης πρακτικής, δίνει στο Κυπριακό Ζήτημα ένα μεγαλύτερο εστιακό βάθος, απαιτώντας μια γενναία εκ νέου τοποθέτηση στο όλον πρόβλημα, μακριά από τις λογικές εκείνες που τείνουν και μάλιστα επιμένουν να παρουσιάζουν το Κυπριακό ως πρόβλημα απλής δικοινοτικής διαμάχης, κάτι θα λέγαμε, καθ’ υπερβολήν, ως «τριβή» ανάμεσα σε μαύρους και Πορτορικανούς στο Μπρονξ.

Σε αυτό το πεδίο λοιπόν, χρειάζεται να αποκτήσουμε μια στρατηγική. Στρατηγική πολύπλευρης σύγκλισης Ελλάδας και Κύπρου. Αλληλεγγύης, αδελφικής συμπαράταξης χωρών, κοινωνιών και κινήματος, ενάντια στις γεωπολιτικές επιβουλές για την αποτίναξη των δεσμών της τρόικας και των Μνημονίων. Να αποτελέσει η Ελλάδα με την Κύπρο έναν πυρήνα αντίστασης, που, απευθυνόμενος στις χώρες και τους λαούς του ευρωπαϊκού Νότου και της Μεσογείου, να σημάνει την απαρχή μιας διαφορετικής πορείας για του λαούς και τους εργαζόμενους ολόκληρης της Ευρώπης.

Η πραγματικότητα στην οποία βρισκόμαστε, εξαιρετικά δύσκολη, άνιση και περιπεπλεγμένη, μας αποκαλύπτει εντούτοις μιαν αλήθεια που συχνά υποτιμάμε, ενώ είναι ένα ισχυρό όπλο για την Κύπρο και τον αγώνα επιβίωσης που δίνει.

Ότι το πραξικόπημα του ’74 και η συνακόλουθη τουρκική εισβολή απέτυχαν να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Ότι η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να την αναγνωρίζει ως τον αποκλειστικό νόμιμο φορέα συλλογικής έκφρασης του κυπριακού λαού. Ότι με την υποστήριξη της σαφούς πλειοψηφίας των Κυπρίων πολιτών, Ελλήνων και Τούρκων συνυπολογιζομένων, η Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε στην απόπειρα κατάργησής της, μέσω του Σχεδίου Ανάν, προκειμένου να φαλκιδευτεί και υπονομευτεί η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ότι σήμερα, μέλος της ΕΕ είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που και εκπροσωπείται στα κοινοτικά όργανα από την εκλεγμένη κυβέρνησή της δίχως την μεσολάβηση και επιδιαιτησία με το «έτσι θέλω» κάποιων διορισμένων ανώτατων δικαστών!

Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά τις ατέλειες και δυσλειτουργίες της, παρά την αδυναμία της ν’ ασκήσει εξουσία στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού, αποτελεί ένα σύγχρονο δημοκρατικά λειτουργούν κράτος που εγγυάται αποτελεσματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους Κύπριους πολίτες, ανεξάρτητα από την θρησκεία τους ή την εθνική τους καταγωγή και με πλήρη σεβασμό προς αυτές. Ως εκ τούτου η αντικατάστασή της από δύο προτεκτοράτα, συγκροτημένα σε εθνο-θρησκευτική βάση, όχι μόνο δεν συνιστά επανένωση του νησιού, αλλά σημαίνει την οριστική υπαγωγή του σε καθεστώς πολλαπλής, νεο-αποικιακής δουλείας και λεηλασίας των φυσικών του πόρων.

Τον Φεβρουάριο του 2014 η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων μάς θύμισε:

  • Α) Ότι το Κυπριακό είναι πάνω από όλα ζήτημα εισβολής και κατοχής. Η Τουρκία κατέχει 40 χρόνια παράνομα το 40% της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Β) Ότι η αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και η απαλλαγή και των Τουρκοκυπρίων από την ξένη κατοχή, αποτελεί θέση-κλειδί στο όλον ζήτημα και χωρίς αυτήν κάθε λύση θα είναι νόθα.
  • Γ) Ότι το μείζον ζήτημα της κυριαρχίας, σε συνδυασμό με την ασφάλεια, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο στα πλαίσια μιας αυθεντικής δημοκρατικής λύσης, όπου η εσωτερική ζωή και συμβίωση των δυο πλευρών (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων), θα λειτουργεί χωρίς εσωτερικούς φραγμούς, χωρίς διακρίσεις που εναντιώνονται στην βασική δημοκρατική αρχή και χωρίς εξωτερικές επιδιαιτησίες και παρεμβάσεις.
  • Δ) Ότι για την Κυπριακή Δημοκρατία και τον λαό της δεν μπορεί να ισχύσει τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Λύση συμβατή με όσα ορίζονται από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τις αποφάσεις του ΟΗΕ και με όσα ισχύουν και εφαρμόζονται σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

Θεωρούμε ότι το διαρρεύσαν διάστημα, όχι μόνο δεν αποδυνάμωσε τις παραπάνω διαπιστώσεις, αλλά και τις ενίσχυσε, όπως ηχηρά αποτυπώνεται στην καλπάζουσα πλέον τουρκική προκλητικότητα, που με απύθμενο θράσος χαρακτηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως εκλιπούσα, την ώρα που ο λεγόμενος διεθνής παράγοντας χειροκροτεί ή σιωπηρά ενθαρρύνει τον τουρκικό αναθεωρητισμό.

Δεν αποτελεί, λοιπόν, υπερβολή να πούμε πως οι κύριοι παίκτες, Ομπάμα, Κέρυ, Κάμερον, Μέρκελ και Σόϊμπλε μαζί με τους «αμιγώς κοινοτικούς», Γιούνγκερ, Βαν Ρομπέι, Άστον, Σουλτς, Μπαρόζο και Όλι Ρεν, λειτουργούν ως επισπεύδοντες υπέρ της τουρκικής πλευράς, υπό την αιδήμονα συγκατάνευση των «ομογάλακτών» τους σε Ελλάδα και Κύπρο, επαναφέροντας σε νέα μορφή το σχέδιο κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το κριτήριο του ποιος υποστηρίζει ποιον, διατηρεί και στην περίπτωση αυτή την απόλυτη αξία του.

Η αποτίναξη των Μνημονίων και η διατύπωση αξιόπιστων εναλλακτικών σχεδίων για την έξοδο από την κρίση, που θα στηρίζονται στην παραγωγική ανασυγκρότηση, την εμβάθυνση της δημοκρατίας και την πολιτιστική αναγέννηση, είναι κοινά ζητούμενα για Ελλάδα και Κύπρο. Ήρθε ο καιρός να εγκαταλειφτεί το δόγμα – φύλο συκής των ευθυνών των ελλαδικού Ελληνισμού – ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται, και να συναποφασιστεί ενιαία στρατηγική αντιμετώπισης των προβλημάτων και των κινδύνων, στα πλαίσια του πληττόμενου ευρωπαϊκού Νότου, στα πλαίσια της Ε.Ε. της οποίας αποτελούν ισότιμα μέλη, στα πλαίσια των ιστορικών και συμβατικών ευθυνών που έχει η Ελλάδα απέναντι στην Κύπρο.

Η Αριστερά ως υπεύθυνη, βαθιά φιλειρηνική, δημοκρατική, πατριωτική και διεθνιστική δύναμη, θα αντισταθεί σθεναρά σε κάθε απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεν έχουμε την παραμικρή αυταπάτη για την δυσκολία της καταστάσεως και τον άνισο συσχετισμό. Πιστεύουμε, όμως, ότι αυτό που ο αείμνηστος Νίκος Σβορώνος αποκάλεσε αντιστασιακό πνεύμα των Ελλήνων, δεν αποτελεί φαντασιακό επινόημα, αλλά απτή πραγματικότητα επιβεβαιωμένη διαχρονικά.

Το 2004, ο κυπριακός λαός βρέθηκε στην ίδια δυσμενή θέση, αλλά διάλεξε τελικά τον δρόμο της αξιοπρέπειας.

Το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα, αρκεί όλοι να το θελήσουμε και να παλέψουμε για αυτό.

Αθήνα, 24 Ιουλίου 2014

    ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ


  • Αναγνωστόπουλος Θανάσης, μέλος γραμμ. ΝΕ Α΄ Αθήνας Σύριζα
  • Αξελός Λουκάς, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Αρχοντόπουλος Γιώργος, μέλος Πρωτοβουλίας SOSτε το νερό, υποψ. ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Ασημακόπουλος Βασίλης, πρώην μέλος ΚΕ Σύριζα-ΕΚΜ
  • Βαμβακάς Κώστας δημοτικός σύμβουλος Ελευσίνας-Μαγούλας
  • Δερμενάκης Παύλος, μέλος γραμμ. ΝΕ Βορείων Σύριζα, μέλος ΔΣ ΜΑΧΩΜΕ
  • Ελληνιάδης Στέλιος, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Θεοδωρόπουλος Γιώργος μέλος ΚΕ Σύριζα, περιφ. σύμβουλος Κ.Μακεδονίας
  • Θεωνάς Γιάννης, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Καϊτατζή-Γουίτλοκ Σοφία, καθηγ. ΑΠΘ, μέλος Σύριζα
  • Καρακώστα Εύη, στέλεχος Σύριζα
  • Κασιμάτη Νίνα, μέλος επιτρ. προγρ. Σύριζα
  • Κατρούγκαλος Γιώργος, ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Κοδέλας Δημήτρης βουλευτής Σύριζα
  • Κοτσακάς Αντώνης, στέλεχος Σύριζα
  • Κουρουμπλής Παναγιώτης, βουλευτής Σύριζα
  • Κυριακάκης Βασίλης, βουλευτής Σύριζα
  • Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, μέλος τμημ. εξωτερ. πολιτικής Σύριζα
  • Λάμπρου Βύρωνας, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Λαοκράτης Βάσσης, φιλόλογος-συγγραφέας, μέλος Σύριζα
  • Λατζανάκη Μαρία, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Μαντάς Μάκης, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Ματζουράνης Σωκράτης, στέλεχος Σύριζα
  • Μητρόπουλος Αλέξης, βουλευτής Σύριζα
  • Μιχελογιαννάκης Γιάννης, βουλευτής Σύριζα
  • Μούστος Μανώλης, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Μπανιά Σοφία, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Μπελαντής Δημήτρης, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Μπουλούμπαση Άβα, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Μπρέστα Μαρίνα, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Νικολακάκης Γιώργος, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Νικολόπουλος Ηλίας, συνταγματολόγος, υποψ. ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Ξυδάκης Νίκος, υποψ. ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Ξυδιάς Βασίλης, εκπαιδευτικός-θεολόγος, μέλος Σύριζα
  • Παναγιώτου Σπύρος, δημοτικός σύμβουλος Γαλατσίου
  • Παναγούλης Στάθης, βουλευτής Σύριζα
  • Πάντζας Γιώργος, βουλευτής Σύριζα
  • Ρινάλντι Ρούντι, μέλος Πολιτικής Γραμματείας Σύριζα
  • Ρούσσος Σωτήρης, αναπλ. καθηγ. Διεθνών Σχέσεων Παν/μίου Πελοποννήσου, μέλος Σύριζα
  • Σακοράφα Σοφία, ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Σερμέτης Τριαντάφυλλος, πρόεδρος Α΄ΕΛΜΕ Πέλλας, υποψ. περιφ. σύμβουλος
  • Σιάχος Μιχάλης, μέλος ΓΣ ΠΟΕΣΥ, μέλος γραμμ. Τμημ. ΜΜΕ Σύριζα
  • Σπύρου Μπενέτος, υπ. περιφερειάρχης Ν. Αιγαίου
  • Σταθάς Γιάννης, βουλευτής Σύριζα
  • Σωτηρίου Ελένη, μέλος Πολιτικής Γραμματείας Σύριζα
  • Ταυρής Νίκος, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Τεμπονέρας Διονύσης, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Τζαφέρης Γιώργος, μέλος γραμμ. ΝΕ Πειραιά Σύριζα
  • Τοζίδης Γιώργος, οικονομολόγος, στέλεχος Σύριζα
  • Τριανταφύλλου Μαρία, βουλευτής Σύριζα
  • Τσέλου Ειρήνη, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Τσουκαλάς Δημήτρης, βουλευτής Σύριζα
  • Τσούτσιας Γιάννης, δημοτικός σύμβουλος Βριλησσίων
  • Φινάλης Ερρίκος, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Φωτιάδου Σία, μέλος ΔΣ Σωμ. Συντ. δικηγόρων, μέλος Σύριζα
  • Χαραλαμπίδου Δέσποινα, βουλευτής Σύριζα
  • Χατζηαντωνίου Γιάννης, γραμμ. ΟΜ Σύριζα Δικηγόρων, πρώην μέλος Πολιτικής Γραμματείας Σύριζα
  • Χατζηλάμπρου Βασίλης, βουλευτής Σύριζα
  • Χατζησταυράκη Μαρία, μέλος ΚΕ Σύριζα
  • Χερουβής Γιώργος, μέλος ΝΕ Βορείων Σύριζα
  • Χρυσόγονος Κώστας, ευρωβουλευτής Σύριζα
  • Ψιμούλη Χρυσούλα, μέλος ΚΕ Σύριζα.

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Στρες Τεστ

Του Πάνου Μουχτερού

Καρδιά από κόπωση

Πολύ με εκνευρίζει όταν προσπαθώ να πληκτρολογήσω μερικές αράδες από φράσεις που πρέπει επειγόντως να διατυπωθούν, να αποθηκευτούν και να εκτυπωθούν εγκαίρως, αλλά τα δάκτυλά μου ιδρώνουν και γλιστράνε και πατάνε άλλα πλήκτρα από αυτά που θέλω να πατήσω. Ένα περίεργο πράγμα, είναι κάποιες τέτοιες στιγμές, που, όσες φορές κι αν σκουπίσω τον ιδρώτα από το δέρμα μου, αυτός δεν στεγνώνει με τίποτα, στέκω για ώρες έτσι, ολόκληρος, νωπός κι αλαφιασμένος. Αυτό βέβαια συνδυάζεται και με άλλα τέτοια αλλόκοτα συμπτώματα, όπως, ας πούμε, το ότι στα καλά καθούμενα νιώθω να με σφίγγουν οι κρόταφοί μου, είναι σαν κάποιος να στέκεται πίσω μου και ν’ ακουμπάει και τις δύο τις κάννες από όπλα ζεματιστά εκεί πέρα και τις στρίβει διαρκώς κι ολοένα και πιο μέσα και πάει να με πεθάνει. Μετά από λίγο, το σφίξιμο αυτό θα πάει παρακάτω και θα κάτσει στο λαιμό, αφαιρώντας κάθε ίχνος από το σάλιο μου, είναι λες και καταπίνω καρφιά που γδέρνουνε αργά κι επαναλαμβανόμενα τον οισοφάγο μου. Όσο η ώρα περνάει, όλα αυτά θα συνδυάζονται μεταξύ τους, με το χειρότερο να συμβαίνει μέσα στο στομάχι μου, που στριφογυρνάει και δένεται, λες κι είναι γόρδιος δεσμός, διπλώνεται κι αναδιπλώνεται, και δεν είναι λίγες οι φορές που αναγκάζομαι και πέφτω στο πάτωμα και δένομαι σαν κόμπος κι εγώ. Τότε είναι που τίποτε δεν πάει κάτω. Ούτε νερό, ούτε φαγητό, ούτε όρεξη, ούτε ανάσα, ούτε τίποτα. Κι είναι κι αυτή η καρδιά μου, η τραυματισμένη, που με κουφαίνει και χτυπάει δυνατά, λες κι ετοιμάζεται να σπάσει. Όπως κι εγώ που κοντεύω να σπάσω το άτιμο το πληκτρολόγιο, γαμώ τα πλήκτρα του, γαμώ, τα νευρά μου εντελώς έχουνε σπάσει. Κι αγχώθηκα.

Τώρα που το καλοσκέφτομαι, είναι κάμποσα τα χρόνια που κουβαλάω όλες αυτές τις περίεργες ψυχοσωματικές αντιδράσεις, θα έλεγα τελικά ότι ελάχιστα είναι τα διαστήματα στη ζωή μου που να με θυμάμαι χωρίς αυτά τα περίεργα ιδρώματα και τα σφιξίματα, ίσως μόνο τότε που δεν ήμουν παρά παιδάκι μικρό, σχεδόν βρέφος, τότε δηλαδή που έτσι κι αλλιώς ελάχιστα θα μπορούσα να θυμάμαι. Αλλά ακόμα κι από τους γονείς μου είχα να ακούω ιστορίες ολόκληρες για το πόσο ταλαιπωρήθηκαν να με αποκτήσουν και ότι είχαν ένα μόνιμο άγχος γιατί ανησυχούσαν μήπως και μείνουν μόνοι, χωρίς να κάνουν παιδί, και τότε η ιατρική η επιστήμη δεν είχε προχωρήσει τόσο, όμως τα χρόνια προχωρούσαν γοργά κι η ανάγκη τους αυτή διογκώθηκε και συσσωρεύτηκε και στο τέλος όλα καλά, εντάξει, τα καταφέρανε, γεννήθηκα εγώ αλλά ήταν λες κι όλο αυτό το άγχος πήγε και σφηνώθηκε μέσα στην υπόστασή μου, με αποτέλεσμα να είμαι ένας άνθρωπος που ήρθε στη γη αγχωμένος σχεδόν εκ γενετής. Κι όσο μεγάλωνα, σαν δίδυμό μου αδερφάκι μεγάλωνε παρέα μ’ εμένα κι αυτή η περίεργη αρρώστια, όσο η καθημερινότητά μου άλλαζε πρόσωπα, έτσι κι αυτό μου το πρόβλημα μεταλλασσόταν, έπαιρνε μορφές νέες, απρόβλεπτες, όπως ένας ιός που εξελίσσεται διαρκώς κι αλλάζει θέση συνεχώς μέσα στα σωθικά σου και που ποτέ δεν σ’ αφήνει να βρεις τη γιατρειά και να ηρεμήσεις. Και η πιο παράδοξη από όλες τις ιδιότητες που έχει είναι ότι πάει κι εμφανίζεται ακόμα και όταν θεωρητικά θα έπρεπε να είσαι χαρούμενος κι ευτυχισμένος, όχι, θα βρει τρόπο, δικαιολογία κι αφορμή και θα κολλήσει σαν βδέλλα επάνω σχεδόν σε όλες τις στιγμές σου και θα σου τις ρουφάει τόσο, που στο τέλος θα σε κάνει να αγχώνεσαι με τη χαρά σου.

Θυμάμαι τότε που έπρεπε να ξυπνήσω την επόμενη ημέρα και θα κάναμε για πρώτη φορά θρησκευτικά, καθώς κι άλλα μαθήματα νέα κι απαιτητικά, σχεδόν μάτι δεν έκλεισα, ήταν λες κι από την πολλή την ταραχή μου είδα μπροστά μου το Θεό, παρακαλώντας τον να κάνει ένα θαύμα, μήπως και διώξει μακριά μου το άγχος. Μετά πάλι, όταν πήγα στο Γυμνάσιο κι από εκεί στο Λύκειο, κάθε φορά αγχωνόμουν για το τί θα συναντούσα, έπρεπε να προσαρμοστώ, να ξεχάσω αυτά που ήξερα, να προσηλωθώ σε αυτά που από ’δω και πέρα έπρεπε να μάθω. Κι ύστερα, στις πανελλήνιες τις εξετάσεις αγχώθηκα να βγάλω γρήγορα τη διδακτέα ύλη για να μπορέσω ν’ ανταποκριθώ και να συγκεντρωθώ πάνω από το γραπτό χωρίς άγχος αλλά έμενα τα χέρια μου τρέμανε κι ιδρώνανε από τότε, από τότε ήθελα να πάρω τη γόμα και να σβήσω με μιας το δεμένο μου στομάχι, έλα, πως πήγες, σε περιμένουμε έξω, όλα καλά, καλά δεν αισθάνομαι, νιώθω μια ζαλάδα, αναγούλα, εμετό, ευτυχώς που δεν το έπαθα αυτό όσο έγραφα, φαντάζεσαι να ξερνούσα πάνω στο γραπτό όλο μου το άγχος; Και όταν το άγχος για τα αποτελέσματα ήρθε και συνάντησε τη χαρά για την είσοδο στο Πανεπιστήμιο, κατά έναν διαολεμένο πάλι τρόπο, εκεί που νόμιζα ότι πάει, αυτό το άγχος όλο κι όλο ήταν, ήρθε ακόμα χειρότερο από τα προηγούμενα τα χρόνια, ίσως γιατί πλέον ο πήχης είχε ανέβει ψηλότερα κι οι απαιτήσεις ήταν αυξημένες κι αγχωνόμουν πάλι σε κάθε εξεταστική, να τελειώσω, να πάρω το πτυχίο, εντάξει, μην αγχώνεσαι αλλά, που’ σαι, θα πρέπει να κάνεις και μεταπτυχιακό στην ώρα σου, για να μην έχεις άγχος στα λέω όλα αυτά, μπράβο, μπράβο, σιδεροκέφαλος, καλή σταδιοδρομία, υγεία, αυτό μετράει, και που ’σαι, να θυμάσαι, χωρίς άγχος.

Και τώρα δηλαδή τι θα κάνεις; Εντάξει με τη σχολή, εντάξει με τα πτυχία και τα διδακτορικά, με το στρατό και όλα τα άλλα τα αγχωτικά, με τη ζωή σου τι θα κάνεις ρε, γαμώ την επιστήμη μου μέσα; Ξεκίνα να βρεις μια δουλειά, χωρίς άγχος, όλα θα γίνουν, πρέπει να ζήσεις, δεν θα σε θρέφει η μάνα κι ο πατέρας σου για μια ζωή, να εξασκηθείς πάνω στο αντικείμενο των σπουδών σου, αυτό που τόσο ξεσκίστηκες κι αγχώθηκες να κατακτήσεις. Είναι τόσο εκνευριστικά γελοίο το συναίσθημα να κάνεις κάτι που στ’ αλήθεια αγαπάς αλλά από το πολύ άγχος σου για να το κάνεις όσο καλύτερα μπορείς τελικά να καταλήγεις να είσαι ένα επαγγελματικά επιτυχημένο ράκος. Ναι, να πατήσεις στα πόδια σου, κι ας τρέμουν που και που στα κρυφά, δεν πειράζει, όλοι τα έχουν περάσει αυτά, δεν είσαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος αγχωμένος στη γη, μάζεψε κανένα φράγκο να παντρευτείς, άσε στην άκρη όλα αυτά τα αγχωτικά πηδήματα, στα οποία αγχώνεσαι μόνο για να καυλώσεις το σύντροφό σου και που στο τέλος πηδάς την ψυχολογία σου και μόνο, τα χρόνια περνάνε, πότε θα κάνεις οικογένεια, δεν μπορούν τα παιδιά σου να έχουν σαράντα χρόνια άγχους διαφορά με εσένα, πρέπει να είστε σε αγχωτικά κοντινή ηλικία για να μπορείς να καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που τα αγχώνει. Ωραία, έχεις μια σχέση που τη λες σοβαρή, πρέπει να την επισημοποιήσεις, να βρεις εκκλησιά, κουμπάρο και παπά, να πάτε να διαλέξετε μέσα από δυο χιλιάδες παραμυθένια νυφικά, να ζήσετε, μέχρι γεράματα βαθιά, να σας ενώνουν άγχη κοινά, να κάνετε και κάποια αγορά, ένα σπίτι γεμάτο άγχη και χαρά, μη φοβάσαι, κάποια τράπεζα θα βρεθεί να σας δανείσει λιγάκι ευτυχία αγχωμένη. Έλα σε μας. Με το χαμηλότερο επιτόκιο άγχους τής αγοράς.

Και είναι και το άλλο. Το χειρότερο άγχος από τα άγχη όλα. Το αν θα μπορέσεις να ανταποκριθείς στα άγχη αυτά και όσο γίνεται με το λιγότερο δυνατό άγχος. Κι αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι δεν θα σου συμβεί κάποιο πρόωρο κακό, κάποια ανύποπτη στιγμή, γι’ αυτό προσπαθείς όλη σου τη ζωή, χωρίς άγχος, να βάζεις κάποια λεφτά στην άκρη για την ώρα εκείνη που ίσως χρειαστεί να κάνεις θεραπείες εξειδικευμένες για να αντιμετωπίσεις την ασθένεια εκείνη που θα σιγοτρώει τη ζωή σου και που πιθανότατα θα οφείλεται στο πολύ το άγχος που είχες στη ζωή σου όλη. Και δεν θα πρέπει να ξεχάσεις μέσα σε όλα αυτά να αποκαταστήσεις τα παιδιά, ειδικά τώρα που έχουν όλα τους αγαθά δανεικά, προχτές άκουσα στις ειδήσεις κάτι που με άγχωσε πολύ, ότι οι τράπεζες θα πάρουν τα σπίτια όλων όσων αγχώθηκαν παραπάνω από όσο έλεγε η δανειακή τους σύμβαση και δεν κατάφεραν να πληρώσουν τις δόσεις και ότι δεν πρόκειται να συνεχιστεί αυτή η αγχωτική κατάσταση, με τα κόκκινα δάνεια και τους χλωμούς ανθρώπους, ότι οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών έχουν πολύ μεγάλο άγχος γιατί όλες τους πρόκειται να περάσουν από εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες, τα λεγόμενα «στρες τεστ», γι’ αυτό θα επιβάλλουν νέα, αγχολυτικά μέτρα, θα προσπαθήσουν δηλαδή να δουν πόσο αντέχει ο κάθε αγχωμένος δανειολήπτης κι αναλόγως θα του παίρνουν πίσω όλα αυτά τα δανεικά άγχη για να τελειώνουν μια και καλή με την αγχωμένη τη ζωή του. Κι αγχώθηκα. Γι’ αυτό έκατσα κι εγώ σήμερα, να πληκτρολογήσω ετούτη τη διαθήκη. Φοβάμαι ότι άκρη δεν θα βγαίνει έτσι αγχωτικά που τα έγραψα όλα. Ότι κι ύστερα από αυτόν τον επερχόμενο, τον τόσο αγχωτικό θάνατό μου, θα εξακολουθώ ν’ αναρωτιέμαι αν, ύστερα από τόσα άγχη, τελικά έζησα.

Ή αν αγχώθηκα να ζήσω.

Από τα Κακώς Κείμενα

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Ανθρώπινες αντιδράσεις!

Του Γεράσιμου Γραμματικόπουλου*


Θα γινω λιγο επιθετικος, αλλα καμια φορα το τρανταγμα ειναι "θεραπευτικο"...

Προς τους λουμπεν μικροαστους λοιπον, υπηρετες της ταχαμου πολιτικης ορθοτητας και του καθωσπρεπισμου που παραπονιουνται για την "ατυχη" δημοσιευση σκληρων φωτογραφιων απο τα νοσοκομεια της Γαζας...

Τα ανοιγμενα παιδικα κρανια με υπολειμματα απο πολτοποιημενα μυαλουδακια σας κανουν να ανατριχιαζετε;! Τα απλωμενα εντερα που ξεπηδουν απο μια βιαια ανοιγμενη μικρη κοιλιτσα σας φερνουν εμετο;! Στιβες προς αποτεφρωση απο χερακια-ποδαρακια ορφανεμενα απο τους μικρους ιδιοκτητες τους σας προκαλουν λιγοθυμια;!

Και ΔΕΝ σας προκαλει εμετο, ανατριχιλα, ζαλη και λιγοθυμια αυτο που τα προκαλεσε;! Αρκειστε να "ανησυχειτε" κι εσεις μαζι με τον ΟΗΕ, αρκειστε να κουνατε σιωπηλα το κεφαλι στους ξερους αριθμους των δελτιων των 8;!

ΟΧΙ, "πολιτικα ορθε" συνομιλητη! Θα τα δεις και θα σου ερθει αναγουλα! Γιατι ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ! Γιατι πρεπει, εστω κι ετσι, με βιαιες συσπασεις του στομαχου και των κοιλιακων μυων, να εξωθησεις απο τον οργανισμο σου επιστρωσεις επι επιστρωσεων δηθεν καθωσπρεπισμου και ευημερουσας αδιαφοριας για να αποκαλυφθει κατω απο το χοντρο πετσι αυτο που ισως ακομα εισαι: ΑΝΘΡΩΠΟΣ.


Ανθρωπο δεν σε κανουν τα φρεσκοσιδερωμενα πουκαμισα και τα γυαλισμενα παπουτσια. ΑΝΘΡΩΠΟ σε κανει η βιαιη σωματικη αντιδραση (θες κλαμα, θες οργη, θες εμετος) σε αυτες τις εικονες, η αντιδραση που ερχεται απο τα σωθικα και σε πνιγει... ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ!

Αν σου χαλασα το πρωινο τοστακι με τον καφε... ΟΧΙ, ΔΕΝ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ! Δεν στο χαλασα εγω, δεν αιματοκυλισα εγω αυτη ή την αλλη γωνια του κοσμου, δεν εκοψα το ρευμα ή τα φαρμακα εγω σε εναν γεροντα ισως καπου αλλου, δεν του γαγγραινιασα εγω το ποδι με αθεραπευτο σακχαρωδη διαβητη, ουτε του γεμισα την κοιλια με μεταστασεις αφου δεν ειχε να πληρωσει για εγκαιρη επεμβαση.

Γεράσιμος Γραμματικόπουλος είναι γιατρός και εργάζεται στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Τζιτζίκια και κουνέλια*

Του Θάνου Αθανασιάδη


Φοβάσαι και δουλεύεις σαν το σκλάβο, με όσα και να 'ναι, για όσα κι αν σου δώσουν, χωρίς αργία, χωρίς ρεπώ, χωρίς ασφάλεια, χωρίς προοπτική σύνταξης και αξιοπρεπών γηρατειών.

Φοβάσαι τους δυνατούς, τους πλούσιους, τους ελάχιστους που σε κουμαντάρουν μέσα από την τηλεόραση.

Φοβάσαι και κάνεις πίσω για πέντε μήνες μεροκάματο, μέσα στο κατακαλόκαιρο, χωρίς να σκεφτείς ότι κάποιος είχε αυτή τη θέση, κάποιος χρειαζόταν να κάνει αυτή τη δουλειά που κάνεις εσύ τώρα, αλλά είναι απολυμένος, σε διαθεσιμότητα, σε αργία, σε κανά κλαρί κρεμασμένος.

Φοβάσαι και κοιμάσαι και πετάγεσαι πιο τρομαγμένος από τους εφιάλτες σου ότι σκοτώνεσαι σε κάποιο χαράκωμα, χωρίς όπλο, χωρίς πυρομαχικά, χωρίς αξιωματικό, πουλημένος από αυτούς που σε στείλαν σε σίγουρο θάνατο.

Φοβάσαι και γκρινιάζεις σιωπηλά, ψιθυριστά, κοιτάς τη δουλίτσα σου και αφήνεις τους άλλους να κάνουν ό,τι γίνεται, αν γίνεται κάτι.
Και δεν υπάρχει κανείς, και δε γίνεται τίποτε.

Φοβάσαι, επειδή ξέρεις ότι δεν είσαι ήρωας, δε γεννήθηκες ήρωας, ούτε θα γίνεις ήρωας, επειδή έκατσε η στραβή τώρα.

Φοβάσαι, επειδή βλέπεις ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια σου ότι δεν υπήρχε ποτέ ελπίδα, ότι πάντοτε μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, ότι απλά έτυχε κι έγινε τώρα, ότι πάντοτε θα μπορεί να συμβεί το ίδιο, ότι είσαι χαμένος από χέρι.

Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο.

Καλά κάνεις και φοβάσαι.
Όσο σε αφήνουν, λιάζεσαι.
Αλλά, όταν σε συμπιέζουν, πατικώνεσαι.
Όσο σε λιώνουν, συνθλίβεσαι.
Βλέπεις αίμα και λιγοθυμάς.
Και ξεχνάς εύκολα, ρε ανθρωπάκο.
Πολύ μούσι και μαγκιά και "ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;" στην παραλιακή, αλλά, κατά τα λοιπά, τζούφιος ήσουν και είσαι.

Και μόνο με κόλπο ξαναμπαίνεις στο παιχνίδι.
Αλλά τι κόλπο να σκεφτείς, βρε τενεκέ;
Με τι μυαλό;
Με τι δυνατότητα;
Με τι εμπιστοσύνη;

Ξέρεις, λένε ότι του Χίτλερ η τρέλα από κάτι δουλάκια σαν κι εσένα ξεσπάθωσε. Έβλεπε ο ζουμπάς ότι ψαρώνατε και είπε να σας σβήσει από το χάρτη.
Και παραλίγο να του πιάσει κιόλας, εδώ είναι η πλάκα.
Ίδια φάρα σε λιώνει και τώρα, μόνο που τα ντόπια αποβράσματα είναι πιο λάιτ.
Αλλά συ συνεχίζεις να φοβάσαι ότι θα σε σφάξουν σαν κουνέλι.

Και κάνεις πίσω.

Για να δούμε όμως, κουνελάκι, τι κόλπο θα πιάσει για να γίνει η δουλίτσα σου, χωρίς αίματα κι ηρωισμούς, συνεχίζοντας να παίρνεις το μισθουλάκο σου, χωρίς να δουλέψεις για να πετύχεις κάτι, χωρίς να κλείσεις την τηλεόραση, χωρίς να σηκωθείς από το καναπεδάκι, χωρίς να σε καταστρέψουν τα ταγάρια.
Να διατηρήσεις κι ένα επίπεδο, φυσικά.

Για να δούμε πώς σου φαίνεται αυτό το κόλπο που θα σου προτείνω παρακάτω:

Ψάξε για την εργατική τάξη, τα κορόιδα που θα σου κάνουν τη δουλειά, θα ξεχυθούν στους δρόμους, θα ορμήξουν στους δημίους σου και θα σε σώσουν, να τους ξαναβάλεις μετά στο μεροκάματο κι εσύ να κάαααθεσαι.
Πώς σου φαίνεται;

Ουπς! Συγγνώμη, κουνελάκι, δε νομίζω ότι υπάρχει εργατική τάξη πλέον.

Ξέρεις, μωρέ, τι έγινε; όταν βολευόσουν με τους αλβανούς στην αρχή και τα πάκια στη συνέχεια, όταν τους έβαζες στην οικοδομή μαύρους και ανασφάλιστους και μετά τους φούνταρες στο πατρίντα, βρέθηκαν κάτι ξύπνιοι και είπαν να τους ελληνοποιήσουν, να τους ασφαλίσουν υποχρεωτικά και να τους κάνουν τυφλά υπάκουους ψηφοφόρους του πολιτικού αφεντικού τους.

Τώρα ο πιο ακλόνητος γενίτσαρος του γκαλιούρη είναι το αλμπανό που κορόιδευες.
Ψηφίζει κι έχει και ταυτότητα και έχει βγάλει όλο το χρήμα στο Αλμπάνια.
Είκοσι χρόνια είναι πολλά, βλέπεις.
Πάει αυτό το κόλπο, κρίμα.

Και μη μου πεις ότι τόσον καιρό δεν είχες απορήσει καθόλου πού πήγαν οι ηλίθιοι τα κουμούνια, να σε σώσουν και να νταγλαριάσεις για άλλη μια εικοσαετία, δε θα σε πιστέψω!

Να πού πήγανε, πονηρούλη χωριάταρε, γίνανε εργολάβοι! Και οι εργολάβοι δεν είναι γι α επαναστάσεις κι αίματα, είναι κολλητοί του αφεντικού.

Άλλο κόλπο τότε, και συγγνώμη που σου έφαγα το χρόνο με τα κουμούνια, αυτά πάντοτε άχρηστα ήταν, τι να λέει τώρα.

Να στραφείς στους πρασινοφρουρούς τους κολλητούς σου, να διώξετε το Βαγγέλα το χοντρό και να γυρίσετε πίσω το μάγκα τον... έλα ρε πώς τονέ λένε, τον έτσι, αυτόν που μπορούσε τότε, που έσωσε κοσμάκη, ρε, που διόρισε αβέρτα κουβέρτα και με καλά λεφτά, ρε, έλα ρε πώς τονέ λένε, Α!!! τον Άκη! Ναι, τον Άκη, που έχασε για το τίποτε την αρχηγία από το μαλάκα τον καράφλα, ρε!!
Αυτός μπορεί να σώσει τη φάση, μαζί με το χοντρό που τα τρώγατε όλοι μαζί, 'ντάξ' κείνος λίγο πιο πολλά, συ λίγο πιο λίγα, αλλά κείνος ο χοντρός ήταν τσαούσης ένα πράμα και ήξερε να τη σώζει τη φάση, ε; Να χωθεί και ο λουμπινέρδος και η Αννούλα η κόφα και να ξαναματαγίνει ωραία η φάση!

Αλλά κι αυτά τα ζούδια έχουν πάει κι έχουν χωθεί στη στενή, στη φαρδιά, τη φαιδρή, τη μαύρη, στους κολλημένους. Μόνον την πάρτη τους κοιτάνε, κι εσένα, κουνελάκι, δε σε βοηθάνε. Δηλαδή, ειδικά ο Άκης, θα σε βόηθαγε να το ψιλοσώσεις, ειδικά με μια απονομή χάριτος από το γιδοβοσκό, αλλά, μπα, πού τέτοια ελπίδα, αφού αυτός υπογράφει και στον ύπνο του, ό,τι του δώσουν.

Και μετά θα μοιραζόσασταν τα μερτικά από τα μαύρα τα μισοβουλιαγμένα και θα ερχόταν πάλι η ωραία φάση και θα σας έβλεπε ο δίκαιος ο νοητός να λιάααζεστε με τη Τζένυ να κερνάει ποτά στην πισίνα και τον Πέτρο να γαμάει τις γυναίκες σας με λάιφστάιλ τρόπο (όχι σαν τον άπλυτο λεχρίτη που πήδηξε μόνον τις μισές, κι αυτό όσο το' παιζε κουμούνι, τώρα δεν του κάνει πια κούκου και κλέβει τα μπλε από τις τσέπες του κουνέλη).

Αλλά πού, σιγά, δεν πιάνει αυτό το κόλπο, επειδή κι αυτά τα παιδιά είναι μέρος του κόλπου και ξυπνήσαν κι οι χωριάτες και δεν υπάρχουν και τα κουμούνια να κάνουν ζάφτι τους ηλίθιους και μετά να κάααααθεσαι.
Πάλι συγγνώμη, πάλι λάθος.

Τι έμεινε;
Ξέρω 'γω;
Οι δεξιοί, να πούμε;
Οι καλοί, οι κολλητοί του σιωπηλού πακμανάκια.
Οι άλλοι, οι καρακεντρώοι της ντορίτως και του μπαμπά της και του γιου της κι όλου της του σογιού, ένα πράμα.
Αλλά διάβασε τι λέει, περιχαρής που ψοφάς σαν το σκουλήκι που είσαι.
Για διάβασε, ντε.
Μη φοβάσαι, δεν πειράζει στα μάτια, έχεις άλλο πράμα να σε τυφλώσει.

Λοιπόν, μάλλον κόλπο για την επιστροφή δεν υπάρχει.
Τι υπάρχει;

Η πολύ καλή προοπτική να ψοφήσεις και να μας αφήσεις ήσυχους.
Να ψοφήσουμε κι εμείς και να πάει το μαγαζί να γίνει και πάλι δυτική επαρχία της νέας μεγάλης του οθωμανικού αυτοκρατορίας.
Ή να έρθουν τα παιδιά με τα σανδάλια και τις άσπρες κάλτσες να σου τη λένε με ράους και γρήγορα.

Μια χαρά σερβιτόρα σε κόβω, θα έχεις κι αυτό το βλαμμένο δουλοπρεπές ύφος και θα σε χαζεύουν τα καλά παιδιά με τις κουκούλες και θα λένε "κοίτα ένα μαλάκα που φοβόμανε να τον ξεκάνω από πιο πριν".

Αλλά!!! Υπάρχει και αλλά.

Αλλά παίζει και να 'χεις θυμώσει που την ακούς τώρα από τον κάθε ξενέρα - αυτός είμαι εγώ, εσύ είσαι σπουδαίος.

Αλλά παίζει και να στύβεις το ελάχιστο εναπομείναν μη αποβλακωμένο μυαλουδάκι σου - που νόμιζες ότι προέρχεται απευθείας από τους αρχαίους ημών προγόνους - να προσπαθείς να σκεφτείς πώς θα καταφέρεις να αποτινάξεις το κάθε ρεμάλι που σου τρώει το σκώτι το βράδυ, περιμένει να έχει θρέψει ως το πρωί, για να στο ξαναφάει.

Αλλά παίζει να βαρέθηκες να κάαααθεσαι και να ψοφάς αργά και μελετημένα και να σε δουλεύει ο κάθε Άδωνις και Αdώνης και να στη λέω κι εγώ που βράζω λίγο πολύ στο ίδιο καζάνι.

Αν αποφάσισες ή το ψήνεις να παίζει και ένα από τα παραπάνω, άκου τι προτείνω, πέραν της πλάκας που σου κάνω, επειδή το τραβάει ο οργανισμός σου, χαζούλη:

Μάλλον έχεις καταλάβει ότι τέτοιο ψοφίμι που είσαι, δεν είναι δυνατόν να κάνεις και πολλά. Κοίτα όμως που μπορείς να κάνεις ένα: να φορτώσεις τους δικαστές με το βάρος της ευθύνης τους.

Κατοστάρικο το παράβολο της μήνυσης;
Μαζέψου με άλλους ενενήντα εννιά και κάντε μία.
Δε θέλει και πολλή σκέψη, ένα ευρώ θέλει και εκατό νοματαίους αστέρια, σαν και του λόγου σου.
Πάτε κι οι εκατό να την καταθέσετε.
Όχι πολλά λόγια, όχι δικηγόρους και ιστορίες, απλά πράματα, καθημερινά.
Εκατό να λένε ότι δεν πάει άλλο και να το ερευνήσει ο κυρ - Εισαγγελέας και να το πάει στο δικαστή να το δικάσει.
Τι νομίζεις ότι είναι που σε σκοτώνει;
Ποιος νομίζεις ότι κάνει τη σκάτζα;
Ποιος σου φταίει;

Και μη γράψεις κατά του υπαλληλάκου, γράψε κατά της υπουργάρας που σε δουλεύει.

Γράψε ό,τι θες, ό,τι ακούς ότι γίνεται και νομίζεις ότι είναι μάλλον παράλογο να ισχύει, αλλά να που ισχύει.

Στο αμέρικα με τις ιμπεριάλες που πίνουν το αίμα των λαών υπάρχει μια έκφραση (έλα μπρε, το λόουερ το πήρες, έστω το αντβάνστ, ε; Γκούγκλαρέ το εν ανάγκη!)
Λέγεται urban myth.
Αυτό είναι ένα πολύ παράξενο πράμα, έχει και δόντια και ποδάρια και κεραίες, αλλά συνοψίζεται στο εξής:
Πολλοί άνθρωποι ξέρουν το κατιτίς τους ο καθένας, αλλά κανένας δεν αντιλαμβάνεται και δεν μοιράζεται τη μεγάλη εικόνα με τους διπλανούς του, ώστε να γίνει αυτή κατανοητή, τζιμάνι μου - και μην περιμένεις την μεγκαλοτρεμουλιάρα να στη συνθέσει.

Ξέρει, για παράδειγμα ένας ότι τα παίρνει ο τάδε, ένας άλλος ξέρει ότι αυτός ο τάδε είναι κολλητός κουμπαρομπατζανάκης με το δείνα, ένας τρίτος ξέρει ότι μια μέρα οι δύο αυτοί πήγαν ένα ταξίδι σε μεγάλη πόρτα και γύρισαν με σακούλες γεμάτες σκατά, συγγνώμη, λεφτά.

Ε, ωραία, και πού τα βρήκαν δηλαδή;
Και γιατί, ενώ πριν έσκουζαν κατά του βάρβαρου ιμπεριαλιστικού καπιταληστρικού καραβρώμικου κατεστημένου, σήμερα το βουλώνουν;

Έχεις το χαφιέ, κατάλαβες;
Έχεις τον πουλημένο!
Έχεις το τομάρι που στην παίζει πισώπλατα τη μπαλωθιά.

Αλλά είσαι χέστης και δε λες τίποτε και δεν το μαθαίνει και ο παραδίπλα και δε συμβαίνει τίποτε, δεν τρέχει κάστανο, δε μαθεύεται από κανέναν, δεν γίνεται ρόμπα κανείς.

Ε, για κάνε καμιά κουβεντούλα.
Για πες το μυστικό, το κρυμμένο στης καρδιάς τα βάθη.
Για άνοιξε το στοματάκι, να φανεί το τελευταίο χρυσό δοντάκι, που το 'χες καμάρι από τότε που άκουσες τη Λουντμίλα να σε λέει "κιμπάρο άντρο".

Και για πάαινε στου κυρ Εισαγγελέα, μαζί με άλλους 99, να δεις τα μπαλόνια να πετούν.

Κάντο αυτό εκατό φορές να γεμίσει χαρτούρα το μαγαζί. Όλα, με ονόματα, με φάσεις, με καταστάσεις, με συγγενολόγια, με κρυφές ύπουλες συναντήσεις, με λαμογιές, τα πάντα όλα.

Από πάνω μια γραμμή:
Αναφορά προς τον κύριο Εισαγγελέα

Από κάτω εκατό ονόματα.

Παρακάτω τα μυστικά, ταιριασμένα, όσο γίνεται.

Κι από κάτω, μια αθώα κουβέντα:
"Εμείς δεν ξέρουμε κυρ Εισαγγελέα, αλλά εσείς, που είστε μεγάλος και σπουδαγμένος, δεν το κοιτάτε; Λίγο παράξενο κάνει".

Ούτε "σκίστους, σφάχτους, λιάνισέ τους, ούτε στόμφους και εκφράσεις βλακώδους μεγαλοπιασίματος περί το δράμα σας.
Απλά πράγματα, όπως τα ξέρετε σεις οι εκατό.

Μην περιμένεις να γίνει κάτι αμέσως.
Χρόνο όμως έχεις, φαΐ και λεφτά δεν έχεις.
Χρόνο που δεν χρησιμοποιείς, όσο περιμένεις να σωθείς από τον από μηχανής Θεό.

Αλλά η πληροφορία έχει αξία.
Πολλές φορές, εκεί που δε σου πάει ο νους εσένα, του πάει τ' αλλουνού.
Κι όταν φτάσει στ' αυτιά του δικαστή, ίσως αλλάξει το πράμα.

Και να σου πω και κάτι; Αν το γκρινιάζει ένας και άκυρος, γίνεται γραφικός και συνομωσιολόγος και παλαβιάρης και όλα τα καλά.

Αν το πεις εσύ και οι φίλοι σου οι χαμένοι, οι νοικοκυραίοι, αλλιώς ακούγεται, έχει πιο πολύ βάρος - κάτι σου κρέμεται, μη νομίζεις, αλλά έτσι είναι.
Είσαι .... σεβαστός βλαξ, κατάλαβες;

Αλλά μιλώντας για τους δικαστές και την - και καλά - επιφυλακτικότητά σου προς την περιπτωσή τους, μη νομίζεις ότι όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, και προπάντων μη νομίζεις ότι εκείνη, η λεγόμενη Τρίτη Εξουσία, είναι και πολύ ευχαριστημένη με όσα κάνει η ηγεσία της, ή της αρέσει να καταπίνει με τα κοτσάνια όσα της επιβάλλουν τα τομαράκια, οι πολιτίσιανς.

Εμείς που τελειώσαμε τη Νομικήν, δεν πολυγουστάρουμε το δούλεμα, άλλο αν δε μας δίνεται η ευκαιρία να το αποδείξουμε πάντοτε, θέλουμε και τη βοήθεια του κοινού.

Κουβεντούλα και μηνυσούλα, τι λες;

Δες το κι αλλιώς, τι έχεις να χάσεις;

Δες το και παραλλιώς, πώς θα πάρεις το αίμα σου πίσω;

Και σόρρυ για το απρεπές λεξιλόγιο, ε;
Αλλά πού ν' μάθεις τι μου είπε ένας φίλος για πάρτη σου.
Κοκκινίζω και που τα σκέφτομαι.
Οπότε πάλι λίγα άκουσες.

Άντε, βρε, τα λέμε!
Στο νεκροταφείο ή στα δικαστήρια.

Από το Manc Nirvana

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Το κορίτσι με τους μπάφους

Του Θανάση Καρτερού


Έπιασε το Λιμενικό της Μυτιλήνης ένα κορίτσι 22 ετών με μια μικρή ποσότητα κάνναβης. Έψαξαν και στο σπίτι της και βρήκαν επίσης -έτσι λένε τουλάχιστον- κάτι λίγα γραμμάρια, μια ζυγαριά και τα σύνεργα του καπνίσματος. Μεγάλη επιτυχία! Άξια για τεράστια προβολή στην οποία δεσπόζει όχι τόσο το όνομα του άτυχου κοριτσιού, όσο το όνομα του γνωστού δημοσιογράφου πατέρα της. Άσχετα αν αυτή η προβολή ρημάζει κυριολεκτικά έναν νέο άνθρωπο. Ας πρόσεχε, να έχει άλλο μπαμπά.

Είδαμε φωτογραφίες του κοριτσιού και του πατέρα της τραβηγμένες κρυφά στο δικαστικό μέγαρο της Μυτιλήνης. Είδαμε την τυπική ασφαλίτικη φωτογραφία με όλα τα φοβερά και τρομερά ευρήματα της φοβερής και τρομερής κοπέλας. Είδαμε ακόμα και σκληρά σχόλια γιατί ο Παπαδημούλης τόλμησε να πει ότι όλη αυτή η επιχείρηση είναι ωμός κανιβαλισμός. Και τον έβγαλαν υστερόβουλο λογοκριτή. Είναι, βλέπετε, υποχρέωση της δημοσιογραφίας να καταδικάζει έναν άνθρωπο πριν καν αυτός δικαστεί από τη δικαιοσύνη.

Εντάξει, λένε ορισμένοι, αλλά είναι κι ο μπαμπάς. Ο επαγγελματίας αχώνευτος για πολλούς. Δεν θα την πληρώνουν πάντα τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Ας την πληρώσει και το παιδί ενός τέτοιου. Ας λουστεί κι αυτό τον διασυρμό, χοροστατούντος του κράτους το οποίο ο μπαμπάς του πάντα υποστήριζε. Α, ωραία τότε, γιατί αυτή η λογική μάς λύνει τα χέρια. Να κάνουμε κομμάτια ένα παιδί για ένα αδίκημα που δεν έπρεπε να είναι αδίκημα. Να το διασύρουμε, να το στείλουμε στο πυρ το εξώτερον, να το φάμε ζωντανό για να εκδικηθούμε τον πατέρα και την οικογένειά του.

Υπάρχει βέβαια -και ευτυχώς- και η άποψη ότι είναι άθλιοι όλοι τους. Και οι ασφαλίτες από τους οποίους ξεκίνησε αυτό το αίσχος. Και οι δημόσιοι λειτουργοί που πάσαραν στους ειδικούς του κιτρινισμού το όνομα του παιδιού. Και οι αθλιέστεροι όλων υπηρέτες της ενημέρωσης να πούμε, που αμόλησαν την "είδηση" στο Διαδίκτυο στολισμένη με φωτογραφίες ρουφιανιάς, φωτογραφίες του μπαμπά, σχόλια κοινωνικού κανιβαλισμού και διακηρύξεις δημοσιογραφικών λεονταρισμών. Γιατί αν δεν μαθαίναμε ότι η κόρη του τάδε κατηγορείται ότι κατείχε κάποια γραμμάρια κάνναβη, θα ήμασταν λειψά ενημερωμένοι.

Από την ΑΥΓΗ 

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Μήπως έχουμε χούντα;

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη


Όχι, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που πρόκειται να διαβάσετε. Όπερ έδει δείξαι! Χούντα δεν έχουμε, λοιπόν, αλλά και η δημοκρατία μας δεν αισθάνεται πολύ καλά τώρα τελευταία. Έχει έναν σφάχτη εδώ δεξιά, κουτσαίνει λιγουλάκι, σέρνεται, κάνει βήματα προς τα πίσω, δυο - τρία βήματα ακόμη και θα πέσει στον γκρεμό.

Η δημοκρατία που έχει 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 4 εκατομμύρια φτωχούς είναι δημοκρατία μισή. Δεν εξασφαλίζει στους πολίτες της τα βασικά, την εργασία, την τροφή, τη στέγη, την παιδεία, την υγεία, την αξιοπρέπεια. Τους στερεί ακόμη και τα αγαθά που θα έπρεπε να είναι φτηνά ή ακόμη και δωρεάν, το νερό, το ρεύμα, τα δάση, τις παραλίες, τους ελεύθερους χώρους. Όλα στους ιδιώτες, όλα εμπορεύματα, όλα επί πληρωμή. Η κρίση έγινε ευκαιρία για εσκεμμένη μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους,

η δημοκρατία έπαθε λουμπάγκο και γέρνει μονίμως προς τη μία πλευρά.

Δημοκρατία σκυφτή, ένα καθεστώς αλληλεξαρτώμενων παραγόντων, που ο ένας αιμοδοτεί τον άλλο, απευθείας από τις φλέβες των υπηκόων. Η χρεοκοπημένη κυβέρνηση που εξαρτάται από τους δανειστές, οι χρεοκοπημένες τράπεζες που εξαρτώνται και από την κυβέρνηση και από τους δανειστές, τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ που εξαρτώνται από όλους τους προαναφερθέντες μαζί. Ένα καθεστώς που ξερνάει προπαγάνδα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα δελτία των οκτώ, τρόμος και χειραγώγηση, χειραγώγηση και τρόμος. Δημοκρατία με στομαχικές διαταραχές, υγρή και όζουσα.

Δημοκρατία με δόντια, εχθρική για τους κολασμένους της γης που κρούουν καθημερινά τη θύρα της. Στηρίζει τους φονικούς πολέμους που τους διώχνουν από τις χώρες τους και μετά τους αφήνει να πνιγούν στο Αιγαίο, τους εγκλωβίζει σε τείχη στην Θράκη, τους μαντρώνει σε στρατόπεδα στην Αμυγδαλέζα, την Κόρινθο, τη Μυτιλήνη. Η δημοκρατία της κοντής μνήμης, που έκανε τους δεδηλωμένους εχθρούς της υπουργούς, που άφησε να εκκολαφθεί κάτω από τη μύτη της το ναζιστικό αυγό του φιδιού. Δεν εκκολάφθηκε κάτω από τη μύτη της το αυγό, εκκολάφθηκε μέσα στον κόρφο της, δημοκρατία αδύναμη, με χαλασμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Δημοκρατία αυτοάνοση, που επιτίθεται στα κύτταρά της, στο Σύνταγμα που η ίδια έφτιαξε, στους νόμους που η ίδια ψήφισε, στα δικαστήρια που η ίδια στελέχωσε. Δημοκρατία που περιφρονεί τη Βουλή, της ρίχνει στο κεφάλι πολυνομοσχέδια χιλιάδων σελίδων, την παρακάμπτει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου κι όταν φτάσει στο αμήν, της βάζει λουκέτο και ξεμπερδεύει. Δημοκρατία ασύδοτη, ανερμάτιστη, αυτοκαταστροφική, που πριονίζει συστηματικά το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.

Παρ' όλα αυτά, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που μόλις διαβάσατε. Όπερ έδει δείξαι!

Από την ΑΥΓΗ
Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Όρος επιβίωσης του αγρότη οι συνεταιρισμοί-ομάδες παραγωγών

Του Παύλου Κελεσίδη*



Αν θέλουμε να προσεγγίσουμε το φαινόμενο των συνεργατικών σχημάτων (ομάδες παραγωγών, συνεταιρισμοί κ.λπ.) θα πρέπει πρώτα να δούμε πώς στήθηκαν οι συνεταιρισμοί στο παρελθόν. Τι υπάρχει σήμερα και τι πρέπει να γίνει ώστε να δούμε την αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή να αποκτά υπεραξία και να γίνεται βιώσιμη. Να μπορούν οι καλλιεργητές της γης ν’ απολαμβάνουν τους κόπους τους και να συνεχίσουν ν’ ασχολούνται με αυτήν.

Οι συνεταιρισμοί από τη σύστασή τους αλλά κυρίως στη δεκαετία του ’80 είχαν μετατραπεί, μέσα βέβαια από το πλαίσιο που διέπονται και όχι μόνο, σε μια δεξαμενή εξεύρεσης πελατών για τα κόμματα και τις πολιτικές τους. Τις πελατειακές σχέσεις στον αγροτικό τομέα χρόνια τις βαφτίζουν κοινωνική πολιτική.

Οι λόγοι κατάρρευσης των σχημάτων αυτών είναι προφανείς. Κομματικός χαρακτήρας, αδιαφάνεια, διαφθορά, νομοθεσία τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά. Η ΑΤΕ απέσυρε την στήριξη των συνεταιρισμών. Οι νόμοι περί συνεταιρισμών αποτελούσαν κεντρικό άξονα άσκησης πολιτικής και χειραγώγησης αυτών. Η μη ύπαρξη δικών τους κεφαλαίων και η αποκλειστική στήριξή τους στις κρατικές επιχορηγήσεις οδηγούν σε κλυδωνισμούς, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν.

Η κατάρρευση των συνεταιρισμών


Πού οδήγησαν όλα τα παραπάνω σήμερα;
  • α) Στην εγκατάλειψη αυτών των σχημάτων (αφού πρώτα δημιούργησαν τεράστια χρέη).
  • β) Οι καλλιεργητές έγιναν πλέον εύκολη λεία για τους κακούς «εμπόρους» που φύτρωναν παντού προκειμένου να εκμεταλλευτούν το χάος στην αγορά.
  • γ) Νομικό πλαίσιο ανύπαρκτο. Μητρώο εμπόρων δεν υπάρχει ή δεν λειτουργεί και τα «κανόνια» πάνε κι έρχονται στην αγορά. Ο καθένας με ελάχιστα χρήματα βαφτίζεται έμπορος-εξαγωγέας και διαχειρίζεται προϊόντα τεράστιας αξίας. Η ατιμωρησία αυτών επιδεινώνει το φαινόμενο αυτό. Αντί για συνεταιρισμούς δημιουργούνται τα περιβόητα «στέκια» που λειτουργούν για χάρη των εμπόρων και των μεταποιητών, χωρίς κανόνες και προστασία. Η διαφορά τιμής ανάμεσα στο ράφι και στο χωράφι είναι τεράστια (1 προς 8 με 1 προς 9 την ώρα που στην Ευρώπη αυτή κυμαίνεται στο 1 προς 2,5 με 1 προς 3).
Τι πρέπει να γίνει λοιπόν ώστε να πάψουν να υπάρχουν όλα αυτά;

1. Η μόνη ελπίδα για τους παραγωγούς είναι η δημιουργία συνεργατικών σχημάτων, είτε με τη μορφή ομάδων παραγωγής είτε σε μορφή συνεταιρισμών. Όταν μιλάμε για ομάδες παραγωγής ή συνεταιρισμών δεν εννοούμε ότι αυτοί θα υπάρχουν μόνο για τη συγκέντρωση και την εμπορία των προϊόντων, αλλά και την ίδια την παραγωγική διαδικασία, τη μεταποίηση και τα εφόδια. Άλλο είναι να καλλιεργώ τα κτήματα μόνος και άλλο σε συνεργασία με μια ομάδα ατόμων με όλα τα οφέλη που προκύπτουν απ’ αυτή τη διαδικασία (κόστος παραγωγής, επενδύσεις, μείωση ρίσκου κ.λπ.). Τα σχήματα αυτά πρέπει να επεκταθούν και στη μεταποίηση αλλά και στην παραγωγή εφοδίων. Άρα η παραγωγή, η εμπορία, η μεταποίηση και τα εφόδια αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία των παραπάνω σχημάτων.

2. Το νομοθετικό πλαίσιο παίζει σημαντικό ρόλο στην ύπαρξη και ανάπτυξη του συνεταιριστικού κινήματος. Η γραφειοκρατία, τα «παράθυρα» για τις πελατειακές σχέσεις μέσω επιδοτήσεων, η διαφθορά κ.λπ. θα πρέπει να εξαλειφθούν.

3. Οι ομάδες παραγωγών θα πρέπει να είναι ολιγομελείς ώστε εύκολα να μπορούν να συσταθούν και να λειτουργήσουν. Όταν οι προϋποθέσεις γίνονται εμπόδια για τη δημιουργία τους, τότε σίγουρα θα αποτύχουν. Οι ομάδες των δέκα ατόμων ή και λιγότερων, με μικρό τζίρο, είναι εύκολο να στηθούν και να αποτελέσουν το κύτταρο του συνεταιριστικού κινήματος. Πολλές ομάδες παραγωγής μπορούν να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν έναν συνεταιρισμό που θα είναι υπεύθυνος για την επεξεργασία και πώληση των προϊόντων, τις τιμές αυτών και την προσθήκη νέων καλλιεργειών ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς. Η εκπαίδευση των στελεχών του συνεταιρισμού και των παραγωγών στις νέες καλλιέργειες και μεθόδους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος.

Να το πάρουμε αλλιώς


Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε τόσο στην ποσότητα όσο στην ποιότητα. Ο συνδυασμός της μεγάλης ηλιοφάνειας, του πλούσιου εδάφους αλλά και των κατά τόπους μικροκλιμάτων στη χώρα μας βοηθάει για την παραγωγή των ποιοτικότερων προϊόντων της Ευρώπης – και όχι μόνο. Η αειφορία πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν στη διαδικασία της παραγωγής και της εμπορίας. Η ύφεση και η σχετικά μικρή επιχειρηματική δραστηριότητα θα μπορούσε να γεμίσει με πρωτοβουλίες τις ομάδες παραγωγών-συνεταιρισμούς.

Είναι ευκαιρία τώρα με την κρίση ν’ ανθίσουν οι συνεταιρισμοί.

Η ύπαρξή τους στην αγορά βάζει πληροφορίες χρήσιμες σχετικά με τα κόστη και τα περιθώρια κέρδους, έτσι οι διάφορες επιχειρήσεις αναγκάζονται να συμμορφωθούν στην αγορά και ταυτόχρονα να κλείσει η ψαλίδα από το χωράφι στο ράφι.

Αντί ο έμπορος, μέσω δημοπρατηρίων, να παίρνει τα προϊόντα από τους συνεταιρισμούς, τα προμηθεύεται απευθείας από τους παραγωγούς στην ελάχιστη τιμή.

Απαραίτητος συνδετικός κρίκος για τη δημιουργία συνεταιρισμών είναι το κοινωνικό κεφάλαιο το οποίο σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς λείπει από τη χώρα μας.

Τελειώνοντας, σχηματικά αναφέρω ότι για την επιτυχία των συνεργατικών σχημάτων πρέπει ολιγομελείς ομάδες παραγωγών συνεργαζόμενες με άλλες, να αποτελούν τους συνεταιρισμούς, όπου σε αυτούς με σύγχρονες εγκαταστάσεις να συγκεντρώνονται, να συσκευάζονται και να δημοπρατούνται τα προϊόντα στις αγορές. Οι καλλιεργητές μεμονωμένα παύουν να έχουν διαπραγματευτική ισχύ όσον αφορά την τιμή των προϊόντων τους

Η παραγωγική ανασυγκρότηση μπορεί να γίνει μόνο με συνεργατικά σχήματα μ’ ένα ξεκάθαρο, αντιγραφειοκρατικό νομικό πλαίσιο. Η φορολόγηση των σχημάτων αυτών και των αγροτών θα πρέπει να είναι απλή, δίκαιη και μόνιμη.

* Ο Παύλος Κελεσίδης είναι καλλιεργητής και ήταν υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Πέλλας με τη Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές

Από το Δρόμο της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Από τη μεταπολίτευση στη μεταδημοκρατία

Editorial του Δρόμου


Ο Γιάννης Πρετεντέρης μέσα από τη στήλη του στα χτεσινά Νέα, με το γνώριμα απορημένο ύφος του, εμφανίζεται εμβρόντητος γιατί εντόπισε «την ελαφρώς σουρεαλιστική άποψη ότι επίκειται ή ζητείται ή επιβάλλεται από κάπου και για κάποιους απροσδιόριστους λόγους μια “νέα μεταπολίτευση” – μια “μετα-μεταπολίτευση” σύμφωνα με άλλη εκδοχή».

Αναρωτιέται ο Γ. Πρετεντέρης: «Όσοι παλικαράδες προτείνουν, μανιωδώς, μια “ανατροπή” ποτέ δεν μας λένε τι ακριβώς θέλουν να ανατρέψουν. Τη Δημοκρατία; Τον καπιταλισμό; Το αστικό καθεστώς; Το Σύνταγμα; Ή απλώς τη σημερινή κυβέρνηση;».

Παλικαράδες δεν θα δηλώναμε ποτέ, ας ψάξει σε άλλους χώρους και πολύ «ψηλά» για παλικαράδες και κουτσαβάκια… Αλλά επειδή ως εφημερίδα έχουμε προβάλλει ιδιαίτερα την αναγκαιότητα για μια νέα μεταπολίτευση, και συγκεκριμένα μια μεταπολίτευση του λαού, ας προσπαθήσουμε εμείς να λύσουμε την απορία του Γ. Πρετεντέρη.

Πρώτον. Δεν θέλουμε να ανατρέψουμε κάποια «Δημοκρατία» αλλά να μεταβούμε σε μια πραγματική Δημοκρατία. Συμφωνούμε με το πλήθος των διανοούμενων στην Ευρώπη και στον κόσμο που θεωρούν ότι τα περισσότερα σύγχρονα καθεστώτα έχουν μετατραπεί στην πραγματικότητα σε «μεταδημοκρατίες», χωρίς καμιά συμμετοχή του «Δήμου» στο «Κράτος». Συντασσόμαστε, ακόμα περισσότερο, με τα εκατομμύρια των πολιτών της χώρας μας που πιστεύουν ότι ειδικά στην Ελλάδα το σημερινό καθεστώς πολύ απέχει από μια πραγματική Δημοκρατία.

Δεύτερο. Ναι, θέλουμε ένα άλλο Σύνταγμα πολύ πιο δημοκρατικό από το ισχύον και κυρίως που θα προκύψει μέσα από την ενεργοποίηση του ίδιου του λαού. Άλλωστε, από όσα τουλάχιστον ξέραμε πριν διαβάσουμε το άρθρο του, τα Συντάγματα αλλάζουν και μάλιστα όχι μόνο από ανατρεπτικούς «παλικαράδες» αλλά συχνά ακόμα και από τις ίδιες τις καθεστωτικές δυνάμεις.

Τρίτο. Ο καπιταλισμός και το αστικό καθεστώς ανατρέπονται συνήθως με πιο σύνθετες ιστορικές διαδικασίες αλλά ως αριστεροί θέλουμε, «γενικά», να ξεπεραστούν. Αν ο κ. Πρετεντέρης πιστεύει ότι αυτό μας βγάζει εκτός νομιμότητας, μάλλον πρέπει να ξανασκεφτεί τη δική του τοποθέτηση για τη μεταπολίτευση του 1974, μια και, από όσο ξέρουμε, εκείνη συνοδεύονταν από τη νομιμοποίηση των αριστερών και ειδικά των κομμουνιστικών κομμάτων…

Ο Γιάννης Πρετεντέρης εμφατικά επισημαίνει ότι το βασικό πολιτικό πλαίσιο είναι δεδομένο και «σε ό,τι αφορά τη χώρα μας εγκαθιδρύθηκε το 1974», ενώ σε άλλο σημείο αναρωτιέται αν προτείνει κανείς να φτιάξουμε κάτι διαφορετικό από εκείνο που δημιουργήθηκε το 1974 και να γυρίσουμε πίσω από αυτό.

Έχουμε κι εμείς δύο απορίες: Πρώτον, δεν έχει ακούσει ποτέ ότι οι κοινωνίες αλλάζουν καμιά φορά προς τα μπροστά και όχι προς τα πίσω; Δεύτερο, πέρα από όσα πρέπει να πει συμμορφώμενος με το ιδιαίτερο «πλαίσιο» στο οποίο διατυπώνει τις απόψεις του, στ’ αλήθεια ισχυρίζεται ότι δεν έχει καταλάβει πως σε αυτή τη χώρα το ίδιο το «αστικό καθεστώς» κατάργησε, την τελευταία πενταετία, το πλαίσιο που όρισε το 1974;

Από τον Σημερινό Δρόμο της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Στο Δρόμο της Αριστεράς που κυκλοφορεί το Σάββατο 26 Ιουλίου

Μεταξύ πολλών άλλων Διαβάστε στον Δρόμο


Κεντρικό θέμα:
Από τη μεταπολίτευση στη μεταδημοκρατία
40 χρόνια μετά: από την «αποκατάσταση» στο μνημονιακό ράφι

Παραχάραξη μιας βαθιάς ανάγκης
40 χρόνια από τη Mεταπολίτευση
Του Ρούντι Ρινάλντι

Διαβάστε στο θέμα της εβδομάδας:
Η Γάζα με τα μάτια των παιδιών
Μια εξαιρετική δουλειά που κρατάει χρόνια, στο 2ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης
Επιμέλεια-Κείμενα: Ζαχαρίας Ρουστάνης

Δήλωση-παρέμβαση 62 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για την Κύπρο:
Αναγκαία όσο ποτέ η σύγκλιση Ελλάδας-Κύπρου ενάντια στην κατοχή, τα δεσμά της τρόικας και των μνημονίων

Προϋποθέσεις ριζοσπαστισμού και με κυβέρνηση της Αριστεράς
Ο στόχος του κοινωνικού μετασχηματισμού και οι ενσωματωτικές δυνάμεις του κράτους
Του Μιχάλη Σπουρδαλάκη

Παρατεταμένη φάση κυβερνητικής αρρυθμίας με φαντασιώσεις σταθερότητας
Το πολιτικό κατεστημένο αιωρείται, εκφυλίζοντας τη δημοκρατία, επενδύοντας στην ανοχή των επικυρίαρχων δανειστών
Του Δημήτρη Υφαντή

Μακριά δεν πας μόνος σου…
Ένας χρόνος από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ
Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Εν πλω η αντίδραση για τα χημικά
Τρία σκάφη και 32 ακτιβιστές μεταφέρουν το μήνυμα όλης της Μεσογείου

«Φωτογραφική» ταφόπλακα στα δάση της χώρας
Στη Bουλή το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των. ιδιωτικών συμφερόντων
Του Μάριου Διονέλλη

Συνεχίζεται η διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας
Κυβέρνηση και πιστωτές έχουν δρομολογήσει στα κρυφά ξεπούλημα και της ΕΛΒΟ
Της Δέσποινας Χαραλαμπίδου

Το ΤΑΙΠΕΔ των δημάρχων
Με ποιο τρόπο προωθούν την επιχείρηση εκχώρησης δημοτικής περιουσίας
Του Σταύρου Ιωακειμίδη

Πρωτοβουλία υπεράσπισης του δημόσιου χώρου
Ενθαρρυντικά τα πρώτα βήματα του ResisΤΑΙΠΕΔ στη Θεσσαλονίκη
Των Δήμητρας Λαΐτσου, Δημήτρη Ταλαίπωρου

Διαβάστε στη στήλη «Οικονομικά Ερανίσματα»:
Πέντε χρόνια μετά: Τι άλλαξε στο τραπεζικό τοπίο στην Ευρώπη και στη χώρα μας
Του Γιώργου Τοζίδη

Ρωσική ρουλέτα στην Ουκρανία
Σύγκρουση των δυνάμεων που ορίζουν την πορεία του κόσμου
Του Απόστολου Αποστολόπουλου

«Πρόωρες», παροχές και εισφορές στο στόχαστρο
Νέες αλλαγές προς τα κάτω στο ασφαλιστικό προμηνύει η μελέτη του ΚΕΠΕ
Του Γιώργου Κατερίνη

Ο Καπετάν Μιχάλης στον 21ο αιώνα
Της Γιούλης Ιεραπετριτάκη

Η γεωπολιτική/διπλωματική έκλειψη της Ελλάδας και οι διεθνείς κρίσεις
Του Θόδωρου Μπατρακούλη

Ο γέρων που έβλεπε τη Δημοκρατία να περνά
Του Χρήσου Πραμαντιώτη

Στα διεθνή μεταξύ άλλων:
Δεν είναι «πολεμική επιχείρηση», είναι σφαγή
Η φρίκη της επίθεσης δεν περιγράφεται με λέξεις
Του Richard Falk

Η ανθρώπινη υπόστασή μου κρέμεται από μια κλωστή
Μία προσωπική μαρτυρία επιβίωσης ανάμεσα στις βόμβες των Ισραηλινών
Του Omar Ghraieb

Το Ισραήλ παίζει με τη φωτιά.
Ο πιο μεγάλος ξεσηκωμός των Παλαιστινίων μετά τη Δεύτερη Ιντιφάντα
Του Γιώργου Τσίπρα

Πρωτοβουλία για το Δημοκρατικό Σοσιαλισμό στη Σλοβενία
Μια λαϊκή πολιτική οργάνωση αμφισβητεί τη μετα-γιουγκοσλαβική πορεία της χώρας
Του Gal Kirn

Οριόλ Χουνκέρας, Ρεπουμπλικανική Αριστερά Καταλονίας:
Μεγαλώνει η ορμή του δημοψηφίσματος
Συνέντευξη στην El Mundo

Στον πολιτισμό -μεταξύ άλλων- διαβάστε:
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Σωτήρης Δημητρίου:
Ένας λαός που δεν έχει ιστορική μνήμη δεν έχει μέλλον
5′ διάλειμμα με τον Σωκράτη Μαντζουράνη: Η αποκατάσταση της «Δημοκρατίας» και η αποκαθήλωση ψευδαισθήσεων
Στο Περίπτερο Ιδεών: Ο Στέλιος Ελληνιάδης γράφει: Ελλάδα – Κύπρος: Προδοσία, λεηλασία, διαφθορά!

Και όπως κάθε βδομάδα, διαβάστε τις αποκαλυπτικές σελίδες της εργασίας, τον Ηρόστρατο, δείτε τα σκίτσα των Πέτρου Ζερβού, Γιάννη Αντωνόπουλου, Παναγιώτη Μητσομπόνου και το ξεχωριστό κάθε φορά social design του Δημήτρη Θ. Αρβανίτη.

Εφημερίδα Δρόμος
Αναζητήστε την κάθε Σάββατο στα περίπτερα


Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Το γέλιο ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ

Του Θανάση Καρτερού


Ουφ! Ήρθε η καρδιά των ευαίσθητων νοικοκυραίων στη θέση της. Το ΠΑΣΟΚ απέδειξε ότι δεν έχει στρατηγικές αμφιταλαντεύσεις, σήκωσε το βάρος των Μνημονίων και έτσι θα πορευτεί και στο μέλλον. Αυτή η διαβεβαίωση Βενιζέλου στον Σαμαρά κατά τη χθεσινή συνάντησή τους, και η διαρροή της στον Τύπο, ήταν βάλσαμο για τις ψυχές όσων καρδιοχτύπησαν τον τελευταίο καιρό. Για όσους αγχώθηκαν μήπως δεν προκάνει η κυβέρνηση να τελειώσει με τα προαπαιτούμενα και την πλήρη εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Θα προκάνουν, θα προκάνουν.

Αυτό ήταν το σαφές μήνυμα από τη συνάντηση των δύο στο Μαξίμου. Τα μιλήσανε και τα συμφωνήσανε. Θα προκάνουν και τις συντάξεις να κόψουν, και το ασφαλιστικό να προκόψουν, και τη ΔΕΗ να σπρώξουν, και τους αιγιαλούς να στριμώξουν. Ακόμα και μερικά δάση που λέει ο λόγος θα προκάνουν να αφανίσουν - ως έξτρα παροχή αυτό, για να καταλάβουμε κι εμείς, και οι δανειστές, και τα δέντρα τι σημαίνει αποφασιστικότητα πολιτική. Θα τελειώσουν μέσα στο καλοκαίρι με τα προαπαιτούμενα, για να είναι λέει το πεδίο ύστερα καθαρό μπροστά τους.

Ε, εκεί πια, όταν το πεδίο είναι καθαρό, και δεν έχει μείνει λίθος επί λίθου, μπορούν και πάλι οι Μαγδαληνές του ΠΑΣΟΚ να μετανοήσουν, να διαφωνήσουν και να μας θυμίσουν ότι μπορεί να ψήφιζαν ό,τι τους έβαζε μπροστά τους η τρόικα, αλλά το έκαναν με βαριά καρδιά. Και γκρινιάζοντας. Και δείχνοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι μπορεί να ξεπούλησαν, να κατέστρεψαν, να εμπορεύτηκαν αυτό που δεν τους ανήκε, αλλά όλα κι όλα: Αυτά τα έκαναν με βαριά καρδιά, γκρινιάζοντας, διαφωνώντας έστω ψιθυριστά. Και υποχρεώνοντας τον Σαμαρά να τους επαναφέρει στην τάξη.

Η ελληνική τραγωδία έχει όπως βλέπετε και την κωμική της πλευρά. Και στους κωμικούς ρόλους πρωταγωνιστούν οι έρμοι οι πασόκοι, από τον Βενιζέλο μέχρι τον τελευταίο βουλευτή, που προσπαθούν να εμφανιστούν ως παρθένες, ενώ προσφέρουν υπηρεσίες και απολαμβάνουν αμοιβές σε οίκο ανοχής. Δεν συμφωνούν με την αξιολόγηση που ψήφισαν, με τους αιγιαλούς που αψήφησαν, με το μαύρο χάλι που μας επέβαλαν και με τη στρούγκα στην οποία μας έβαλαν. Τα ψηφίζουν όλα βέβαια, αλλά χωρίς κέφι.

Θυμηθείτε το στις εκλογές. Μαυρίστε τους γελώντας σαρδόνια. Γιατί το γέλιο ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ..

Από την ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Ιδιωτική δημοκρατία

Του Λευτέρη Καπώνη


Η δημοκρατία των πολιτών έγινε δημοκρατία των ιδιωτών. Στο τέλος, ιδιωτική δημοκρατία. Οι ιδέες αγοράστηκαν από τους πλούσιους. Τις σενιάρισαν, τους τράβηξαν ένα μπότοξ, τις πλασάρουν λαμπερές, αλλά δεν μπορούν να χαμογελάσουν. Η ελευθερία που πυρπόλησε τα μυαλά γενεών είναι πια η ελευθερία του ιδιώτη φραγκάτου να ληστεύει τον δημόσιο πλούτο και τις ανάγκες μας. Κάποτε οι εξουσίες στηρίζονταν στην προστασία της ζωής. Υπόσχονταν καλύτερη ιατρική περίθαλψη, καλύτερη παιδεία. Υπόσχονταν το μέλλον. Τώρα, στην ιδιωτική δημοκρατία επεξεργάζονται σχέδια θανάτου και στηρίζονται στον φόβο.

Του βάζω λίγο τσίπουρο στο ποτήρι να πιει για να σταματήσει, μήπως και προλάβω να τα εμπεδώσω. Ο Μήτσος, μόλις έμεινε άνεργος, κλείστηκε στον εαυτό του κι άρχισε να διαβάζει. Με το ζόρι τον έβγαζα από το σπίτι για κανένα τάβλι. Μετά έπεσε σε μελαγχολία κι αργότερα άρχισε να ρητορεύει. Ό,τι μάθαινε ήθελε να το πει και στους άλλους.

Ήμαστε στην παραλία. Σούρουπο. Από τις έξι το πρωί ώς τις έξι το απόγευμα στο τιμόνι, έβγαλα ένα εικοσάρικο κι είπα να κάνω το τραπέζι στον φίλο μου. Ψωμί, ντομάτες, τυρί και τσίπουρο που μου στέλνει ο ξάδερφος από τα Γιάννενα. Μπροστά μας το πέλαγος και οι πατριώτισσες. Μερικές, Παναγία μου, είναι σαν γαζέλες. Και τα βλέμματά τους σκέτη φωτιά. Ο Μήτσος δεν μ' αφήνει να χαλαρώσω.

"Βλέπεις ομορφιά;" μου λέει. "Μήπως μ' αφήνεις να τη δω; Με βομβαρδίζεις συνέχεια" του απαντάω. "Θέλουν να την πουλήσουν" μου λέει. "Τι να πουλήσουν;" αγριεύω. "Την παραλία". "Γιατί; Δική τους είναι;" ρωτάω. "Εδώ έχουμε χρησικτησία αιώνων. Εδώ ερχόταν ο παππούς, η γιαγιά... Ο πατέρας μου κι εγώ... 'Τη γλώσσα μού έμαθαν ελληνική στις αμμουδιές του Ομήρου' λέει ο ποιητής" ξανάρχισε ο Μήτσος. "Οι παραλίες είναι η ιστορία μας, ο πολιτισμός, η ανάσα μας, η ταυτότητά μας... Η ξενιτειά, η νοσταλγία, το πνεύμα της περιπέτειας. Το άνοιγμα στο άγνωστο και το καινούργιο απ' αυτές τις παραλίες ξεκίνησε..." "Τώρα με ζαλίζεις" τον κόβω, "αλλά αυτή η παραλία από μικρό παιδί ξέρω ότι είναι και δική μου. Εδώ πρωτοφέρναμε τα κορίτσια μας τα όμορφα καλοκαιράκια. Δεν μπορεί κανείς να μας την πάρει. Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι".

Νύχτωσε. Μπήκαμε στο αμάξι να γυρίσουμε. Ο Μήτσος έχει ένα δυαράκι στην Κυψέλη. Μου 'δωσε το ένα δωμάτιο για να μην είμαι στο νοίκι. Έτσι κι αλλιώς, μπακούρια είμαστε, γιατί γυναίκες δεν παίζουν. Πού να πας με πέντε ευρώ στην τσέπη; Αν δεν μπορείς να την κεράσεις μια μπίρα, χάνεις την περηφάνια σου. Γιατί έτσι είναι ο Έλληνας, θέλει να κερνάει το κορίτσι του. Αυτά τα γερμανικά "μισά-μισά" δεν μας πάνε. Προτιμάμε μπακούρια με την περηφάνια μας!

Από την ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη Ιστολογίου