προσφατα

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για μια αριστερά που θα τιμήσει το λαϊκό ΟΧΙ

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου


Την κάθοδο της στις επικείμενες εκλογές αναμένεται να αποφασίσει την Κυριακή. Επισημαίνει πως δεν μπορούν να υπάρξουν φιλολαϊκές αλλαγές εντός Ευρώ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε επιστροφή στις λογικές του ¨καλού ΣΥΡΙΖΑ". Δεν υπάρχουν -εκτιμά- προϋποθέσεις συνεργασίας με την Λαϊκή Ενότητα.

Αναδεικνύοντας την ανάγκη για "μια αριστερά που θα τιμήσει το μεγάλο λαϊκό ΟΧΙ, ενάντια στην ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο μέχρι το τέλος" αναμένεται να αποφασίσει  την κάθοδο της στις επερχόμενες εκλογές η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Την Κυριακή (30/8) συνεδριάζει το Πανελλήνιο Συντονιστικό της οργάνωσης, αφού πρώτα θα έχει προηγηθεί η σχετική συζήτηση στις τοπικές οργανώσεις.

Να θυμίσουμε ότι ήδη από τις 21 Αυγούστου η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει απευθύνει προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες της αριστεράς ανοιχτό κάλεσμα πολιτικής συνεργασίας τονίζοντας ότι "απαιτείται η πιο πλατιά εργατική και λαϊκή ενότητα για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όποιας κυβέρνησης εφαρμόζει μνημονιακή πολιτική, με όποιο «χρώμα» και σύνθεση. Ρήξη με τους δανειστές, την ΕΕ και τις δυνάμεις του κεφαλαίου, απέναντι στην νέα «εθνική συναίνεση» της υποταγής". Παράλληλα επισήμανε πως "δεν μπορεί να υπάρξει «ενδιάμεση» πρόταση, πρόταση «φιλολαϊκής διαχείρισης» μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης, της ΕΕ και του καπιταλιστικού μονόδρομου".

Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποίησε και σειρά επαφών και συναντήσεων μεταξύ των οποίων και με την νεοσύστατη Λαϊκή Ενότητα. Παρά το γεγονός ότι - όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ- "σε συντροφικό κλίμα συζητήθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις", δεν υπήρξε προγραμματική σύγκλιση, με επίμαχο ζήτημα αυτό της εξόδου από το Ευρώ, την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και άλλα ζητήματα.

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Κ.Σ.Ε της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με τις επαφές με την Λαϊκή Ενότητα:

"Από την όλη συζήτηση προέκυψαν επιπλέον ορισμένα σημαντικά ζητήματα όπως η στάση της ΛΑΕ σε ενδεχόμενη έλλειψη κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ ή η δυνατότητα κατάργησης των μνημονίων μέσα στα πλαίσια της ΕΕ.Μετά τις συναντήσεις που έγιναν με την ΛΑ.Ε πήραμε τις παρακάτω απαντήσεις:

  1. Το πρόγραμμα της εκλογικής συνεργασίας έχει ολοκληρωθεί για τη ΛΑ.Ε και είναι αυτό που  έχει αποσταλεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν υπάρχει δυνατότητα ουσιαστικών αλλαγών στην φάση αυτή, ούτε θα υπάρξει «άλλο πρόγραμμα της εκλογικής συνεργασίας». Είναι, κατά τη γνώμη τους, επαρκές πρόγραμμα για μια «αντιμνημονιακή - δημοκρατική - πατριωτική συνεργασία».
  2. Σ’ αυτή τη βάση, η θέση και οι διατυπώσεις για την ΕΕ δεν μπορούν να αλλάξουν, παραμένει η θέση «ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές και πολιτικές της ΕΕ».
  3. Θα μπορούσαν να υπάρχουν κάποιες επιπλέον αναφορές στο ρόλο του οργανωμένου λαού και των κινημάτων στην υλοποίηση του προγράμματος.
  4. Στο ερώτημα  για τη στάση της ΛΑ.Ε σε περίπτωση έλλειψης αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, απάντησε ότι δεν θα υπάρξει σε καμία περίπτωση συνεργασία με μνημονιακή κυβέρνηση .
  5. Στις εκλογές θα κατέβει η ΛΑ.Ε, η οποία είναι μετωπικό σχήμα και όχι κόμμα. Δεν υπάρχει περίπτωση εκλογικής συνεργασίας που θα περιλαμβάνει το όνομα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή άλλης συλλογικότητας στον τίτλο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τοποθετήθηκε κριτικά πάνω στο προγραμματικό πλαίσιο  που προτάθηκε από την ΛΑ.Ε. Σε γενικές γραμμές το πλαίσιο της ΛΑ.Ε κινείται σε κατεύθυνση «προοδευτικής, ριζοσπαστικής, διαχείρισης και διακυβέρνησης», παρά τις όποιες θετικές ή αρνητικές διατυπώσεις -που κι αυτές έχουν την σημασία τους. Ο χαρακτήρας του μετώπου που προτείνεται ορίζεται ως «αντιμημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό», πράγμα που δεν εκφράζει τον ριζοσπαστισμό, την ταξικότητα και το πολιτικό βάθος του ΟΧΙ. Επιπλέον, η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου αν δεν έχει δημοκρατική οργάνωση κινδυνεύει να διαμορφώσει χαρακτηριστικά συγκεντρωτισμού, αρχηγισμού, επιστροφής στις χειρότερες παραδόσεις της αριστεράς που πρέπει να ξεπεραστούν. Με βάση τα παραπάνω η εισήγηση της ΚΣΕ προς τις συνελεύσεις και το ΠΣΟ είναι ότι δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για εκλογική συνεργασία με την ΛΑ.Ε"

Ενδεικτική είναι και η πρόσφατη απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ) - από τους βασικούς πολιτικούς σχηματισμούς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ- στην οποία σημειώνεται πως "δεν υπάρχει καμιά περίπτωση για φιλολαϊκές αλλαγές μέσα στο πλαίσιο της ευρωζώνης και της ΕΕ. Το συμπέρασμα αυτό βρέθηκε στο στόμα εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων και νέων, που πριν και μετά το δημοψήφισμα έβλεπαν στη ρήξη τον μόνο δρόμο για να αποφευχθούν τα μνημόνια και ο εξευτελισμός. Βρισκόμαστε στην εποχή όπου τα ζητήματα της ρήξης και της εξόδου από την ευρωζώνη, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αποτελούν άμεσους στόχους αγώνα, αναπόσπαστες πλευρές και προϋποθέσεις του συνολικού μας αντικαπιταλιστικού προγράμματος". Παράλληλα στην ίδια απόφαση επισημαίνεται ότι "η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι δυνάμεις της πολιτικής συνεργασίας πρέπει να παρέμβουν αυτοτελώς στην πολιτική μάχη των επερχόμενων εκλογών. Τυχόν προσχώρηση σε εκλογική συνεργασία με την ΛΑ.Ε, λαμβανομένου υπόψη του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων αλλά και της μιντιακής δυνατότητάς της, θα σημαίνει στην πράξη παραχώρηση της ηγεμονίας (στο ριζοσπαστικό ρεύμα του ΟΧΙ) στις «αντιμνημονιακές διαχειριστικές δυνάμεις», οπισθοχώρηση και όχι προώθηση της συνείδησης των ριζοσπαστικών δυνάμεων του ΟΧΙ, αποσυγκρότηση και όχι συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού και επαναστατικού ρεύματος".

Ειδικά για την Λαϊκή Ενότητα επισημαίνεται πώς "οι λογικές ενός «άμεσου ή μίνιμουμ προγράμματος», που μπορεί δήθεν να προχωρήσει χωρίς ουσιαστικές ρήξεις με το κεφάλαιο, την ΕΕ και το κράτος, και επιδιώκει ένα νέο «αντιμνημονιακό» ή «αντινεοφιλελεύθερο» κοινωνικό συμβόλαιο με το κεφάλαιο ή τμήματά του, εντός του ευρώ και της ΕΕ, αποδείχτηκαν οδυνηρές αυταπάτες". Επίσης ότι "ο χαρακτήρας του μετώπου που προτείνουν είναι «αντιμνημονιακός, δημοκρατικός, πατριωτικός» με βασική επιδίωξη και κόμβο την κατάργηση των μνημονίων, το οποίο -όπως ήδη αναφέρθηκε- είναι αναγκαίο αλλά δεν μπορεί να αναμετρηθεί αποτελεσματικά με την επιδρομή του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Η στάση τους απέναντι στην προγενέστερη στρατηγική και λογική του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει όχι μια ριζοσπαστική υπέρβαση της λογικής που οδήγησε στη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, μια εμμονή στον -ουτοπικό σήμερα- μεταρρυθμισμό, και έναν εγκλωβισμό στα όρια της «συνέχειας της προσπάθειας που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ» και των «προεκλογικών δεσμεύσεων" του ΣΥΡΙΖΑ που εγκαταλείφθηκαν".

The Press Project

Διαβάστε Περισσότερα »

ΝΕΡΟ: Το μνημόνιο 3 ξανανοίγει την κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης

Κοινωνία


Το σχέδιο ιδιωτικοποίησης του νερού έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βούληση των πολιτών, που στο παρελθόν ανέπτυξαν δυναμικό κίνημα διαμαρτυρίας, ενώ και το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του είχε μπλοκάρει την πώληση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ

Η απαίτηση για ιδιωτικοποιήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ, αποτελεί μία από τις πλέον αμφισβητούμενες διαστάσεις της συμφωνίας που υπέγραψε η κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα στα μέσα Ιουλίου. Το TPP πριν λίγες ημέρες αποκάλυψε τη λίστα με τις ιδιωτικοποιήσεις που υποσχέθηκε στους πιστωτές της χώρας αλλά χθες βγήκε στη δημοσιότητα και νέο έγγραφο.

Λεπτομέρειες σχετικά με τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις έρχονται στο φως, μέσω εγγράφου, που κάνει λόγο για πωλητήριο σε 23 φορείς, που περιλαμβάνουν από αεροδρόμια, μέχρι δημόσιες υπηρεσίες. Μάλιστα, καθορίζονται τόσο το χρονοδιάγραμμα, όσο και τα προβλεπόμενα βήματα.

Η λίστα, μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τις δύο δημόσιες επιχειρήσεις νερού: ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Μπλόκο στην ιδιωτικοποίησή τους, που απαιτούσε η τρόικα, είχαν βάλει οι μαζικές κινητοποιήσεις. Ενώ τον Ιούνιο του 2014, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε την πώληση αντισυνταγματική.

Σημειώνεται ότι αντίστοιχες κινήσεις ιδιωτικοποίησης του νερού, κρίθηκαν αποτυχημένες, όπου επιχειρήθηκαν στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Βερολίνο, όπου η διοίκηση της τοπικής επιχείρησης διαχείρισης του νερού επέστρεψε στο δημόσιο το 2013, μετά από σχεδόν 15 χρόνια.

Το Έγγραφο του ΤΑΙΠΕΔ που ήρθε στη δημοσιότητα



The Press Project

Διαβάστε Περισσότερα »

H Κωνσταντοπούλου, το νέο κόμμα και η γυναικοπαρέα

Πιτσιρίκος


Πιτσιρίκο Άκου τι μου καρφώθηκε νυχτιάτικα:

Διάβασα ότι πληροφορίες θέλουν την παραιτηθείσα υπουργό Εργασίας, Νάντια Βαλαβάνη να προσχωρεί στον νέο πολιτικό σχηματισμό του οποίου θα ηγηθεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Το νέο κόμμα αναμένεται να ανακοινωθεί τη Δευτέρα, παράλληλα και με την ήδη ειλημμένη απόφαση να συνεργαστεί με τη Λαϊκή Ενότητα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Στο ίδιο κόμμα αναμένεται να γίνουν μέλη η Ραχήλ Μακρή και η Αγλαΐα Κυρίτση.

Φαντάσου τώρα σενάριο:

Μετά την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό να προκύψει καπάκι και δεύτερη.

Και όχι μόνο αυτό. Σκέψου να έχει δίπλα της γυναικοπαρέα: Βαλαβάνη, Ραχήλ, Κυρίτση.

Πω πω, φίλε, το σενάριο αυτό πραγματικά θα κάνει θραύση. Το Κούγκι θα ναι ταξιδάκι αναψυχής. Εδώ μιλάμε για τον χορό του Ζαλόγγου.

Πέρα από το αστείο, η δυναμική ενός τέτοιου σχήματος θα ήταν καταιγιστική για τις εξελίξεις.

Άλλωστε, αν δεν απατώμαι, αστρολογικά είμαστε στην εποχή της γυναίκας!

Ο Χατζηνικολάου έγραψε για εκπλήξεις που κρύβουν οι επερχόμενες εκλογές.

Συγκεκριμένα έγραψε: «Αυτές οι εκλογές θα φέρουν σημαντικές εκπλήξεις! Όσοι έχουν βεβαιότητες θα διαψευστούν! Έρχονται αλλαγές. Όποιος περπατάει στο δρόμο ξέρει…»

Εγώ συνήθως περπατώ στο πεζοδρόμιο αλλά δεν νομίζω να χει σημασία αυτό.

Υ.Γ Αν το δημοσιεύσεις, συνόδεψε το με φωτο από τα κορίτσια να το ευχαριστηθούμε.

Όρθιος ορθός/τρελός καλόγερος

(Αγαπητέ φίλε, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι γυναίκες στη Βουλή είναι λίγες, θα παρατηρήσει πως αυτές που τίμησαν τις φούστες και τα παντελόνια που φοράνε -μη υπογράφοντας το Μνημόνιο- είναι πολλές. Κάτι σημαίνει αυτό, δεν είναι τυχαίο. Βλέπουμε πως πολλές κυρίες -σε αντίθεση με κάποιους κυρίους-, όταν λένε κάτι, το εννοούν κιόλας.

Εντάξει, έχει γίνει αντιληπτό πια πως ένας από τους λόγους που έκλεισε η Βουλή και προκηρύχθηκαν οι εκλογές είναι για να ξεφορτωθούν την Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία ήταν πια επικίνδυνη για το σύστημα με τις επιτροπές της Βουλής. Επίσης, ας σκεφτεί κάποιος τι διαδρομή έχει κάνει η Ραχήλ Μακρή τα τελευταία χρόνια -και πώς στάθηκε απέναντι στα Μνημόνια- και ας την συγκρίνει με κάτι άντρακλες σαν τον Τσίπρα και τον Καμμένο.

Δεν νομίζω πως η Ελλάδα είναι έτοιμη για γυναίκα πρωθυπουργό. Ούτε για άνδρα πρωθυπουργό είναι έτοιμη. Μόνο για πρωθυπουργό ανδρείκελο είναι έτοιμη η Ελλάδα. Επίσης, μου έκανε τεράστια εντύπωση ο σεξισμός των αριστερών. Δεν τον είχα αντιληφθεί μέχρι να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Τότε τον αντιλήφθηκα· κυρίως, με τον τρόπο που αντιμετώπισαν πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την Κωνσταντοπούλου.

Αγαπητέ φίλε, εγώ ψηφίζω πάντα γυναίκες. Αφενός επειδή μυρίζουν όμορφα, και αφετέρου επειδή πιστεύω πως «η λύση για την ανθρωπότητα είναι να εκτιμήσει περισσότερο την θηλυκή της πλευρά. Γιατί η λύση βρίσκεται στη γυναίκα που μας γέννησε.». Να είστε καλά.)

Πιτσιρίκος

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρόσφυγες, όχι μετανάστες

by To Skouliki Tom
 

Χθες, λίγη ώρα αφού ανακοινώθηκαν οι βάσεις, έγινε viral στο διαδίκτυο η είδηση ότι ένας μαθητής ονόματι Ζυλιέν Μακαλού, ο οποίος ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ελληνική γλώσσα το 2011, πέρασε πρώτος στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων του ΤΕΙ Πειραιά με 18.500 μόρια.

Μου έκανε εντύπωση ότι τα περισσότερα δημοσιεύματα δεν ανέφεραν το επώνυμο του Ζυλιέν. Για τους περισσότερους, ο Ζυλιέν δεν έχει επώνυμο. Είναι ο πρόσφυγας Ζυλιέν από την Αφρική. Ούτε καν από το Κονγκό. Ακόμα και η ιδιότητα του πρόσφυγα μάλλον χαρισματικά του αποδίδεται, αφού ο Ζυλιέν έκανε αίτηση προσφυγικού ασύλου μόλις τον περασμένο Αύγουστο. Εξάλλου, θα ήταν λίγο άκομψο να αναφέρεται ως μετανάστης ένας μαθητής που αρίστευσε στις πανελλαδικές. Τα ΜΜΕ είναι πολύ προσεκτικά σε κάτι τέτοια. Αν δεν είχε περάσει πουθενά, τότε όλα ΟΚ. Θα ήταν απλά ένας ακόμα μετανάστης.

Σκεπτόμενος αυτά ενώ διάβαζα για τον άθλο του Ζυλιέν, συνειδητοποίησα πόσο πολύ βολεύει τη Δύση η χρήση του όρου «μετανάστης» όταν πρέπει να περιγράψει τη φρικωδία που λαμβάνει χώρα κάθε μέρα στη Μεσόγειο.

Οι εκατοντάδες ψυχές που χάνονται στη Μεσόγειο δεν είναι άνθρωποι. Δεν είναι σαν εμάς. Δεν έχουν παρελθόν, όνειρα, ελπίδες, φιλοδοξίες. Δεν είναι καν πρόσφυγες. Είναι μετανάστες.

Η χρήση – σε βαθμό εμμονής – από τα ΜΜΕ, και όχι μόνο, του όρου «μετανάστες», για ανθρώπους που πνίγονται στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τον πόλεμο ή την πείνα, έχει ένα και μοναδικό σκοπό: την αποκτήνωσή τους.

Οι θάνατοι των μεταναστών – άρα και οι ζωές τους – δεν αξίζουν όσο οι θάνατοι των άλλων. Έχουμε πάψει να μιλάμε για πρόσωπα. Μιλάμε μόνο για αριθμούς.

Περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων συγκρούσεων στη Συρία και περίπου 340.000 (Σύριοι, Αφγανοί, Σομαλοί, Ιρακινοί κα) έχουν περάσει τα σύνορα της Ευρώπης, που αριθμεί 740.000.000 ανθρώπους αλλά λέει ότι απειλείται από το 0,045% του πληθυσμού της.

Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε τον όρο «μετανάστης» και μιλάμε για «επιδρομή μεταναστών» δίνουμε τροφή στη ρητορική μίσους και το τέλειο άλλοθι στους πολιτικούς να μην αποκαλέσουν αυτούς τους ανθρώπους αυτό που πραγματικά είναι: πρόσφυγες.

Έχω ξαναγράψει ότι το πρόβλημα δεν είναι οι ξένοι. Είναι οι φτωχοί ξένοι. Οι φτωχοί ξένοι λέγονται μετανάστες και οι πλούσιοι ξένοι λέγονται επενδυτές.

Διαβάζω απόψεις που λένε ότι οι πρόσφυγες, από τη Συρία ειδικότερα, που είναι μορφωμένοι και έχουν κάποια χρήματα, μπορούν να συνεισφέρουν στην ελληνική οικονομία αν αξιοποιηθούν σωστά. Τί είναι οι άνθρωποι για να αξιοποιηθούν από εμάς; Πράγματα; Και οι υπόλοιποι που δε μπορούν; Στον Καιάδα; Τί μαλακίες είναι αυτές;

Κάποιοι λένε ότι οι πρόσφυγες έρχονται εδώ, ρισκάροντας τα πάντα, για τα λεφτά. Για να μας πάρουν τις δουλειές. Για ποια λεφτά και για ποιες δουλειές μιλάνε οι σκατόψυχοι; Τα λεφτά και τις δουλειές που δεν υπάρχουν πλέον για κανέναν;

Η λύση στο προσφυγικό δεν είναι καθόλου εύκολη αλλά μια ειλικρινής συζήτηση είναι απαραίτητη.

Να ξέρουμε ότι έχουμε να κάνουμε με πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν επειδή τρομοκράτες – που η Δύση δημιούργησε και εξόπλισε – εισέβαλαν στη γη τους.

Με πρόσφυγες που συνωστίζονται στα ελληνικά νησιά ή πνίγονται στο Αιγαίο, γιατί ένας μαλάκας έφτιαξε φράχτη στον Έβρο από όπου θα μπορούσαν να περάσουν με σχετική ασφάλεια.

Είναι άντρες, γυναίκες και παιδιά αυτοί που σέρνονται κάτω από τα συρματοπλέγματα των ευρωπαϊκών συνόρων, όχι λιποτάκτες που δεν έμειναν στην πατρίδα τους να πολεμήσουν τους τζιχαντιστές που η Δύση παριστάνει ότι πολεμάει.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τον όρο «μετανάστες» όταν μιλάτε για αυτούς, γιατί η Χρυσή Αυγή αλωνίζει και οι ρατσιστικές απόψεις της κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος.

Ο όρος «μετανάστες» στερεί από τους πρόσφυγες τη φωνή. Και η μοναδική φωνή που έχουν, εκτός από τη δική τους, είμαστε εμείς.

(Ανήθικο δίδαγμα: Αν είχα μπροστά μου τον Ζυλιέν θα τον ρωτούσα ένα πράγμα. Πώς το έκανες αυτό; Πώς το κάνουν αυτό όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βλέπουμε στις φωτογραφίες και τις τηλεοράσεις; Τί δύναμη ψυχής απαιτεί; Υποκλίνομαι.)

(Ανήθικο δίδαγμα no. 2: Ζυλιέν, καταλαβαίνω ότι ένιωσες την ανάγκη να ευχαριστήσεις την Ελλάδα που λες ότι σε στήριξε. Δε σε στήριξε καμιά Ελλάδα. Σε στήριξε μια μειοψηφία ανθρώπων που πίστεψαν σε σένα. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θα ήθελε να σε δει να αποτυγχάνεις και ει δυνατόν να τους αδειάσεις τη γωνιά. Για έναν απλό λόγο. Για να μην τους θυμίζεις πόσο τιποτένιοι είναι μπροστά σου. Και εις ανώτερα, αδερφέ!)

Η προσφυγική σελίδα μας είναι facebook.com/TheThreeMooges

Διαβάστε Περισσότερα »

ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ

Του Κωστή Μουδάτσου


Η χώρα είναι σε μνημονιακό κώμα και το σκηνικό είναι κατακερματισμένο κι αναξιόπιστο πριν τις εκλογές. Εάν θεωρήσομε την μεταπολίτευση σαν ορόσημο έχομε και λέμε:

Το Δημόσιο χρησιμοποιήθηκε ψηφοθηρικά και εκποιείται αντιπαραγωγικά προκειμένου τα κόμματα της εξουσίας να εξασφαλίζουν ψήφους και ψηφοσυλλέκτες. Οι κυβερνήσεις συνήθισαν στα δανεικά για να μοιράζουν χρήμα, να ικανοποιούν παροχές, να δημιουργούν νέα τζάκια δίπλα στα παλαιά. Η εξαγορά ψήφων, συνειδήσεων και οπαδών ήταν το μέσο διατήρησης στην εξουσία.

Το προσωπολατρικό κόμμα επέβαλε την συνθηματολογία που βασιζόταν στην διάθεση του τι θέλει να ακούει ο όχλος, ο ακροατής – οπαδός. Κυριαρχούσαν οι τακτικές και οι τακτικισμοί που διεγείρουν, συγκινούν και προκαλούν το συναισθηματικό στοιχείο πολύ έντονα. Πολίτες – οπαδούς ήθελαν και όχι ενεργούς πολίτες!

Η πλατεία έχασε το νόημα που έκρυβε από τα χρόνια της φωτιάς, του αντιδικτατορικού αγώνα, της γενιάς του 114. Οι πολιτικάντες της μιας πλευράς δημιουργούσαν καταστάσεις που θα συμπλήρωναν χωρίς να τις αλλάζουν εκείνοι της άλλης .Ο ένας τακτοποιούσε τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και ο άλλος τα δικά του. Οικογενειοκρατία και κομματοκρατία! Οι νεόπλουτοι και τα βλαχοαστικά τζάκια με την μεσαία τάξη της χώρας ήταν εσωστρεφείς και εχθρικοί προς κάθε σύγχρονη ιδέα που κυκλοφορούσε στο παγκόσμιο αιθέρα. Διψούσαν μόνο για επιχορηγήσεις, χρηματοδοτήσεις και τζάμπα δανειοδοτήσεις! Χωρίς κόπο και πόνο!

Δυστυχώς τα λίγα θέλουν κόπο και τα πολλά θέλουν τρόπο!

Η υπερκατανάλωση της δεκαετίας του 80 εκτοξεύτηκε στα ύψη. Το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών τρελάθηκε και το έλλειμμα έφτασε στο 14,5% του ΑΕΠ. Παγκόσμια πρωτιά! Πρωταθλητισμός του υποβιβασμού! Από το 1981 μέχρι το 1985 οι ξένες τράπεζες και κυρίως οι γιαπωνέζοι δανείζουν ασυστόλως τη χώρα. Πενήντα δις δολάρια έρχονται σαν δάνεια και 28 δις δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Το δημόσιο χρέος χωρίς να έχομε σοβαρές παραγωγικές επενδύσεις διπλασιάζεται. Ότι ήταν στέρεο εξαερώνεται! Η παραγωγή πέφτει και οι εξαγωγές παραμένουν στάσιμες. Η βιομηχανία παίρνει την κατιούσα και οι πολιτιστικές αξίες καταρρέουν.

Όμως οι κομματικές δυνάμεις εδραιώνονται κι εξαγοράζουν ψήφους, συνειδήσεις, συνεταιριστικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, εκδότες κτλ Τα στελέχη των κομματικών μηχανισμών γίνονται ανώτατα στελέχη δημοσίων οργανισμών κι επιχειρήσεων με τρελές αμοιβές κι ανεξέλεγκτη εξουσία. Η ολυμπιάδα δεν σπατάλησε μόνο πόρους αλλά η Ελλάδα έχασε το στοίχημα του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης.

Τα δίκτυα επικοινωνίας κι επιρροής αξιοποιούν την λαϊκίστικη δημοσιογραφία με τους φαύλους βαρόνους των ΜΜΕ. Μόνο οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί για εξουσία και χρήμα δίνουν στη δημοσιότητα σκάνδαλα και καταχρήσεις, λεηλασίες και ξεπουλήματα. Για να σκεφτούμε από τους Κοσκωτάδες, Αγρέξ, καλαμπόκια, ΕΑΣ, Προμετ, Οργανισμός ανασυγκρότησης επιχ/σεων, ολυμπιακά έργα, χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, αναθέσεις, δωροδοκίες και δωροληψίες, δανεικά κι αγύριστα κι άκρη δεν έχει ο λογαριασμός. Το ασφαλιστικό μετατρέπεται σε βόμβα κι άνθρωπος δεν τολμά να το αγγίξει.

Φτάσαμε στο σημείο να δανειζόμαστε αλόγιστα από τις μελλοντικές γενεές, τα παιδιά μας!

Τα τελευταία σαράντα χρόνια κάποιοι πλούτισαν στο όνομα του λαού! Το πολιτικό σύστημα βρωμάει σαπίλα. Τα καράβι μπάζει από παντού. Το χρηματιστήριο έγινε τζόγος και νόμιμη κλεψά, τα σκάνδαλα και οι μίζες καθημερινή ρουτίνα. Οι παραγωγικές υποδομές ερημώθηκαν και η γεωργία καθηλώθηκε. Την ίδια εποχή οι κερδοσκόποι και οι τράπεζες ληστεύουν το δημόσιο χρήμα και εκτοπίζουν τη βιομηχανική παραγωγή. Οι εθνικοί εργολάβοι χορεύουν στο τρελό πάρτι της λαμογιάς!

Η μαζική ανεργία και η οικολογική καταστροφή εκμηδενίζουν τις πηγές πλούτου μιας κοινωνίας, την εργασία και τη φύση! Μετά από όλα αυτά, την ανελέητη πλιατσικολογία αντικαθιστά η ανελέητη φορολογία! Η διαφθορά και η διαπλοκή έχει αντικαταστήσει θεσμούς και διαδικασίες. Σε μια κανονική δημοκρατία όλα αυτά ανιχνεύονται και είναι κολάσιμα. Εδώ όμως έχομε την δημοκρατία του πασά και του κοτζαμπάση. Όλοι νοιώθουν ικανοποιημένοι. Το πελατειακό κράτος διαμορφούμενο σφραγίζει τα νέα πολιτικά ήθη. Προνόμια, παροχές, επιβαρύνσεις και διευκολύνσεις προκαλούν σοκ και δέος. Η ανικανότητα χαρίζει οριζόντια μέτρα κι όποιο πάρει ο Χάρος! Ο τίμιος της υπόθεσης αισθάνεται ηλίθιος! Ο σπάταλος τύπος κυριάρχησε γελοιοποιώντας τον εργατικό και νοικοκυρεμένο άνθρωπο που καλείται να πληρώσει το λογαριασμό.

Ο καλύτερος κλέφτης και φοροφυγάς έχει γίνει ο καλύτερος νοικοκύρης!

Από το 1990 μέχρι το 2009 προσελήφθησαν στο δημόσιο περίπου 600.000 άτομα. Το κόστος αγγίζει τα 500 δις ευρώ. Οι νεαροί συνταξιούχοι μετατρέπονται σε βάρος για το ασφαλιστικό σύστημα. Τα τρελά και παλαβά εφάπαξ με τα υπερφίαλα και γαλαντονόμα συνταξιοδοτικά προγράμματα προκαλούν τον κοινό νου. Οι αμοιβές των περίφημων golden boys και τα μπόνους προκαλούν ίλιγγο και οργή. Οι υψηλόμισθοι εξακολουθούν να προκαλούν τους μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρομεσαίους και ανέργους που βλέπουν τα εισοδήματα τους να μειώνονται και να φορολογούνται ασύστολα για να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα.

Ο Νίκος Θέμελης, υπουργός επί κυβερνήσεως Ζολώτα, περιγράφει όργια και καταχρήσεις, σπατάλες και ατασθαλίες στη δημόσια διοίκηση. Οι εκθέσεις του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης, Λ. Ρακιντζή, περιγράφουν σημεία και τέρατα. Ο ΟΟΣΑ το 2011 υπολογίζει το κόστος της διαφθοράς στα 2% του ΑΕΠ, περίπου στα πέντε δις ευρώ το έτος. Δηλαδή σε 40 χρόνια ποιός είναι ο συνολικός λογαριασμός; Ένας απλός πολλαπλασιασμός χαρίζει κατάθλιψη και οργή! Η ληστεία των δημοσίων ταμείων δεν μας έφερε στο σημείο να σιχτιρίσομε την επικράτηση της μετριότητας της παρακμής.

Η διαφθορά, η διαπλοκή και η γραφειοκρατική ασυδοσία έγινε το μέσο για την εξουσία. Οι ληστείες εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος ενώ κάποια στιγμή και τα ομόλογα των ιδιωτικών τραπεζών μετατράπησαν σε δημόσιο χρέος, με τα έργα των ισχυρών και τα μνημόνια. Τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων καταληστεύτηκαν στο όνομα του χρέους.

Η καταλήστευση του δημόσιου πλούτου από συντεχνίες και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες με τα φαραωνικά και αντιπαραγωγικά έργα μεγαλώνουν την λαϊκή οργή!

Αν ήξερε ο λαός «ανάγνωση και γραφή» δεν θα είχε την κλεψά για ριζικό του, δεν θα άφινε την κλεπτοκρατία να ρημάζει τη χώρα. Δεν θα καθόταν απαθής δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής αλλά θα συμμετείχε στις μάχες των καινοτόμων αλλαγών κόντρα στη θρησκεία του σήμερα που μετέτρεψε το Μεσσία σε χρήμα, τους αγίους σε τραπεζίτες, τους προφήτες σε κερδοσκόπους και τα χρηματιστήρια με τις τράπεζες σε ναούς. Κόντρα στη νέα τάξη πραγμάτων της στρατιωτικής ισχύος, της συγκέντρωσης του παγκόσμιου χρήματος και του ελέγχου των ενεργειακών ροών. Κόντρα στη νέα τάξη που επιθυμεί την ίδια πολιτική χωρίς αλλαγές και ασύδοτη ελεύθερη αγορά.

Η πλήρης κατάρρευση του συστήματος στη χώρα μας θα δώσει την ευκαιρία στην κλεπτοκρατία να κρυφτεί στα ερείπια και στους καπνούς της κατάμαυρης ράχης. Τα τεράστια χρέη στο εσωτερικό της χώρας θα ξεχαστούν κι ένα μικρό μέρος θα καλυφθεί από την φυγή των κλεμμένων και αγύριστων δανεικών η απλήρωτων φόρων στο εξωτερικό. Οι ολιγάρχες του πλούτου θα κάνουν ακόμη πιο αμύθητες περιουσίες και η κλεπτοκρατία θα δηλώνει ότι όλα αγοράζονται κι όλα πουλιούνται και η κάθε ηθική αξία με το χρήμα αποκτάται!

Σκεφτόμενος τα παραπάνω με πιάνει γέλιο, θλίψη, οργή, κλάμα κι εκνευρισμός. Ίσως σκεφτεί κάποιος τη ρήση του Παπαδιαμάντη, «κυάμων απέχεσθε» και να του έρθει στο μυαλό το φασκέλωμα η το μαύρισμα. Η τυραννία της μετριότητας τόσα χρόνια μας θυμίζει το δυσώδες κλίμα, τον εκφοβισμό, τη ρουσφετολογία, την αναξιοκρατία, τη ληστεία, την κάλπικη ενημέρωση, τον φανατισμό, την άγνοια, την έλλειψη πολιτικής συνείδησης που οδηγούν σε ακρότητες και σε εφιάλτες για την δημοκρατία.

Ας κρίνομε κάθε πολιτικό πρόγραμμα εάν είναι ρεαλιστικό, εάν θα βοηθήσει τη χώρα για να ανοίξομε το δρόμο για το μέλλον. Εάν θα βοηθήσει να βγει ο τόπος από την οικονομική κρίση, την κρίση των θεσμών, την οικολογική κρίση, για να βρει τόπο κι εξουσία η άνοιξη. Για να βρει η Ελλάδα το χώρο που της ανήκει στην Ευρώπη που θέλομε, αλλά και στην Ευρώπη που είναι αναγκαία, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Ας στοιχηματίσομε στην νοημοσύνη και στη λογική, στην δημοκρατία και στην άνοιξη!

Ας σταματήσομε να νοιώθομε σαν θύμα, σαν ψώνιο, σαν σύμβολο αιώνιο γιατί η χειραφέτηση μιας κοινωνίας είναι πρώτα έργο των ίδιων των πολιτών! Η επίθεση είναι η πιο καλή άμυνα!

Διαβάστε Περισσότερα »

Ξύπνα με όταν τελειώσει ο Σεπτέμβρης

Γελωτοποιός


Wake me up when September ends
Green Day

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ετούτο το καλοκαίρι της δυσαρέσκειας και της ζέστης φτάνει στο τέλος του. Μείναμε στην πόλη πιο πολύ απ” όσο αντέχουν τα νεύρα μας «κι οι ελπίδες μια απάτη μακρινή». Τα βράδια που πέφταμε ιδρωμένοι κι απογοητευμένοι στο κρεβάτι ψιθυρίζαμε κοιτώντας το ταβάνι: Ας ξυπνήσω όταν τελειώσει ο Αύγουστος.

Τώρα το λέμε και για τον Σεπτέμβρη.

Ο κόσμος γύρω μας απάνθρωπος και παράλογος, όπως συνηθίζει να είναι από καταβολής. Οι πρόσφυγες με τα παιδιά τους τρέχουν να ξεφύγουν, αλλά δεν έχουν πουθενά να πάνε. Η κυβέρνηση παραιτείται λίγες μέρες μετά το σφράγισμα του τρίτου μνημονίου κι οι Θεσμοί επικροτούν. Τόση δημοκρατία έχουμε να δούμε απ” το ’67.

Οι επερχόμενες εκλογές μοιάζουν πιο πολύ από ποτέ με τσίρκο τεράτων, μ” ένα καρναβάλι όπου μπορείς να δεις όλους τους ηλίθιους και τους γελοίους με μόνο ένα εισιτήριο.

~~

Περάστε, περάστε να δείτε:

Τον άνθρωπο με τα χίλια πρόσωπα και την ελαστική συνείδηση.

Τον μάγκα τον πολλά βαρύ, που φτιάχνει οδοντόβουρτσες με το μουστάκι του.

Την κυρία που δεν μπορεί να ξεχωρίσει το δεξί της απ” το κεντρώο της.

Τον εποχιακό επαναστάτη που νομίζει ότι το ΟΧΙ είναι μεταμνημονιακό ταχυφαγείο εξουσίας.

Το παιδί για τα θελήματα που μπορεί να κολυμπάει στο ποτάμι χωρίς μπρατσάκια.

Τον μανιακό Χουντίνι που μπαινοβγαίνει στις φυλακές.

Τον κομμουνιστή που επέζησε απ” τα Γκούλαγκ και τις εκκαθαρίσεις χωρίς να χάσει την πίστη του στον Πατερούλη.

Και τους κλόουν μας: Τον άνθρωπο με τους φραπέδες, τον Κοβάλσκι δήμαρχο.

Όλοι μ” ένα εισιτήριο.

Περάστε.

~~

Και στην Αμερική επικρατέστερος υποψήφιος είναι ένα σκουπίδι β” διαλογής που κάνει τον Ρήγκαν να μοιάζει λογιότατος.

Στην «Ευρώπη των Λαών» σκληροπυρηνικοί νεοφιλελεύθεροι, που θα πουλούσαν και τη μάνα τους για λίγα (δις) ευρώ, αλωνίζουν.

Στην Κίνα έπεσε το χρηματιστήριο κι όλοι πανικοβλήθηκαν. Τόσο καιρό που οι Κινέζοι πέφτουν νεκροί στο τραπέζι εργασίας κανείς δεν φάνηκε να δακρύζει.

~~

Ένας κόσμος παράλογος που λειτουργεί με το αίμα των φτωχών και των μεταναστών, των προσφύγων, των λαθραίων ανθρώπων, των ανέργων, των άστεγων, των ανασφάλιστων και των γέρων που περιμένουν να νυχτώσει για να πάνε στις λαϊκές να ψαρέψουν σάπιες ντομάτες στο σεληνόφως.

Ένας κόσμος παράλογος όπου δοξάζονται οι απατεώνες και οι πόρνες, οι μαφιόζοι και οι οικονομικοί δολοφόνοι, οι διαπλεκόμενοι και τα τσιράκια τους.

Ένας κόσμος παράλογος, στοιβαγμένος σε τενεκεδουπόλεις, που δεν παράγει τίποτα άλλο από υπηρεσίες, σκουπίδια, μιζέρια κι έγκλημα.

Ένας κόσμος παράλογος, τυλιγμένος με τηλεοπτικές κορδέλες, όπου οι σταρ της μιας νύχτας, οι διάττοντες αστέρες, προβάλλονται ως η μόνη διέξοδος.

Ένας κόσμος παράλογος κι ηλίθιος, που τρέφεται απ” τις σάρκες του, λες κι ο πλανήτης αυτός είναι ένας από τους εκατό που έχει στη διάθεση του.

~~

Σ” αυτόν τον παράλογο κόσμο, τον παράλογο Αύγουστο, του παράλογου έτους 2015, κλείνεις τα μάτια κι εύχεσαι να ξυπνήσεις όταν τελειώσει ο παραλογισμός, Οκτώβρη, Δεκέμβρη, Μάη, κάποτε, σε δέκα-είκοσι-εκατό χρόνια.

Μετά αντιλαμβάνεσαι ότι τίποτα δεν τελειώνει όσο εσύ εύχεσαι να κοιμηθείς ή όσο εσύ κοιμάσαι.

Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό ακριβώς θέλουν από σένα οι πεφωτισμένοι δέσποτες: Να υπνοβατείς, να ζήσεις όλη σου τη ζωή κοιμισμένος και πειθήνιος, μόνος.

Να γεννήσεις παιδιά ίδια με σένα, κοιμισμένα κι ανεύθυνα, που θα συνεχίσουν να προσέρχονται στο τσίρκο των τεράτων ή να προσεύχονται σε αιμοσταγείς θεούς και οικονομικά δόγματα.

Να γεράσεις προσηλωμένος στον ύπνο σου, αδρανής κι ανόητος, εχθρός εκείνων που σου μοιάζουν κι όχι εκείνων που σε βιάζουν.

Και μετά να πεθάνεις, νωρίς, ανούσια κι ανέξοδα, για να μην επιβαρύνεις τον κρατικό προϋπολογισμό με έξοδα νοσηλείας.

Κι ως νεκρός δεν θ” αξίζεις τίποτα παραπάνω από ένα κομμάτι κρέας.

Ενθάδε κείται ένας υπνοβάτης.

~~

Κοιτάω για λίγο το ταβάνι, έπειτα κλείνω τα μάτια. Όμως αντί για την επωδό ξύπνα-με-όταν-τελειώσει-ο, βγαίνει καθάριο και ατόφιο ένα δε-γαμιέστε, συνοδευόμενο από ένα δισύλλαβο γέλιο.

Δεν μπορώ να καταλάβω από πού ήρθε, αλλά ξέρω σίγουρα σε ποιους απευθύνεται: Δε γαμιέστε.

Σηκώνομαι, βάζω ένα ποτήρι κρασί με πάγο, και κάθομαι στο γραφείο μου, στο μπαλκόνι.

Το φεγγάρι κάνει βόλτες στον ουρανό κι η μουριά αντανακλά το φως του. Απ” το διπλανό διαμέρισμα ακούγεται ένα μωρό να φωνάζει ντέντα, ντέντα.

Στον δρόμο σεργιανάει ο ογδοντάχρονος κυρ-Βασίλης. Τον προσπερνάει ένας έφηβος που έχει πάρει το κορίτσι του καλικούτσα και γελάνε.

Από απέναντι ακούγεται η πιανίστα που κάνει εξάσκηση στο πρώτο κοντσέρτο για πιάνο του Τσαϊκόφσκι.

Ο αέρας μυρίζει φιδάκια, αλλά τα κουνούπια δεν πτοούνται. Κάποιος φταρνίζεται, ένα μηχανάκι μαρσάρει.

Δεν θα χαραμίσω ούτε ένα λεπτό μεμψιμοιρώντας και υπνοβατώντας. Η ζωή είναι δύσκολη, σπουδαίο νέο. Είναι, όμως, η πρώτη και η τελευταία φορά που θα ζήσουμε.

Θα μείνω ξύπνιος.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η εικόνα είναι από το γλυπτό του Tony Matelli, «Josh», 2010

Γελωτοποιός

Διαβάστε Περισσότερα »

Στάθης: Θα συνεχίσω με τη Λαϊκή Ενότητα. Παραμένοντας θιασώτης της ενότητας της Αριστεράς.

Στάθης


Δυο λόγια επί προσωπικού. Οσοι με διαβάζετε εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και πολλοί νεότεροι συνταξιδιώτες, γνωρίζετε ότι ουδέποτε έκρυψα την πολιτική μου ταυτότητα. Είμαι κομμουνιστής. Ουδέποτε υπήρξα «αντικειμενικός» σκιτσογράφος ή σχολιαστής. Ως προς τη δημοσιογραφία ακολούθησα δύο κανόνες, γνωστούς και σε εσάς, διότι συχνά αναφέρομαι σε αυτούς. Ο πρώτος, να σας λέω πάντα τη γνώμη μου ευθέως και ειλικρινώς, προειδοποιώντας σας πάντα να αμφιβάλλετε για αυτήν (καθώς και ο Μαρξ μάς προειδοποιεί, υιοθετώντας ως προμετωπίδα στο «Κεφάλαιό» του το αρχαίον: «Περί όλων αμφιβάλλειν»). Ο δεύτερος κανόνας είναι να σας λέω πάντα την «αλήθεια διά της αποδείξεώς της» (όπως την προσδιορίζει ο Πλάτων στον «Τίμαιο»). Βεβαίως, αλήθεια μπορεί να είναι και κάτι που δεν έχει ακόμα αποδειχθεί, αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση η ιχνηλασία της είναι δουλειά των φιλοσόφων, των επιστημόνων και των ποιητών, όχι των δημοσιογράφων.

Παρότι πιστεύω ότι η κομματικοποίηση είναι το ανώτερο στάδιο της πολιτικοποίησης, απ’ όταν απεχώρησα απ’ το ΚΚΕ το 1991, δεν υπήρξα μέλος οποιουδήποτε άλλου κόμματος. Παραμένω νοσταλγός της κομματικής μου ιδιότητας όχι επειδή νοσταλγώ τη φευγάτη μου νεότητα, αλλά επειδή πιστεύω ότι κάποτε ο κόσμος θα εισέλθει στη διαρκή νεότητα όλων.

Από το 1991 έως σήμερα (ως την υπογραφή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ του τρίτου μνημονίου) υποστήριξα τον Συνασπισμό και στη συνέχεια τον ΣΥΡΙΖΑ αδιαλείπτως και ως πολίτης, και ως σκιτσογράφος, και ως οτιδήποτε είμαι - ακριβώς διότι ο ιδιωτικός μου βίος εις ουδέν διαφέρει απ’ τη δημόσια λειτουργία μου. Και κατά τούτο είμαι ευτυχής. Οπως και θα ήταν ύβρις, σ’ αυτήν τη μικρή μου απολογία προς εσάς, να μην ομολογήσω ότι χρωστώ χάρη στους θεούς, διότι είμαι από εκείνους τους τυχερούς που ο ελεύθερος και ο εργασιακός τους χρόνος ταυτίζονται, χωρίς η κλασική αντίθεση μεταξύ τους να με βασανίζει όπως τους περισσότερους ανθρώπους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο εργασιακός μου βίος υπήρξε ανέφελος κι ότι οι πολιτικές μου επιλογές υπήρξαν αλάνθαστες. Και εδώ πάλι δύο κανόνες ακολούθησα, ας τους πούμε «φυλαχτά». Ο πρώτος κανόνας έχει να κάνει με τη συμμετοχή μου «μες στων στρατιωτών τες τάξεις τον σωρό», των συντρόφων , των συναδέλφων και των φίλων. Και βεβαίως των συνανθρώπων μου. Ολων των πλησίον. Συμμετοχή όχι πάντα εύκολη για τους άλλους, λόγω του ιδιότροπου χαρακτήρα μου, αλλά πάντα σωτήρια για εμένα. Ο δεύτερος κανόνας -για τις στιγμές που βρέθηκα μόνος- έχει να κάνει με την άρνηση της μοναχικότητας και της αλαζονείας που αυτή συνεπάγεται. Θνητός και πληβείος, κυρίες και κύριοι, λατρεύω τους ήρωες και τους αγίους, αλλά πιστεύω ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι αυστηροί μόνον με τον εαυτό τους. Και ευρύχωροι με όλους τους άλλους.

Υπό αυτές τις έννοιες υπήρξα και υπάρχω ένας πολίτης «στρατευμένος». Υπέρ της Αριστεράς. Διότι πιστεύω, επειδή έχει αποδειχθεί, ότι η Αριστερά αγωνίζεται για το δίκιο των εργαζομένων και το καλό της κοινότητας - σήμερα της πατρίδας, αύριο του κόσμου ολόκληρου. Είμαι επίσης υπέρ της ενότητας της Αριστεράς. Για αυτό και τις δύο φορές που υπήρξα υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ, στην τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, καλούσα όσους πολίτες δεν ήθελαν (για όποιους λόγους ) να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, να ψηφίσουν ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή όποιο άλλο σχήμα της πατριωτικής και συνάμα διεθνιστικής Αριστεράς θα μπορούσε να τους εκφράσει καλύτερα.

Αυτό δεν το έκαμα ως opinion maker -μακριά από εμένα αυτές οι μπαρούφες- αλλά επειδή οι πολίτες πρέπει να παίρνουν θέση, μάλιστα σε δύσκολους καιρούς, με παρρησία.

Σήμερα η συγκυρία είναι από τις πιο δύσκολες μέσα στην πενταετή κρίση που ζούμε. Είμαι υποχρεωμένος να τοποθετηθώ. Οπως θα έχετε καταλάβει από τα τελευταία μου κείμενα, δεν υποστηρίζω τη μετακίνηση του ΣΥΡΙΖΑ από τις αντιμνημονιακές (πόσω μάλλον τις αντικαπιταλιστικές του) θέσεις. Κάνω την αυτοκριτική μου διότι τέτοια μετακίνηση δεν την είχα προβλέψει. Υπήρχαν επί μέρους θέματα με τα οποία δεν συμφωνούσα κατά καιρούς με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις επίσημες θέσεις του, αλλά γι’ αυτά πάντα μιλούσα δημοσίως (συνεπώς τα γνωρίζετε), προτάσσοντας όμως απ’ την άλλη πλευρά τα υπέρτερα - αυτά που μας ένωναν. Αλλωστε στον ΣΥΡΙΖΑ κάποια θέματα που φαίνονταν πλειοψηφικά στην κορυφή του ήταν μειοψηφικά στη βάση του (κι ακόμα πιο μειοψηφικά απ’ όταν η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωσε).

Τώρα πλέον τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Μετά την υπογραφή του μνημονίου ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε σε κρίση ταυτότητας. Πολλοί σύντροφοι αποχώρησαν, άλλοι αποστρατεύονται κι άλλοι παραμένουν στο κόμμα δακρύοντες. Βεβαίως υπάρχουν κι εκείνοι που παραμένουν πιστεύοντας ότι κάνουν το σωστό. Προσωπικώς (όπως και πολλοί άλλοι) πιστεύω το αντίθετο, άρα δεν μπορούμε πλέον να συνυπάρξουμε. Δεν πρόκειται πια για θέματα ήσσονος σημασίας, τα οποία μπορούσαν να ανεχθούν διαφορετικές προσεγγίσεις, αλλά για θέμα κομβικό, έναν κόμπο που έφθασε στο χτένι και το έσπασε.

Ομως, δεν είναι καιρός για απογοήτευση, ούτε για αποστράτευση. Θα συνεχίσω με τη Λαϊκή Ενότητα. Παραμένοντας θιασώτης της ενότητας της Αριστεράς. Διότι η Αριστερά παρά τις διασπάσεις της, όταν διαθέτει στρατηγική ικανή να επιφέρει αποτελέσματα για το καλό των ανθρώπων και της πατρίδας, αποκτά στην κοινωνία την επιρροή εκείνη που με τη σειρά της ανατροφοδοτεί την ανάγκη της ενότητας, Ομως όλα αυτά είναι μπροστά μας. Εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε.

Για πρώτη φορά μετά το 1991 αποφάσισα να αποκτήσω πάλι κομματική ιδιότητα, υπέγραψα την ιδρυτική διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας και συμφώνησα με χαρά στην τιμητική πρόταση παλαιών και νέων συντρόφων να είμαι υποψήφιος στα ψηφοδέλτια του κόμματος. Ομως, αν εκλεγώ, δεν θα εγκαταλείψω τη σκιτσογραφία και τη δημοσιογραφία. Δεν πιστεύω στους ανεπάγγελτους βουλευτές (εκτός εκείνων που είναι βαρυφορτωμένοι με καθήκοντα), όπως και δεν πίστεψα ποτέ στο «ασυμβίβαστο» των βουλευτών (άλλο ένα «εκσυγχρονιστικό» μέτρο που μόνον ο… Χίτλερ είχε εφαρμόσει). Συνεπώς το ταξίδι της γραφής και της ανάγνωσης θα συνεχισθεί μεταξύ μας και να με συγχωρείτε για το σημερινό ιντερμέτζο επί προσωπικού, αύριο πάλι…
ΥΓ.: Εκ παραδρομής έχει γραφεί αυτές τις ημέρες στον Τύπο και στο διαδίκτυο ότι θα είμαι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας. Οι συζητήσεις για τα ψηφοδέλτια δεν έχουν αρχίσει ακόμα, προέχουν άλλα, γύρω απ’ τη Λαϊκή Ενότητα δημιουργείται ένα ευρύτερο Μέτωπο, όλα στην ώρα τους, στην καλή τους ώρα…

e-nikos

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Η σύζυγος του Αλέξη Τσίπρα θα ψηφίσει Λαϊκή Ενότητα

Πιτσιρίκος


Αίσθηση έχει προκαλέσει η αποκάλυψη πως η σύζυγος του Αλέξη Τσίπρα θα ψηφίσει Λαϊκή Ενότητα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το συζυγικό ρεπορτάζ, η σύζυγος του Αλέξη Τσίπρα είναι έξαλλη μαζί του μετά την υπογραφή του Μνημονίου.

Η σύζυγος του Αλέξη Τσίπρα δεν του μιλάει, ενώ η μόνη λέξη που του λέει είναι «Όχι».

Μάλιστα, έχει κολλήσει ψηφοδέλτια του δημοψηφίσματος σταυρωμένα στο «Όχι» σε όλες τις πόρτες του σπιτιού, ενώ του τα κολλάει και στο κούτελο.

Για να πικάρει τον Αλέξη Τσίπρα, κάθε φορά που μιλάει η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Βουλή, η Περιστέρα βάζει την τηλεόραση στη διαπασών και φωνάζει «πες τα Ζωάρα!».

Σύμφωνα με γείτονες του πρωθυπουργικού ζεύγους -που είχαν στήσει αυτί-, το ζευγάρι καβγάδισε πολύ άσχημα πριν από δυο εβδομάδες και η Περιστέρα του είπε «εσύ μπούλη έλεγες πως θα έσκιζες τα μνημόνια και έσκισες το καλσόν σου, ενώ με έκανες να ντρέπομαι να κυκλοφορήσω στον δρόμο επειδή όλοι νομίζουν πως είμαι μνημονιακιά».

«Αυτά μας μάθαιναν στην ΚΝΕ, να υπογράφουμε Μνημόνια; Αυτά έγραφε ο Λένιν στο “Κράτος και Επανάσταση”;» είπε οργισμένη η Περιστέρα στον Αλέξη Τσίπρα και έσπασε ένα βάζο σοβιετικής κατασκευής και προέλευσης.

«Τυφλώθηκα μαζί σου και σε παντρεύτηκα επειδή έκανες ωραία αφισοκόλληση και μου διάβαζες ρομαντικά αποσπάσματα από το “Κεφάλαιο” του Μαρξ αλλά εγώ το ήξερα πάντα πως είσαι ρεβιζιονιστής» είπε η Περιστέρα και βρόντηξε την πόρτα πίσω της αλλά δεν είχε καταλάβει πως είχε μπει στην ντουλάπα.

Η σύζυγος του Αλέξη Τσίπρα του ανακοίνωσε πως θα ψηφίσει τη Λαϊκή Ενότητα γιατί «ο Παναγιώτης Λαφαζάνης είναι άντρας και και τα τιμάει τα παντελόνια που φοράει», ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να ζητήσει να είναι και η ίδια υποψήφια με τη Λαϊκή Ενότητα, για να ξεπλύνει την ντροπή που της φόρεσε το στεφάνι της.

Ο Αλέξης Τσίπρας αντιμετωπίζει πρόβλημα και με τα παιδιά του που τον φωνάζουν ειρωνικά «Τσε Γκεβάρα» και τον ρωτούν «πώς πάει η επανάσταση;», ενώ έχουν κάνει κατάληψη στο σαλόνι και δεν τον αφήνουν να παρακολουθεί τα ΜΜΕ των ολιγαρχών που τον αποθεώνουν.

Πιτσιρίκος

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Λαϊκή Ενότητα στο δρόμο προς τις κάλτσες

by To Skouliki Tom


Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο μέτωπο των κομμάτων ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου που δεν ενδιαφέρουν κανέναν εκτός από κάτι πυροβολημένα κομματόσκυλα που τρέχουν να πιάσουν στασίδι στη Γερμανική Βουλή των Καθυστερημένων για να βολέψουν την κωλάρα τους.

Ο Αλέξης Τσίπρας, πολύ έξυπνα και σχεδόν πραξικοπηματικά, αφού ανακοίνωσε εκλογές απορρίπτοντας την ιδέα διεξαγωγής συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, από το οποίο θα έβγαινε ακόμα πιο αδύναμος, αρνείται τώρα να συμμετάσχει στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών που προβλέπεται από το Σύνταγμα, ώστε η υπηρεσιακή κυβέρνηση να έχει ορκιστεί μέχρι την Παρασκευή και οι εκλογές να γίνουν το συντομότερο δυνατό, δηλαδή στις 20 Σεπτεμβρίου.

Από την άλλη, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που πρόσφατα απέκτησε το δικό του κόμμα, έχει στα χέρια του μια διερευνητική εντολή που το καλύτερο που μπορεί να την κάνει είναι στο φούρνο με πατάτες αλλά σέρνεται από δω κι από κει στους Μπομπολάκηδες προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο, ώστε οι εκλογές να διεξαχθούν στις 27 Σεπτεμβρίου.

Μην το πολυπαιδεύετε στο μυαλό σας. Και οι δύο παλεύουν για την πολιτκή τους επιβίωση.

Ο ένας στην κυβέρνηση και ο άλλος στην αιώνια αντιπολίτευση.

Ο Αλέξης Τσίπρας σάς ζητάει να τον ψηφίσετε ως τον καλύτερο διαχειριστή του μνημονίου που ο ίδιος έφερε, ενώ ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ως τη μοναδική αντιμνημονιακή αριστερή δύναμη – πέραν του ΚΚΕ φυσικά.

Στις 14 Ιουλίου, στο κείμενό μου με τίτλο “ΣΥΡΙΖΑ τέλος. Ζωή μαγική.”, είχα γράψει ότι

“Το ΚΚΕ, η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και το κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ που τάσσεται κατά της συμφωνίας πρέπει τώρα να βάλουν τις διαφορές τους στην άκρη και να συγκροτήσουν μαζί με τους πολίτες ένα ισχυρό κοινό μέτωπο – πείτε το Κίνημα του ΟΧΙ – που δε θα επιτρέψει στη Χρυσή Αυγή να οικειοποιηθεί τη δικαιολογημένη απογοήτευση του κόσμου και να γιγαντωθεί.

Παράλληλα, θα πρέπει να προετοιμάσουν ένα ολοκληρωμένο και λεπτομερές σχέδιο εξόδου από το ευρώ, το οποίο θα κοινοποιηθεί παντού, ώστε το ερώτημα “ευρώ ή δραχμή” να γίνει πιο συγκεκριμένο από “ευρώ ή χάος” και ο κόσμος να βγει επιτέλους από το δόγμα ΤΙΝΑ (There Is No Alternative).”

Η Λαϊκή Ενότητα δεν κινείται σε καμία τέτοια λογική. Τα έχει κάνει όλα λάθος.

Αντί οι βουλευτές της να παραιτηθούν ή έστω να αποχωρήσουν από το ΣΥΡΙΖΑ την επομένη της συμφωνίας των Βρυξελλών – για να μην πω την επομένη του δημοψηφίσματος -, ώστε να σώσουν την αξιοπρέπειά τους, επέλεξαν να παρέχουν στήριξη στην Κυβέρνηση αρκούμενοι στο να καταψηφίζουν τα μέτρα που έφερνε στη Βουλή και να ανεβάζουν κείμενα διαμαρτυρίας στο Iskra. Με λίγα λόγια, έκοβαν κίνηση, ανίκανοι να κάνουν τη μεγάλη έξοδο και να προετοιμαστούν σωστά για τις βέβαιες εκλογές.

Επίσης, κάτι άλλο που δεν έκαναν τα στελέχη που στηρίζουν αυτήν την πρωτοβουλία, από τον Λαφαζάνη μέχρι την Κωνσταντοπούλου, είναι αυτοκριτική.

Αυτοκριτική για τους τελευταίους 7 μήνες που ήταν στην κυβέρνηση και αυτοκριτική για τα προηγούμενα 5 χρόνια που εκπαίδευαν τον κόσμο στη λογική ανάθεσης, ισοπεδώνοντας κάθε προοπτική δημιουργίας ενός ισχυρού κινήματος.

Τί στο διάολο; Όλα τέλεια τα έκαναν;

Και πού ακριβώς είδαν τη λαϊκή ενότητα; Από πού κι ως πού πάνε να καπελώσουν με το έτσι θέλω, ερήμην μας, το 61% του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος; Αυτό το ΟΧΙ δεν είναι δικό τους. Είναι δικό μας. Πρέπει να το κερδίσουν από εμάς.

Η Λαϊκή Ενότητα λέει ότι επιθυμεί να συνεργαστεί με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς αλλά το Σάββατο ανακοίνωσε δικό της πρόγραμμα. Πριν ακόμα ακούσει τις προτάσεις τους, έσπευσε σήμερα να ανακοινώσει επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας τον σκιτσογράφο Στάθη Σταυρόπουλο. Ανακοινώνει υποψηφίους πριν ανακοινώσει πολιτικό πλαίσιο! Μιλάμε για φοβερή ενότητα!

Και εννοείται ότι λεπτομερές σχέδιο εξόδου από το ευρώ – 5 χρόνια μετά τη χρεωκοπία – δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια.

Με τη Ραχήλ Μακρή θα πορευτούν; Μέχρι και για συζητήσεις με τα εθνίκια του ΕΠΑΜ άκουσα. Μια Κωνσταντοπούλου κι ένας Γλέζος δε φέρνουν την άνοιξη.

Κατά τη γνώμη μου, το κομμάτι της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που καλοβλέπει αυτό το μέτωπο πρέπει να προσέξει πολύ τις κινήσεις του, αλλιώς κινδυνεύει να εξαφανιστεί εν μια νυκτί από το χάρτη. Ο Λαφαζάνης θα τους κάνει όλους μια χαψιά.

Αυτό που απαιτείται τώρα – και είχα γράψει στο ίδιο κείμενο – είναι ειλικρίνεια, καθαρές συνεργασίες, ρεαλιστικές προτάσεις και άνθρωποι αποφασισμένοι να τις υλοποιήσουν με την ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών.

Πάνω στη βιασύνη της, η Λαϊκή Ενότητα πάει να γκρεμίσει πριν προλάβει να χτίσει. Και μια κακή αρχή δύσκολα διορθώνεται στη συνέχεια.

Αυτές οι κίβδηλες εκλογές δε θα έπρεπε να ενδιαφέρουν κανέναν σοβαρό κι αξιοπρεπή άνθρωπο. Αν θέλετε τη γνώμη μου, η Αριστερά θα έπρεπε να απέχει, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, και να προετοιμαστεί σωστά για τις επόμενες, με μοναδικό στόχο την πρωτιά και τον απεγκλωβισμό της χώρας από τα μνημόνια.

Αγαπητέ μοναδικέ αναγνώστη, θέλω να είσαι έτοιμος για τα πάντα. Από μετεκλογική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-Ποτάμι μέχρι συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-Λαϊκή Ενότητα.

Βέβαια, όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία.

Στα προτεκτοράτα ποτέ δεν είχαν.

(Ανήθικο δίδαγμα: Και μια σκέψη για το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ – και με τα δίκια του – μας είχε πάρει τα αυτιά με το πόσο άκυρο ήταν το δημοψήφισμα. Αυτές οι εκλογές του αρέσουν; Είναι έγκυρες; Στο μόνο που ήλπιζα από την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν επικοιδομητική αριστερή αντιπολίτευση. Όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς φάνηκαν απογοητευτικά λίγες. Πρόβλημά τους.)

Εμπρός στο δρόμο προς τις κάλτσες στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Αλέξης Τσίπρας σπάει τη σιωπή του

Πιτσιρίκος


Το εναλλακτικό κανάλι Alpha του γνωστού χίπη Δημήτρη Κοντομηνά επέλεξε ο Αλέξης Τσίπρας για την πρώτη του συνέντευξη μετά την παραίτησή του, θέλοντας να δείξει πως ο ανελέητος αγώνας του ΣΥΡΙΖΑ κατά των ολιγαρχών συνεχίζεται.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε για τον Γιάνη Βαρουφάκη πως οι εταίροι δεν του δίνανε καμία σημασία αλλά μόλις πήγε ο Τσακαλώτος να υπογράψει τη συμφωνία τον δέχτηκαν με χειροκροτήματα, οπότε ο Βαρουφάκης που δεν υπέγραφε τη συμφωνία είναι κακός, και ο Τσακαλώτος που υπέγραψε τη Μνημονιάρα είναι θεός και να μην ξεχάσετε να τον ψηφίσετε στις εκλογές γιατί έχει και άλλα να προσφέρει στον τόπο.

Για τον Γιάνη Βαρουφάκη, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ακόμα πως είχε χάσει την αξιοπιστία του αλλά, ευτυχώς, ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει χάσει την αξιοπιστία του και τον εμπιστευόμαστε όλοι με κλειστά μάτια, ενώ όλοι ξέρουμε πως ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν ήταν προσωπική επιλογή του Τσίπρα αλλά του τον επέβαλαν ξένα κέντρα συνωμοσίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως ο Γιάνης Βαρουφάκης έχει κάνει πολλές μεταστροφές, σε αντίθεση με τον ίδιο που ήταν βράχος στις θέσεις του και όχι μόνο έκανε όλα όσα έλεγε προεκλογικά αλλά μας έφερε και το Μνημόνιο που μας είχε υποσχεθεί.

Επίσης, ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως είχε αδικήσει τον Τσακαλώτο στις πρώτες επιλογές του για την κυβέρνηση τον Ιανουάριο αλλά δεν φταίει αυτός γιατί ο Τσακαλώτος δεν μιλούσε καλά ελληνικά και ο Τσίπρας δεν είχε τελειοποιήσει ακόμα τα αγγλικά του, οπότε δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν και συνεννοούνταν με νοήματα.

Αίσθηση προκάλεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα πως κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ -που σήμερα είναι απέναντί του- του έλεγαν την περίοδο του δημοψηφίσματος πως φοβούνται μη σκάσει καμιά τράπεζα και πάνε τα ελικόπτερα και τους πάρουν από το Μαξίμου, οπότε όλοι καταλαβαίνουμε πως ο Λαφαζάνης είχε αντιληφθεί πως ο Τσίπρας είχε χεστεί πάνω του και του έκανε πλάκα.

Για την Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως «όλοι κρίνονται», και πραγματικά ελπίζω να κριθεί όπως της αξίζει η Ζωή Κωνσταντοπούλου που διαπραγματεύτηκε μόνη της επί πέντε μήνες με τους δανειστές και πήγε και μας έφερε το τρίτο Μνημόνιο, αλλά στη συνέχεια ψήφισε Όχι στο Μνημόνιο, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας έκανε την καρδιά του πέτρα και το ψήφισε αν και ήθελε να το σκίσει.

Για τις εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως αυτός έκανε τη δουλειά που του ανέθεσαν να περάσει το Μνημόνιο, και τώρα ο κυρίαρχος λαός πρέπει να αποφασίσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα εφαρμόσει μόνος του το Μνημόνιο ή παρέα με την Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι. Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε πως ζητάει αυτοδυναμία στις εκλογές, αλλά αυτό είναι σαν να ζητάω εγώ να μου δώσουν το Νόμπελ Λογοτεχνίας, αν κι αυτό το δεύτερο είναι πιο πιθανό.

Πιτσιρίκος

Διαβάστε Περισσότερα »

Προσήχθη βιαίως ο Στουρνάρας

Λάκης Μπέλλος


♦Σε πολύ καλό κλίμα έγινε η συνάντηση των κυρίων Λαφαζάνη - Μεϊμαράκη στο πλαίσιο της διερευνητικής εντολής του προέδρου της Λαϊκής Ενότητας.

♦Ο κ. Μεϊμαράκης αποκαλούσε συνέχεια τον κ. Τσίπρα: ψευτράκο, λουστράκο, πονηρούλη, χοντρούλη, χαζό παιδί χαρά γεμάτο, δεν τον μάζευε η μάνα του και Σπίθα.

♦Ο κ. Λαφαζάνης ήταν σε άλλο τόνο και τον αποκαλούσε: απατεώνα, γκάνγκστερ, Μαφία, Καμόρα, δικτάτορα, Χίτλερ, Ες Ες και Παναθηναϊκάκια.

♦Ο Τσίπρας, τρομαγμένος, ζήτησε να σταματήσουν οι αλληλοκατηγορίες. Συμφώνησαν Μεϊμαράκης - Λαφαζάνης, υπό την προϋπόθεση να πιάνονται στα χέρια.

♦Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τους γεν. γραμματείς των υπουργείων που έχει διορίσει, που τους διορίζει τώρα απευθείας υποψήφιους βουλευτές σε εκλόγιμες θέσεις. Ο κομματικός στρατός αποθέωσε τον πρωθυπουργό και φώναζε ρυθμικά το προεκλογικό σύνθημα «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Αριστερά».

♦Από την άλλη πλευρά, είναι τόσο πολλές οι αποδράσεις από την Κουμουνδούρου που οι παραγωγοί της θρυλικής ταινίας «Η μεγάλη απόδραση» ζήτησαν τα δικαιώματα από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη «Μεγάλη απόδραση 2».

♦Διαψεύδεται η διαδικτυακή πληροφορία ότι έφυγε ο Τσίπρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και πήγε στον Λαφαζάνη.

♦Προσωπικά είμαι υπέρ των εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου, γιατί προλαβαίνουμε να κάνουμε εκλογές και στις 27 Σεπτεμβρίου.

♦Μην το δένετε ότι θα μπει μεταβατική πρωθυπουργός η Θάνου. Τελευταία πληροφορία: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

♦Προσήχθη βιαίως τα ξημερώματα στη Βουλή ο Γιάννης Στουρνάρας. Δεν το έλεγε απλώς η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά το εννοούσε στην κυριολεξία.

♦Η σύλληψη έγινε στις 5.34 το πρωί στο σπίτι του κεντρικού τραπεζίτη.

♦Είχε γίνει ειδική προεργασία. Η Ζωή αγόρασε χειροπέδες από ειδικό sex shop.

♦Τη βίαιη προσαγωγή πέτυχαν οι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας με επικεφαλής τον Λαφαζάνη που φώναξε με ντουντούκα να παραδοθεί ο καταζητούμενος για να προσέλθει στη Βουλή ώστε να εξεταστεί για το σκάνδαλο Ζίμενς.

♦Στην άρνησή του να παραδοθεί, έσπασε την πόρτα ο βουλευτής Βοιωτίας Σταθάς, που είναι μεγαλόσωμος και νταγλαράς, μαζί με τη Ραχήλ Μακρή, που είναι δυναμική, και εύκολα του πέρασαν τα βραχιολάκια.

♦Μεταφέρθηκε στη ΓΑΒΑ, που είναι το αντίστοιχο της Βουλής, όπως η ΓΑΔΑ.

♦Η ανάκριση του βιαίως προσαχθέντος Στουρνάρα θα γίνει στις 6 το απόγευμα και θα μεταδοθεί βέβαια ζωντανά από το κανάλι της Βουλής και άλλα 1.342 κανάλια παγκοσμίως.

♦Η κ. Κωνσταντοπούλου αγόρασε μάλιστα δύο ζευγάρια χειροπέδες. Το δεύτερο προορίζεται για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

ΕΦ-ΣΥΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Προς τους συντρόφους της Λαϊκής Ενότητας (2)

Πιτσιρίκος


Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, επανέρχομαι μετά την πρώτη επιστολή, που διαβάστηκε από δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Θα σας γράφω συχνά γιατί υπάρχουν πράγματα που θέλω να σας πω και δεν έχω άλλο τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σας.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, κάτι που μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση είναι πως δεν έχετε ανοίξει το στόμα σας, για να ενημερώσετε τους πολίτες για όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα τους τελευταίους εφτά μήνες που ο ΣΥΡΙΖΑ και εσείς ήσασταν κυβέρνηση.

Για την ώρα, υπάρχει μια ομερτά. Ούτε εσείς μιλάτε για αυτούς, ούτε αυτοί μιλάνε για εσάς.

Τι σημαίνει αυτό; Μήπως η σκέψη και των δυο σας -και της Λαϊκής Ενότητας και του ΣΥΡΙΖΑ- είναι στην επόμενη μέρα των εκλογών;

Μήπως σκέφτεστε πως θα συνεργαστείτε ξανά στην κυβέρνηση μετά τις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ, οπότε είναι καλύτερα να μην δηλητηριάσετε τις μεταξύ σας σχέσεις;

Οι πολίτες που πίστεψαν στην Αριστερά -και πιστεύουν στην Αριστερά- στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ με την ψήφιση του Μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από το αν είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιο άλλο αριστερό κόμμα.

Παράλληλα, όμως, είδαν στην ψήφιση του Μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ μια μεγάλη ευκαιρία να ξεχωρίσουν οι αριστεροί από τους συστημικούς και τους ξεπουλημένους.

Είναι η ευκαιρία να απεμπλακούν οι αριστεροί από τον ΣΥΡΙΖΑ όπου ήταν παγιδευμένοι -όπως ήταν παλιότερα στο ΠΑΣΟΚ- και να ενωθούν σε ένα μεγάλο Μέτωπο με τους αριστερούς που έβλεπαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συστημικός, όπως και αποδείχτηκε.

Αλλά πώς θα γίνει αυτό, αν εσείς δεν μιλάτε για να ενημερώσετε τους πολίτες για το όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου;

Ο μόνος που μίλησε και είπε κάτι είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου -που δεν έχει ανακοινώσει ακόμα συνεργασία με την Λαϊκή Ενότητα-, η οποία είπε χθες πως ο Αλέκος Φλαμπουράρης της είχε ζητήσει να «μην ζορίζει» την υπόθεση Στουρνάρα στην Επιτροπή της Βουλής για το Δημόσιο Χρέος.

Η κυρία Κωνσταντοπούλου είπε ακόμα πως ενημέρωσε τον Αλέξη Τσίπρα για την παρέμβαση Φλαμπουράρη και πως ο Τσίπρας εξεπλάγη αλλά η ίδια δεν ξέρει αν άλλαξε κάτι.

Πώς ανέχεται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης να παρουσιάζεται ο Πάνος Σκουρλέτης ως ο άνθρωπος που σταμάτησε τις εργασίες για τον χρυσό στις Σκουριές;

Δεν θα μας πει ο κ. Λαφαζάνης τι συνέβη στην διάρκεια της υπουργίας του με τις Σκουριές και αν υπήρξαν παρεμβάσεις που τον εμπόδιζαν να πράξει αυτό που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ;

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας είσαστε αποφασισμένοι να μιλήσετε, ναι ή όχι;

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, θα κάνετε πολιτική ή δημόσιες σχέσεις;

Να σας θυμίσω πως, όταν ο Όσκαρ Λαφοντέν αποχώρησε από το SPD -το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας- άνοιξε το στόμα του και τα είπε όλα. Ο Λαφοντέν το έκανε το χρέος του.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, είναι χρέος σας να μιλήσετε για τα όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να φτάσει να ψηφίσει Μνημόνιο.

Έχετε χρέος απέναντι στους πολίτες, την ψήφο των οποίων τώρα ζητάτε.

Μιλήστε.

Πιστέψτε με, θα σας βγει σε καλό.

(Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, ελπίζω να μην σας ενοχλεί που σας γράφω τις σκέψεις μου. Εγώ θέλω να τα καταφέρετε και να δημιουργήσετε ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο μαζί με άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Ελπίζω αυτό να το καταλαβαίνετε από αυτά που γράφω. Μην ανησυχείτε, οι θέσεις σας δεν κινδυνεύουν από εμένα. Απλά, εκφράζομαι ως πολίτης, με τις δυνατότητες που μου δίνει το Διαδίκτυο. Να πιστέψετε κι εσείς στο Διαδίκτυο. Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων σας -και των πολιτών που σκέφτονται να σας ψηφίσουν- έχει επιλέξει το Διαδίκτυο ως κύρια πηγή ενημέρωσής του.)

Πιτσιρίκος

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κατάρρευση

Του Γιάννη Μακριδάκη


Φτάσαμε λοιπόν μετά από 3 μνημόνια στο πρωτοφανές: Να παραιτείται η κυβέρνηση, να προκηρύσσει εκλογές αλλά να μην επιχαίρει για την εξέλιξη αυτή ουδείς από την αντιπολίτευση, απεναντίας να την επικρίνουν κιόλας.

Αυτό συμβαίνει φυσικά επειδή έχουν καταπέσει πλέον οι μάσκες και έχει φανεί πεντακάθαρα ότι δεν υπάρχει πια καμία διαφορά μεταξύ των παλαιών και των άρτι μεταλλαγμένων της επενδυτικής αριστεράς, αφού όλοι μαζί αντάμα πια, σε μια Βουλή εθνικής συμφιλίωσης για πρώτη φορά μετά τον Εμφύλιο, ψήφισαν τη νέα συμφωνία εκπόρνευσης της Ελλάδας και συμπεριφέρονται σαν οι νεοφιλελεύθερες χυδαίες και ανόητες πολιτικές που υπηρετούν, να αποτελούν ακραία φυσικά φαινόμενα, θεομηνίες, όπως αρέσκονται να τα αποκαλούν, οι δε ίδιοι να επιθυμούν μάλλον ρόλο όσο το δυνατόν πιο αφανή και όχι διαχειριστικό στην τελική αυτή ευθεία της πλήρους εξαθλίωσης της πλειονότητας των πολιτών, οπότε οι εκλογές προφανώς διαταράσσουν την προσωπική βολή στην καρέκλα και στον βουλευτικό μισθό του καθενός από δαύτους.

Φτάσαμε επίσης και σε ένα άλλο πρωτοφανές σημείο: Να απαξιώνουν, να προσβάλουν και να περιφρονούν τη Βουλή, τους πολιτειακούς Θεσμούς και το Σύνταγμα κάποιοι πολιτικοί απατεώνες αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί, οι οποίοι βέβαια εξαπάτησαν, προσέβαλαν και περιφρόνησαν χυδαία και ξεδιάντροπα πρώτα απ' όλα την πλειοψηφία των πολιτών που τους εμπιστεύτηκαν δις σε ένα εξάμηνο με την ψήφο τους.

Η επενδυτική αριστερά έπραξε δηλαδή πολύ σύντομα και απολύτως επιτυχώς αυτό που ήταν εμφανές ότι μεθόδευε ακούσια όσο και ανοήτως επί τρία συναπτά έτη μέσω της απαράδεκτης λαϊκίστικης, ανέμπνευστης και αναξιοπρεπούς πολιτικής που ασκούσε ως αντιπολίτευση: Να απογοητεύσει τους πολίτες, να τους επιβεβαιώσει την διαπίστωσή τους ότι όλοι τελικά είναι ίδιοι απατεώνες, να απαξιώσει τη δημοκρατία, να εκτοξεύσει σε επίπεδα πρωτοφανή, όπως φαίνεται, την αποχή από τις επερχόμενες εκλογές και να μετατραπεί δυστυχώς σε πρόδρομο της επερχόμενης γοργά επίσημης εγκαθίδρυσης του νεοναζισμού στο νεοελληνικό κρατίδιο.

Αυτή την ιστορική στιγμή το ελληνικό πολιτικό σύστημα αποτελείται από έναν χυλό ίδιων και απαράλλαχτων μεταξύ τους εξουσιομανών αναπτυξιολάγνων, παρόλο που ανήκουν σε καμιά δεκαριά διαφορετικά κόμματα, οι οποίοι προφανώς λόγω κομπλεξισμού και μακροχρόνιας καταναλωτικής εξηληθίωσης θέλουν να μένουν Ευρώπη με κάθε τίμημα, δίχως να βλέπουν ούτε λίγο πιο πέρα από τη μύτη τους, όπου, αν έβλεπαν, θα μπορούσαν να διακρίνουν ότι η Ευρώπη έχει αποφασίσει τα εξής ευδιάκριτα: Η Ελλάδα να αποτελεί έναν χώρο αποθήκευσης μεταναστών και προσφύγων, επίσης έναν βιομηχανικής κλίμακας ηλιακό, αιολικό και υβριδικό φορτιστή, έναν τόπο ταφής πυρηνικών και άλλων αποβλήτων της ευρωπαϊκής ανάπτυξης, μια ειδική οικονομική ζώνη με κατοίκους εξαθλιωμένους εργάτες και ένα πεδίο άντλησης και εξόρυξης πλούτου φυσικών πόρων, με ό,τι σημαίνουν όλα αυτά για το περιβάλλον, φυσικό, πολιτισμικό και ανθρωπογενές, μια αποικία χρέους εξαρτημένη πλήρως από την Ευρώπη με κατεστραμμένο τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας της αλλά και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, τα δε παράλιά της παραδομένα ολοσχερώς στις πολυεθνικές του τουρισμού και η δημόσια περιουσία της και οι υποδομές της λάφυρα των ευρωπαίων και ντόπιων αρπάγων.

Στον αντίποδα αυτού του πολιτικού χυλού απάτριδων μικρόνοων, εκτός από τους νεοναζί που είναι η ιστορική απόδειξη της διαρκούς έλλειψης συνειδητότητας και πολιτισμού της ανθρωπότητας ακόμα και τώρα, που νομίζει ότι είναι εξελιγμένη και ανεπτυγμένη μετά από τόσους αιώνες ζωής επί του πλανήτη, υπάρχουν και κάποιοι αριστεροί παρωχημένοι εντελώς, με αναφορές τελείως συστημικές, εγκλωβισμένοι και αυτοί στο ανόητο, ανήθικο και παρακμιακό αξιακό σύστημα του καταναλωτισμού, και οι οποίοι δεν έχουν ούτε γνώση, ούτε φυσικά πρόταση για τα σύγχρονα προβλήματα και θέματα της ανθρωπότητας και του οικοσυστήματος, αλλά παραμένουν προσκολλημένοι και αναμασούν θεωρίες περασμένων αιώνων, κάποιοι δε από αυτούς ήσαν και στην κυβέρνηση που εποίησε την τελική εκποίηση της χώρας πριν από λίγες μέρες.

Είναι προφανές λοιπόν ότι η απογοήτευση των πολιτών και η ανεπάρκεια των πολιτικών δυνάμεων οδηγούν ολοταχώς προς την τελική φάση της κατάρρευσης ενός πολιτικού συστήματος στηριγμένου στις ευτελείς αξίες τις οποίες υιοθέτησε και υπηρέτησε εντελώς ανόητα και αυτοκτονικά η σάπια από ετών νεοελληνική κοινωνία.

Μια κατάρρευση που θα συμβάλει όμως τα μέγιστα στο να αναδειχθούν και να ξεπεταχθούν κατόπιν τα νέα φυντάνια, που έχουν ήδη γεννηθεί και αναπτύσσονται με φυσικούς ρυθμούς υγιώς στη βάση της κοινωνίας. Οι άνθρωποι που όλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχουν επαναστήσει το αξιακό τους σύστημα, έχουν συνειδητοποιήσει τη φυσική τους υπόσταση και την κλίμακα της ύπαρξής τους, έχουν αποκτήσει οικουμενική θεώρηση της ζωής τους και του ρόλου τους στο οικοσύστημα, έχουν επαναπροσεγγίσει αρμονικά τη γη, τα άλλα πλάσματα και την παραγωγή, έχουν δημιουργήσει συλλογικότητες υπεράσπισης της ζωής και του διαρκούς πλούτου της βιοποικιλότητας και των φυσικών πόρων, έχουν τελικά στρέψει την κοινωνία σε μιαν εποχή μετακαταναλωτική, πολιτισμένη, υγιώς αναπτυσσόμενη και ελεύθερη απορριμμάτων υλικών, πνευματικών και ψυχικών, απεξαρτημένη από τη λογική και την ηθική του χρήματος, μια κοινωνία που θα γεννήσει τελικά και τη νέα πολιτική πραγματικότητα.

The Press Project

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρεαλισμός, λέμε…!

Δημήτρης Μηλάκας


Υπάρχουν, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, δύο μεγάλες κατηγορίες πολιτών: οι «πολλοί» και οι «λίγοι». Οι «λίγοι» είναι κάτι περίεργοι τύποι που όλο κάτι τους φταίει, κάτι τους λείπει, με τίποτε δεν είναι ικανοποιημένοι και δίνουν τις εκ προοιμίου χαμένες τους μάχες ακόμα και χτυπώντας το κεφάλι τους στον τοίχο, προκαλώντας το ειρωνικό χαμόγελο πολλές φορές μάλιστα την απέχθεια ακόμα και την οργή των πολλών.

Οι «πολλοί» είναι αυτό που λέμε «ρεαλιστές». Μπορούν να βάλουν (ή να μπουν σε) πρόγραμμα, να μεταρρυθμιστούν, να εκσυγχρονιστούν, να προσαρμοστούν, να τακτοποιηθούν και να αντιμετωπίσουν τον κόσμο όπως αυτός είναι και με τους κανόνες, όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί, από αυτούς που «ξέρουν» και τους διαμορφώνουν:

«Πατρίς θρησκεία οικογένεια» (η αρχέγονη τρόικα χειραγώγησης), σχολείο, στρατός, διανόηση—που σιτίζεται κατά κύριο λόγο από το «πρυτανείο» δηλαδή έμμισθη της εξουσίας-- και τέλος τα ύψιστα επιτεύγματα της επιστήμης της καθοδήγησης και του ελέγχου, το κύκλωμα των media. Το αποτέλεσμα της διαρθρωμένης λειτουργίας αυτών των μηχανισμών είναι η παραγωγή και εξέλιξη της μαζικής κουλτούρας-- η οποία συμπεριλαμβάνει και τις επιτρεπόμενες δόσεις και χρονικής διάρκειας «αντισυμβατικής συμπεριφοράς»-- η «μόδα», η κυρίαρχη τάση. Είναι, με άλλα λόγια, η υποδόρια υπόδειξη του «σωστού», του πρέποντος και πάνω απ όλα του εφικτού και του ρεαλιστικού.

Το καταλυτικό επιχείρημα των «πολλών» διατυπώνεται χιλιάδες φορές έτσι ώστε να εμπεδωθεί από τα πρώτα βήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και παρά τις άπειρες παραλλαγές του, παραμένει ίδιο στην ουσία του: «Δεν γίνεται αλλιώς- δεν υπάρχει άλλος τρόπος ή άλλος δρόμος για να ζήσεις». Ο μόνος δρόμος είναι αυτός που έχει χαραχτεί από αυτούς που… ξέρουν με ποιον τρόπο πρέπει να ζήσεις. Ποιος είσαι εσύ που θα αμφισβητήσεις την «τρόικα» των ιερών και των οσίων; Και για πόσο;

Κάπως έτσι, «τα καλύτερα παιδιά, κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι». Εκεί όπου βρίσκεται το πρέπον, το εφικτό και το σίγουρο. Εκεί όπου το «εγώ» κάθεται στο «θρόνο» του για να απολαύσει τις παροχές τού «καθώς πρέπει» και ζώντας την ζωή που επιτρέπεται.

Και κάπως έτσι τελειώνουν πριν να αρχίσουν οι «μγάλοι έρωτες» και οι μεγάλες (προσωπικές/ κοινωνικές) «επαναστάσεις»: Με την «προδοσία» που συνεπάγεται η μετάβαση από τον κόσμο των «λίγων» στον κόσμο των «πολλών». Με την προδοσία, απέναντι στους «λίγους» που (επι)μένουν πίσω να αναζητούν το ανέφικτο, αλλά και την προδοσία της ίδιας της ύπαρξης που εγκαταλείπει τον κόσμο του ονείρου για αυτόν της «πραγματικότητας».

Βλέπω την ειρωνεία στο πρόσωπο όσων από τους «πολλούς» τυχαίνει να έχουν φτάσει μέχρι αυτήν την αράδα του κειμένου και ταυτόχρονα ακούω –για παράδειγμα-- τον Αλέξη Τσίπρα να σφυρίζει χαρωπά τραβώντας ολοταχώς το δρόμο προς τον δικό του «θρόνο», αφήνοντας πίσω του τους «λίγους», που τον εμπιστεύτηκαν, ίσως και τον ίδιο του τον εαυτό…

Υ.Γ. Παρακολουθώ, επίσης, με οδύνη μια φάτσα στον καθρέπτη και με βλέπω, έναν βολεμένο κριτή της ήττας των άλλων, που «κατανοεί» πως «έτσι είναι η ζωή» και «αυτός είναι ο κόσμος» αλλά ωστόσο αδυνατεί να αποδεχτεί και να συμβιβαστεί με τη δική του ήττα: « Όχι, λέμε… Η ζωή δεν είναι μονόδρομος σχεδιασμένος από «τρόικες» και «ιερές» οδηγίες.

Πάντα θα υπάρχει και ένας άλλος τρόπος για να ζεις. Ο δικός σου»…

Το Ποντίκι

Διαβάστε Περισσότερα »

Γλέζος: Ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του

Πολιτική


Ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του, προτρέπει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος, σε δήλωσή του στην ιστοσελίδα «Κίνηση Ενεργοί Πολίτες».

Είναι απόλυτα αναγκαίο να πάρει, επιτέλους, ο λαός στα χέρια του, ως η μοναδική πηγή εξουσίας, την κατάσταση, το παρόν και το μέλλον του αναφέρει ο Μανώλης Γλέζος.

«Γι' αυτό, δέον όπως, όσοι είναι εναντίον των μνημονίων, των δανείων και της ολιγαρχίας, όσοι πιστεύουν ότι δεν αρκεί να βροντοφωνάζουμε ΟΧΙ στη λιτότητα, στην ανεργία, στο ξεζούμισμα του λαού, στην υποταγή, αλλά να μετατρέψουν την οργή τους σε πολιτική πράξη καλούνται να συνέλθουν στην πιο πλατιά σύναξη στους χώρους δουλειάς και κατοικίας και να προετοιμάσουν τον εκλογικό αγώνα», τονίζει ο Μανώλης Γλέζος.

«Δηλαδή να καταρτίσουν τα ψηφοδέλτια της εκλογικής τους περιοχής, να εκλέξουν τους αντιπροσώπους για την νομαρχιακή και πανελλαδική συνδιάσκεψη και ότι άλλο θεωρούν αναγκαίο για να γίνει πράξη η άσκηση εξουσίας από τον ίδιο τον λαό» καταλήγει ο ίδιος.

The press Project
Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη Ιστολογίου