προσφατα

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Τι μπορείτε να διαβάσετε στο Δρόμο της Αριστεράς που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο 20 Δεκεμβρίου


Μαζί με το Δρόμο: Τρία εκπτωτικά κουπόνια για τις παραστάσεις Μήδεια του Μποστ, Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη με τον Γεράσιμο Γεννατά και Πλατόνοφ του Άντον Τσέχωφ

Μεταξύ πολλών άλλων διαβάστε

Κεντρικό θέμα:

Το Highχάλι του πολιτικού συστήματος
Όρος αλλαγής και «σταθερότητας» το τέλος της σαπίλας που αναδεικνύουν οι αποκαλύψεις για το ρόλο Αποστολόπουλου

Η επίπλαστη ψυχραιμία των πιστωτών
Η ευρωπαϊκή ηγεσία αποσύρεται για διακοπές, παρακολουθεί απαθώς το ελληνικό θρίλερ, αλλά αγωνιά για το πετρελαϊκό θρίλερ και τις παρενέργειές του

Σχεδόν όλη η Ευρωζώνη μια αποικία χρέους 
Η αποκαλυπτική απεικόνιση της διχοτόμησής της σε οφειλέτες και πιστωτές
Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Απάντηση στην ομηρία το αδιάλλακτο φρόνημα
Γιατί ο λαϊκός παράγοντας είναι καθοριστικός για τη διέξοδο της χώρας
Του Ρούντι Ρινάλντι

Οι αδήριτες κοινωνικές διεργασίες
Μια διαπίστωση που είναι καταλυτική για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις
Του Κώστα Μελά

Κινούμενη άμμος και στο βάθος εκλογές
Πληθαίνουν οι διεργασίες, ενεργοποιούνται πολλαπλά φανερά και μυστικά κέντρα
Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Η ελληνική και ευρωπαϊκή Αριστερά απέναντι στο ζήτημα της Ουκρανίας
Είναι ορθή στάση οι ίσες αποστάσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας ή/και η αντιρωσική τοποθέτηση;
Της Έφης Κωτσάκη

Μετρά πληγές η Κρήτη από το ρωσικό εμπάργκο
Σε απόγνωση οι παραγωγοί των θερμοκηπίων στα νότια του νησιού
Του Μάριου Διονέλλη

Ο αγώνας για το νερό είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια
Ελλάδα – Ιρλανδία, ανυποχώρητος αγώνας
Του Γιώργου Αρχοντόπουλου

Εκλογικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ
Ετοιμασίες για κάλπες αλλά και αντιδράσεις από τη βάση του κόμματος

Ο Πρωταγόρας, η κ. Μαρία από το Τσαλικάκι και ο ΣΥΡΙΖΑ
Του Μύρωνα Ξυδάκη

To τρίλημμα και η βαρύγδουπη πτώση
Άκρως επικίνδυνη η διαχείριση της ήττας από τη συγκυβέρνηση
Tου Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

«Είμαστε “καταδικασμένοι” ν’ ανοίξουμε το δρόμο περπατώντας»
Συμπεράσματα και εκτιμήσεις από την Πανελλαδική Συνάντηση Νέων
Στουρναρισμός, ο υπερθετικός βαθμός του τυχοδιωκτισμού
Είναι ολοφάνερο πλέον ποιοι προκαλούν αβεβαιότητα
Του Κώστα Ζαχαριάδη

Δημόσιο: Νέο σύστημα αξιολόγησης… απ” τα παλιά
Τέλος η αυτόματη αλλαγή κλιμακίων – Άθικτα τα πελατειακά δίκτυα
Του Ηλία Σταθάτου

Σχολική στέγη… υπό κατάρρευση!
Επικίνδυνα κτίρια και άδεια ταμεία στους δήμους, που έχουν πλέον την αποκλειστική ευθύνη
Tου Μάριου Διονέλλη

Έλλειμμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων!
Αποκαλυπτική εικόνα για την Ελλάδα της κρίσης
Του Ζαχαρία Ρουστάνη

Κύκλωμα επιτήδειων και στις μυδοκαλλιέργειες
Επιστολή-βόμβα προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κάνει λόγο για καρτέλ και παράνομες πρακτικές
Του Χρήστου Πραμαντιώτη

Διαβάστε στις Πρεκκλίσεις:
Οι λεπτομέρειες
Της Μαρίας Μάρκου

Στα διεθνή μεταξύ άλλων, διαβάστε:

Ιζαμπέλ Γκαρό: Πολιτικές εναλλακτικές λύσεις και μαρξισμός
Η συνέχεια μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης

Μαίνεται ο οικονομικός πόλεμος εναντίον της Ρωσίας
Τακτικές και εσωτερικοί κίνδυνοι για τον Πούτιν
Του Ερρίκου Φινάλη

Πακιστάν: Μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης για τη σφαγή στο σχολείο
Μιλά στον Δρόμο ο Σαφίκ Άχμαντ, ηγετικό στέλεχος του Κ.Κ. Πακιστάν

Η τέλεια δικτατορία
Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι η εξαφάνιση των 43 σπουδαστών στο Μεξικό
Του Τζόναθαν Μπαριέντος Ζαμούδιο

Μεγάλη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης
Πώς φτάσαμε στη συμφωνία ομαλοποίησης των σχέσεων με τις ΗΠΑ
Του Τom Hayden

Στον πολιτισμό -μεταξύ άλλων- διαβάστε:

Alloglotta: δηλώνει αυτόν που κατασκευάζει μιαν άλλη γλώσσα, τη δική του προσωπική γλώσσα

Ο Κώστας Βάρναλης στον Άι Στράτη: Πολύτιμα ενθυμήματα
Ένα σημαντικό βιβλίο από τις Εκδόσεις Καστανιώτη
Του Κώστα Στοφόρου

Οδύσσεια λατινοαμερικάνα
Για την ταινία Κελί από Χρυσάφι του Διέγο Κεμάδα-Δίες
Της Ιφιγένειας Καλαντζή


Στο Περίπτερο Ιδεών: Ο Στέλιος Ελληνιάδης γράφει: Ποπ-Ροκ μουσική: Από την αμφισβήτηση στο χρηματιστήριο!

5′ διάλειμμα με τον Σωκράτη Μαντζουράνη: Αν φύγουν χωρίς να τους διώξουμε, θα ξανάρθουν
Και όπως κάθε βδομάδα, διαβάστε τις αποκαλυπτικές σελίδες της εργασίας, τον Ηρόστρατο, δείτε τα σκίτσα των Πέτρου Ζερβού, Γιάννη Αντωνόπουλου, Παναγιώτη Μητσομπόνου και το ξεχωριστό κάθε φορά social design του Δημήτρη Θ. Αρβανίτη.

Εφημερίδα Δρόμος
Αναζητήστε την κάθε Σάββατο στα περίπτερα

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Να ζήσω να δω τη φάτσα του Πρετεντέρη το βράδυ των εκλογών

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη


Αν θέλετε να μάθετε πώς υποδέχθηκε το καθεστώς το στραπάτσο των 160 βουλευτών της πρώτης ψηφοφορίας, ψάξτε να βρείτε τη φωτογραφία που απεικονίζει τον Γιάννη Πρετεντέρη την ώρα που ανακοινώνονται τα αποτελέσματα. Ούτε άρθρα ούτε αναλύσεις ούτε συνεντεύξεις, δείτε τη φάτσα του Πρετεντέρη που αντανακλά το φόβο, την αγωνία, το μίσος, τη μάνητα των κρατούντων και θα καταλάβετε τι πόλεμος έχει να γίνει μέχρι τις εκλογές. Ζω για το βράδυ των εκλογών, για την ώρα που ο Πρετεντέρης θα αναγκαστεί να ανακοινώσει τη νίκη της Αριστεράς. Πλανητάριο θα γίνει η φάτσα του, σαν άστρα θα αντανακλούν τα συναισθήματα στο δερμάτινο θόλο, κόκκινοι γίγαντες και άσπροι νάνοι, μαύρες τρύπες και συμπαντικές εκρήξεις. Να δω τη φάτσα του Πρετεντέρη το βράδυ των εκλογών κι ας πεθάνω, που σιγά μην πεθάνω.

Πάμε σε εκλογές, πάει και τελείωσε. Μην ακούτε για Plan B και υποχθόνια σχέδια, ο Σαμαράς τις θέλει τις εκλογές, τις θέλει επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αλλά παρόλα αυτά τις θέλει. Οι συνθήκες είναι οι καλύτερες δυνατές, η συμπαιγνία με την τρόικα, οι ασφυκτικές προθεσμίες για τη συμφωνία, η απειλή της πιστωτικής ασφυξίας, οι ξεδιάντροπες παρεμβάσεις των δανειστών, ένας ορυμαγδός πυρομαχικών που θα περιορίσει το μέγεθος της ήττας, θα στερήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ την αυτοδυναμία και θα ανοίξει το δρόμο για την αριστερή παρένθεση. Έντεκα χρόνια περίμενε ο Σαμαράς κλεισμένος στο σπίτι του, στους έξι μήνες θα κωλώσει;

Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα συμβεί τίποτα απ΄ όλα αυτά, η ήττα θα είναι μεγάλη, η νέα κυβέρνηση θα έχει πλειοψηφία, η αριστερή παρένθεση θα διαρκέσει χρόνια. Παρ' όλα αυτά, οι συνθήκες είναι όντως οι καλύτερες δυνατές για τον Σαμαρά, γι' αυτό και θα την παίξει την παρτίδα μέχρι το τέλος. Σε αντίθεση με τον Βενιζέλο, που γνωρίζει ότι οι πρόωρες εκλογές ισοδυναμούν με πρόωρη αποδημία, γι' αυτό καταθέτει προτάσεις διεξόδου: Κυβέρνηση ειδικού σκοπού, χωρίς αλλαγή πρωθυπουργού και αντιπροέδρου που θα πάει σε εκλογές το φθινόπωρο. Φοβερή η πρόταση του Βαγγέλη! Αφήστε εμένα και τον Σαμαρά να κυβερνήσουμε άλλον ένα χρόνο και μέχρι τότε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει.

Κι όμως το καθεστώς δεν το βάζει κάτω, επιστρατεύει τα μεγάλα όπλα, ρίχνει στη μάχη την Οικογένεια Μητσοτάκη, παρ' όλο που η χρήση της έχει απαγορευτεί από τη Συνθήκη της Γενεύης. Κάλεσε, που λέτε, ο Κώστας Μητσοτάκης τον Πάνο Καμμένο και του ζήτησε να δώσει συναίνεση για την προεδρική εκλογή. «Δεν δίνω συναίνεση», είπε βγαίνοντας ο Καμμένος, εγώ όμως ερωτώ το εξής: Ο Καμένος που βγήκε από το γραφείο του Μητσοτάκη είναι ο ίδιος με τον Καμμένο που μπήκε στο γραφείο του Μητσοτάκη; Διότι το γραφείο του Μητσοτάκη είναι σαν το Εργαστήριο του Δόκτορος Καλιγκάρι, αλλιώς μπαίνεις, αλλιώς βγαίνεις.

Ελπίζω ο Καμμένος να είχε πάρει αντίδοτο.

ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

CIA: Επτά διαπιστώσεις που σοκάρουν


Οι χούντες βασάνιζαν και βασανίζουν τους αντιπάλους τους. Οι δημοκρατίες επίσης, όλο και συχνότερα, αν και συνήθως όχι μεθοδικά. Το κοινό στοιχείο, πέρα από τη χρήση μιας διεθνώς απαγορευμένης μεθόδου ανάκρισης ή/και τιμωρίας, είναι ότι όλα τα καθεστώτα το αρνούνται. Η ελληνική χούντα, για παράδειγμα, απέρριπτε μετά βδελυγμίας τις κατηγορίες ότι βασάνιζε πολιτικούς κρατούμενους. Υπάρχει μια εξαίρεση: οι ΗΠΑ, που μάλιστα είναι υπερήφανες διότι βασανίζουν μόνο όταν «χρειάζεται», και μετά ξοδεύουν και 50 εκατομμύρια για να εντοπίσουν αν το παράκαναν ή (ακόμη χειρότερα) αν τα βασανιστήρια δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ίσως ακόμη πιο εξοργιστικό από το ψευδοεπιστημονικό πρόγραμμα «αναβαθμισμένων μεθόδων ανάκρισης» των ΗΠΑ είναι ότι, από ένα σημείο και μετά, τέτοιου είδους παροχή υπηρεσιών… ιδιωτικοποιήθηκε. Η CIA παρέδιδε κρατούμενους σε ιδιωτικές εταιρίες ή σε «αρμόδιες» κρατικές υπηρεσίες τρίτων χωρών ώστε να αποσπάσουν ομολογίες με βασανιστήρια χωρίς να λερώνονται αμερικανικά χέρια. Στο έργο αυτό συμμετείχε και πλήθος ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που σήμερα μαθαίνουν για βασανιστήρια και πέφτουν από τα σύννεφα… Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο AlterNet στις 9/12/2014.

Τι έφερε στο φως η έρευνα για τα βασανιστήρια της CIA


Του Κλιφ Γουέδερς

Στις 9 Δεκεμβρίου δόθηκε στη δημοσιότητα η έρευνα που διενήργησε η Επιτροπή Αντικατασκοπείας της Γερουσίας, η οποία κόστισε 50 εκατομμύρια δολάρια και είχε ως αντικείμενο τις τακτικές βασανιστηρίων που εφάρμοσε σε κρατούμενους η CIA την περίοδο Μπους, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Φυσικά το κείμενο που δημοσιεύθηκε δεν είναι η πλήρης και τελική έκθεση, αλλά μία συμπυκνωμένη και λογοκριμένη περίληψη 480 σελίδων. Η συνολική έκθεση ξεπερνά τις 6.000 σελίδες.

Η έκθεση διαπιστώνει ότι οι «αναβαθμισμένες μέθοδοι ανάκρισης» που επέτρεψε η αμερικανική κυβέρνηση δεν οδήγησαν σε «αξιοποιήσιμες πληροφορίες», σύμφωνα με τον γερουσιαστή Άνγκους Κινγκ, μέλος της Επιτροπής Αντικατασκοπείας. «Βασανίσαμε ανθρώπους; Ναι. Έφερε αποτέλεσμα; Όχι», δήλωσε ο Άνγκους Κινγκ, ανεξάρτητος γερουσιαστής του Μέιν. Ακολουθούν οι πιο συγκλονιστικές διαπιστώσεις της έρευνας:

1. Κάποιοι κρατούμενοι πέθαναν λόγω των μεθόδων ανάκρισης. Το Νοέμβριο 2002, ένας κατά τα άλλα υγιής κρατούμενος που κρατείτο ημίγυμνος και αλυσοδεμένος σε τσιμεντένιο πάτωμα, πέθανε – μάλλον από υποθερμία. Η ηγεσία της CIA υποστήριξε ότι είχε περιορισμένη μόνο γνώση των «αναβαθμισμένων ανακριτικών πρακτικών» στον συγκεκριμένο τόπο κράτησης.

2. Οι μέθοδοι ήταν πολύ πιο βίαιες απ’ ό,τι ήταν προηγουμένως γνωστό. Πολλοί κρατούμενοι της CIA που υπέστησαν τις μεθόδους αυτές υπέφεραν από παραισθήσεις, παράνοια, αϋπνία και κάποιοι προσπάθησαν να αυτοακρωτηριαστούν, αναφέρει η έκθεση. Σε μία περίπτωση, ένας κρατούμενος ύποπτος για συμμετοχή στην Αλ Κάιντα έπαψε να έχει οποιαδήποτε αντίδραση μετά από μία περίοδο εντατικών βασανιστηρίων με τη μέθοδο του εικονικού πνιγμού. «Αφροί έβγαιναν από το ορθάνοιχτο στόμα του», αναφέρει η έκθεση. Επίσης, κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε αναγκαστική σίτιση και ενυδάτωση από τον πρωκτό, παρότι δεν υπήρχε ιατρική ανάγκη για κάτι τέτοιο.

3. Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν σε συνδυασμό με τον εικονικό πνιγμό. Αυτές οι ανακριτικές μέθοδοι περιλάμβαναν παρατεταμένη έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες, χτυπήματα στο πρόσωπο και στέρηση ύπνου. Ιδιαίτερα σφοδρή ήταν η άσκηση του εικονικού πνιγμού. «Σε πολλές περιπτώσεις, οι πιο σκληρές μέθοδοι εφαρμόστηκαν αμέσως, σε συνδυασμό μεταξύ τους και χωρίς παύση», αναφέρεται σε άλλο σημείο. «Η στέρηση ύπνου για πάνω από 180 ώρες επιβαλλόταν συνήθως σε όρθια θέση ή σε επώδυνες στάσεις, συχνά με τα χέρια αλυσοδεμένα πάνω από τα κεφάλια τους».

4. Η χρήση των αναβαθμισμένων τεχνικών ανάκρισης δεν απέβη αποτελεσματική. Η Επιτροπή καταλήγει ότι οι «αναβαθμισμένες ανακριτικές μέθοδοι» δεν αποδείχτηκαν αποτελεσματικό μέσο απόκτησης ορθών πληροφοριών. Για παράδειγμα, 7 από τους 39 κρατούμενους της CIA για τους οποίους είναι γνωστό ότι υποβλήθηκαν σε «αναβαθμισμένη ανάκριση», δεν απέφεραν πληροφορίες στη διάρκεια της κράτησής τους από τη CIA. Άλλοι κρατούμενοι απέφεραν ουσιαστικές, ακριβείς πληροφορίες πριν βασανιστούν ή χωρίς καν να υποβληθούν σε βασανιστήρια.

5. Η CIA είπε ψέματα για την αποτελεσματικότητα των μεθόδων. Η CIA είπε ψέματα στο Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο ότι «οι αναβαθμισμένες ανακριτικές της μέθοδοι απέτρεψαν συγκεκριμένα τρομοκρατικά σχέδια», ενώ έγιναν συλλήψεις ανθρώπων που εσφαλμένα είχαν χαρακτηριστεί τρομοκράτες εξαιτίας αυτών των μεθόδων. Η CIA χρησιμοποίησε τα παραδείγματα αυτά για να υποστηρίξει ότι οι μέθοδοί της ήταν όχι μόνο αποτελεσματικές, αλλά και αναγκαίες για την απόκτηση «κατά τα άλλα μη διαθέσιμων» αξιοποιήσιμων πληροφοριών που «έσωσαν ζωές».

6. Συμβασιούχοι ψυχολόγοι χωρίς εμπειρία επινόησαν τις μεθόδους. Η έρευνα δείχνει ότι ψυχολόγοι με συμβάσεις έργου επινόησαν τις αναβαθμισμένες ανακριτικές τεχνικές της CIA και έπαιξαν κομβικό ρόλο στην εκτέλεση, αξιολόγηση και διαχείριση του προγράμματος κράτησης και ανάκρισης. Η προηγούμενη εμπειρία των ψυχολόγων είχε αποκτηθεί στη Σχολή Αεροπορίας των ΗΠΑ για Επιβίωση, Διαφυγή και Απόδραση. Κανείς τους δεν είχε εμπειρία ως ανακριτής. Δεν είχαν καμία ειδική γνώση γύρω από την Αλ Κάιντα, καμία εμπειρία σε θέματα καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ούτε κάποια σχετική πολιτισμική ή γλωσσολογική ειδίκευση. Σύμφωνα με την έκθεση, «το 2005 η CIA είχε πλέον αναθέσει σε εξωτερικούς συνεργάτες σχεδόν όλες τις δραστηριότητες του προγράμματος».

7. Ακόμα και όσοι δεν ήταν ύποπτοι υποβάλλονταν σε ανάκριση. Από τους 119 γνωστούς κρατούμενους, τουλάχιστον 26 κρατήθηκαν από λάθος, χωρίς να πληρούν τις προδιαγραφές κράτησης. Μεταξύ αυτών ήταν ένας άνδρας με «νοητική στέρηση» που κρατήθηκε από τη CIA μόνο και μόνο για να εκβιαστεί μέλος της οικογένειάς του να δώσει πληροφορίες, δύο άτομα που ήταν ξένες «πηγές» της υπηρεσίας πληροφοριών της CIA, και δύο άτομα που η CIA ισχυρίστηκε ότι είχαν σχέση με την Αλ Κάιντα με βάση μόνο «ομολογίες» που κατασκεύασε κρατούμενος της CIA υπό την πίεση των αναβαθμισμένων μεθόδων ανάκρισης. Αυτοί οι κρατούμενο όμως παρέμειναν υπό κράτηση ακόμα και μήνες μετά την ετυμηγορία της CIA ότι δεν πληρούσαν τα αναγκαία κριτήρια κράτησης. Τα αρχεία της CIA δεν παρέχουν επαρκείς πληροφορίες που να δικαιολογούν την κράτηση πολλών άλλων κρατουμένων.

Μετάφραση: Ελεάννα Ροζάκη

Δρόμος της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Διακήρυξη στήριξης στον ΣΥΡΙΖΑ από ιταλούς πολιτικούς και διανοούμενους: "Αλλάζει η Ελλάδα, αλλάζει η Ευρώπη"

Του Αργύρη Παναγόπουλου


Ν' αφήσουμε τον ελληνικό λαό να αποφασίσει ελεύθερα τη νέα κυβέρνησή του για ν' αλλάξει η Ελλάδα και ν' αλλάξει η Ευρώπη, υποστηρίζουν στο κάλεσμά τους προς τη δημοκρατική ιταλική κοινή γνώμη ο συνταγματολόγος Στέφανο Ροντοτά, η ακούραστη Λουτσιάνα Καστελίνα, ο συγγραφέας Αντρέα Καμιλέρι, ο πρόεδρος της τεράστιας εθελοντικής οργάνωσης Emergency Τζίνο Στράντα, o ηθοποιός Τόνι Σερβίλο, οι τραγουδιστές Φιορέλα Μανόια και Μπέπε Σερβίλο, ο σκηνοθέτης Τζίνο Μαζέλι, ο οικονομολόγος Λουτσιάνο Γκαλίνο, ο πανεπιστημιακός Μάρκο Ρεβέλι, ο συνταγματολόγος Λουίτζι Φεραγιόλι, ο γελοιογράφος Σέρτζιο Στάινο, η διευθύντρια του «Μανιφέστο» Νόρμα Ραντζέρι και τουλάχιστον άλλες διακόσιες προσωπικότητες της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Ιταλίας.

Το κάλεσμα συνυπογράφουν οι ευρωβουλευτές της «Άλλης Ευρώπης με τον Τσίπρα» Μπάρμπαρα Σπινέλι, Ελεονόρα Φορέντζα και Κούρτσιο Μαλτέζε, ο πρόεδρος της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας Νίκι Βέντολα, ο γραμματέας της Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο, ο πρώην δικαστικός Αντόνιο Ινγκρόια, οι βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος Στέφανο Φασίνα και Πίπο Τσιβάτι και ο γερουσιαστής του Δημοκρατικού Κόμματος Κοραντίνο Μινέο.

Η πρωτοβουλία του Transform Italia για τη δημιουργία ενός κινήματος στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ και του ελληνικού λαού στη μάχη του για να ανατρέψει τις πολιτικές της Τρόικας και των Μνημονίων συνάντησε ένα απρόσμενη κλίμα ευφορίας στον προοδευτικό, δημοκρατικό και αλληλέγγυο κόσμο της Ιταλίας.

Η προσωρινή Επιτροπή που σχηματίστηκε στην ιταλική πρωτεύουσα θα πραγματοποιήσει την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου την πρώτη ανοικτή της εκδήλωση στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Ρώμη, για να καλέσει τους δημοκρατικούς πολίτες να συμμετέχουν στην εκστρατεία «Αλλάξει η Ελλάδα – Αλλάζει η Ευρώπη» και να πραγματοποιήσουν παντού εκδηλώσεις και να δημιουργήσουν επιτροπές στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ και του ελληνικού λαού ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών.

Στην «Αυγή» της Κυριακής θα υπάρχει πλούσιο ρεπορτάζ από την πρωτοβουλία.

Το κείμενο των προσωπικοτήτων της πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της Ιταλίας έχει ως εξής:

Αλλάζει η Ελλάδα – Αλλάζει η Ευρώπη

Η Ελλάδα μετατράπηκε αυτά τα χρόνια σε πειραματόζωο για τη διαγραφή του κοινωνικού κράτους και των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Ευρώπη. Τα πακέτα «διάσωσης» των Μνημονίων έσωσαν μόνο τις τράπεζες και κατέστρεψαν τους ανθρώπους, φτωχοποίησαν τον κόσμο και δημιούργησαν τη μαζική ανεργία.

Οι συνέπειες από τις πολιτικές της Τρόικας διαψεύδουν όλα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για να επιβάλλουν τη λιτότητα στην Ευρώπη. Η χώρα οδηγήθηκε σε ακραία όρια, ο λαός βρίσκεται στα όρια της επιβίωσης και σε μια κατάσταση ανθρωπιστικής ανάγκης, ενώ την ίδια στιγμή το χρέος αντί να μειώνεται είναι στα ύψη.

Στην Ελλάδα τα θύματα της λιτότητας εξεγέρθηκαν στα αυταρχικά τελεσίγραφα των Βρυξελλών. Μαζί και αλληλέγγυα εργαζόμενοι που δεν έχουν πια δαυλιά, φοιτητές, συνταξιούχοι, επαγγελματίες και νοικοκυρές συμμάχησαν, και έδωσαν ζωή σε μια εξαιρετικά ειρηνική, δημοκρατική και λαϊκή αντίσταση που αποτελεί παράδειγμα για όλη την Ευρώπη.

Το κόμμα της αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να κατανοήσει αυτή τη μεγάλη λαϊκή ώθηση. Σήμερα βρίσκεται επικεφαλής σε όλες τις δημοσκοπήσεις και εάν ψηφίσουν, όπως φαίνεται πιθανό και δυνατό, εξαιτίας της κατάρρευσης του σημερινού συνασπισμού των μεγάλων συμμαχιών, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα: να παραμείνει στην Ευρώπη και την ευρωζώνη για να αλλάξει την Ευρώπη.

Η κυβέρνησή του θα ζητήσει μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για να συζητηθεί εκ νέου το χρέος που αφορά το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών χωρών, το τέλος των πολιτικών της λιτότητας, με την κατάργηση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, ένα σχέδιο για την εργασία και τη διάσωση του περιβάλλοντος.

Το αντίθετο από μια αντι-ευρώ και αντιευρωπαϊκή πολιτική, που προσπαθούν να μας περιγράψουν τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης της ηπείρου για να δικαιολογήσουν την επίθεση των αγορών, τη διάδοση του φόβου ανάμεσα στους Ευρωπαίους, να θέσουν όρους εξάρτησης στους ψηφοφόρους στην Ελλάδα και να προκαλέσουν σύγχυση ανάμεσα στις προτάσεις της Αριστεράς και τους ξενόφοβους, ρατσιστικούς και νεοφασιστικούς λαϊκισμούς.

Ο Τσίπρας δεσμεύτηκε να υιοθετήσει άμεσα και ουσιαστικά μέτρα, να επαναπραγμαδιατευτεί τις επιλογές που επέβαλλαν οι Βρυξέλες, η Φραγκφούρτη και το Βερολίνο και να βελτιώσει άμεσα τις κοινωνικές συνθήκες των πολιτών. Ανάμεσα στα μέτρα συμπεριλαμβάνονται: η επαναφορά του ελάχιστου μισθού στα επίπεδα πριν από την κρίση και η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων.

Η αλλαγή της κυβέρνησης στην Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει την αρχή για να επανιδρύσουμε την Ευρώπη στις αρχές των δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης του Τσίπρα στην Ελλάδα θα αποδείξει ότι οι πολίτες μπορούν να καταρρίψουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τη κεντροδεξιά που αποσυνθέτει και κατακερματίζει διαρκώς και περισσότερο την ήπειρό μας.

Αποδεικνύουν ήδη από τώρα ότι ο δρόμος της λιτότητας δεν είναι αναπόφευκτος, εάν η ψήφος συνδέεται με τους αγώνες για τα δικαιώματα, τη λαϊκή συμμετοχή και μια νέα ευρωπαϊκή διάσταση των κοινωνικών συνασπισμών.

Η δέσμευσή μας μπροστά στην εκστρατεία παραπληροφόρησης και την επίθεση των χρηματοοικονομικών αγορών είναι να γνωστοποιήσουμε τις πραγματικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και να υποστηρίξουμε την πρωτοβουλία του.

Τα Χρηματιστήρια, ο χρηματοοικονομικός τομέας, η Τρόικα, με τη συνενοχή του συστήματος των μέσων ενημέρωσης, ήδη βάζουν στη μάχη όλη τους τη δύναμη για να επηρεάσουν σκληρά την ελληνική ψήφο. Δεν θα σταματήσουν σε τίποτα. Ζητάμε από όποιον έχει στη καρδιά του τη δημοκρατία, τη κοινωνική συνοχή και τη δικαιοσύνη να υποστηρίξει το δικαίωμα του ελληνικού λαού να επιλέξει ελεύθερα τη δική του κυβέρνηση.

Είναι ευθύνη όλων μας να σταματήσουν την πορεία προς την καταστροφή και να αλλάξουμε κατεύθυνση στην Ευρώπη, γιατί με τις σημερινές πολιτικές οδηγείται στην έκρηξη.

Είναι ευθύνη όλων μας να υποστηρίξουμε όποιον θέλει να επανοικοδομήσει την Ευρώπη με τους πολίτες της.

Ακολουθούν πάνω από 250 υπογραφές

ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Η στρατηγική του φόβου νικήθηκε

Πολιτική


Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αποτελεί την αρχή του κύκνειου άσματος αυτής της κυβέρνησης. Του ακροδεξιού αυτού μορφώματος που παρέα με το πιο βρώμικο ΠΑΣΟΚ οδήγησαν πολιτικά και οικονομικά τη χώρα στα όρια της ευτέλειας.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας είναι απαγορευτικό για συγκέντρωση 180 βουλευτών ακόμα και στις επόμενες ψηφοφορίες, ανεξαρτήτως του προσώπου του υποψηφίου. Τα κριτήρια της ψηφοφορίας είναι πολιτικά. Με πολιτικά επιχειρήματα άλλωστε επιχειρήθηκε και η συστράτευση για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και από την κυβέρνηση.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας δεν είναι τυχαίο. Συνδέεται και αποκρυσταλλώνει την αίσθηση της κοινής γνώμης. Εισπράττουν το πολιτικό κλίμα από τον κόσμο οι βουλευτές. Οι συμπάθιοι βουλευτές εκτός ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που φλέρταραν με μια θετική ψήφο, κάποιοι ανεξάρτητοι δηλαδή βουλευτές ή κάποιοι άλλοι βουλευτές από άλλα κόμματα, δεν στήριξαν τελικά, στέλνοντας το μήνυμα. Δεν μπορούμε, δεν γίνεται.

Ο κόσμος δεν θέλει πλέον αυτούς τους ανθρώπους στην διακυβέρνηση της χώρας. Το μήνυμα είναι σαφές και μεταφέρεται και οι βουλευτές υποχρεώθηκαν να ευθυγραμμιστούν με το πολιτικό κλίμα της εποχής.

Το πρώτο λοιπόν εύκολο συμπέρασμα της ψηφοφορίας είναι ότι αυτό το κυβερνητικό μόρφωμα πλέον έφαγε τα ψωμιά του. Δεν θα φύγει εύκολα αλλά θα μας αποχαιρετήσει αφού ουσιαστικά το διώχνει ο κόσμος και αυτό θα φανεί και στην κάλπη σύντομα.

Το δεύτερο όμως σημαντικό που ανέδειξε αυτή η ψηφοφορία είναι ότι η στρατηγική του φόβου δεν αποδίδει πια. Καταρρέει η τελευταία ελπίδα της κυβέρνησης ως στρατηγική για την διαιώνιση της στην εξουσία. Ο φόβος. Η διασπορά του για να επιστρέψουν οι ψηφοφόροι στην αγκαλιά του πατέρα που θα τους φροντίσει μπροστά στον κίνδυνο. Ο κόσμος όμως κατάλαβε.

Κατά έναν απολαυστικό τρόπο μάλιστα ο κόσμος περισσότερο γελά τώρα, παρά ασχολείται σοβαρά με τους καταστροφολογούντες. Τους δουλεύει πλέον όπως τον δούλευαν βέβαια κάποτε και αυτοί.

Ο κόσμος γελά για τους καταποντισμούς που θα έρθουν με τον ΣΥΡΙΖΑ, την δραχμή, το φαγητό που θα λιγοστεύει, την αναρχία και την λεηλασία στα σουπερμάρκετ, τις κατσαρίδες που θα αναγκαστούμε να τρώμε στο τέλος αν δεν έχουμε Υπουργό Ανάπτυξης κάποιον ρεαλιστή τύπου Γιακουμάτου.

Αν και πάλι επιστρατεύτηκαν μέσα από τα διαπλεκόμενα μίντια, οι γνωστοί τρομοκράτες παπαγάλοι, οι εθνικοί μας πολιτικοί σχολιαστές στον τύπο και την τηλεόραση, αν και επιστρατεύτηκαν ακόμα και θεσμικοί ''φίλοι'', πρόσωπα εντός και εκτός Ελλάδος που τρομολάγνησαν με τον τρόπο τους, όπως ο Γιούνκερ ή ο Στουρνάρας, ο κόσμος πλέον δεν φοβάται.

Γελά!

Και δεν γελά επειδή είναι ανόητος.
Ούτε επειδή είναι ανεύθυνος.
Θα αναζητήσει τις λύσεις και τις διεξόδους του.

Ο κόσμος γελά με αυτούς που τον κοροϊδεύουν επειδή κατάλαβε την απάτη.

Και επειδή συνειδητοποίησε έστω αργά και αφού υποθηκεύτηκαν γενιές, το πραγματικό πολιτικό μέγεθος αυτών που τον εξουσίαζαν τόσα χρόνια με το μαστίγιο.

Πολιτικοί απατεώνες μικρομεσαίου βεληνεκούς που τρόμαζαν τον κόσμο επίτηδες. Ακόμα βέβαια θα το επιχειρούν ώστε να περισώσουν έστω ότι σώζεται. Τι ντροπή όμως αλήθεια! Το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ μιας κυβέρνησης και των πολιτών της, να βασίζεται στην τρομοκρατία και τον εκφοβισμό.

Τι ντροπή αλήθεια!
Για όσους συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι είτε από συμφέρον είτε από ιδεοληψίες.
Πόσο πολύ δεν σέβονται τον κόσμο.
Πόση μισαλλοδοξία και αρνητική ενέργεια!
Πολλοί άλλωστε χλευάζουν τον κόσμο.

Ο κόσμος όμως βαρέθηκε να φοβάται τι παραπάνω μπορεί να του συμβεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Oλα όσα τον απειλούσαν ότι θα του συμβούν τα έζησε ήδη! Κουράστηκε με την καραμέλα. Τσίμπησε το δόλωμα, πιάστηκε στο αγκίστρι, το πλήρωσε και πλέον αντιδρά. Δεν τσιμπά τώρα το δόλωμα.

Η στρατηγική του φόβου νικήθηκε. Το είπε και ο Αλέξης ο Τσίπρας όχι τυχαία.

Σίγουρα βέβαια κάποιοι θα τον επιχειρούν να τον συντηρήσουν διαρκώς. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Υπάρχουν πολλά συμφέροντα διαφόρων μεγεθών γύρω από αυτήν την φαυλοκρατία που ακόμα διοικεί την χώρα και υπάρχουν και άνθρωποι με ιδεοληψίες.

Κάποιοι θα σταθούν τώρα απέναντι στον κόσμο στον κόσμο με χλευασμό βλέποντας την ήτταν όσων αντιπροσωπεύουν να έρχεται. ΄Αλλοι, θα σταθούν εχθρικά, γαυγίζοντας με τρόπο:

''Τι κάνεις; Τι κάνεις; Γιατί μας αψηφάς; Γίνεται χωρίς εμάς;

Kαι εν πάσει περιπτώσει ακόμα και αν δεν μας πολυγουστάρεις μετά από όλα αυτά, δεν φοβάσαι, έστω, αρκετά που θα ρθει ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με αυτές τις φοβερές πληγές και κατάρες του Φαραώ;''

-Όχι. Γελώ.
Αυτή ήταν η απάντηση!

Κοίτα με.
Γελώ!

Η στρατηγική του φόβου, νικήθηκε.


Πηγή: xristosladas.blogspot

Toportal

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων "Σπάρτακος" στο στόχαστρο του βαθέως κράτους: Δικαστική δίωξη για την δράση ακροδεξιών κύκλων μέσα στον στρατό.

Κοινωνία


Δικαστική δίωξη για την δράση ακροδεξιών κύκλων μέσα στον στρατό.


Λάβαμε και δημοσιεύουμε την καταγγελία της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, μιας συλλογικότητας με διαρκή δράση σε ζητήματα που αφορούν στον στρατό, τις ελευθερίες, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό. Όπως αυτοπροσδιορίζεται η ίδια η συλλογικότητα, «αποτελείται από εκατοντάδες μέλη, εργαζόμενους, νέους, σπουδαστές, μέλη οικογενειών στρατευμένων, άνδρες και γυναίκες και σκοπό έχει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των στρατευμένων έναντι κάθε αυθαίρετης προσβολής αλλά και της βάναυσης εκμετάλλευσής τους, την υπεράσπιση της κοινωνίας από τον μιλιταρισμό και τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς.»

Όπως αναφέρεται στην καταγγελία νέα μήνυση έχει λάβει χώρα ενάντια σε μέλος της επιτροπής για θέμα που αφορούσε στη δράση ακροδεξιών κύκλων μέσα στον στρατό. Δικαστικές διώξεις έχουν λάβει χώρα πολλάκις και στο παρελθόν: «Μυστικές υπηρεσίες και αστυνομικοί μηχανισμοί, δρώντας υπό τις εντολές της εκάστοτε κυβέρνησης ως παρακράτος, επιχειρούν κάθε φορά να μας τρομοκρατήσουν.”

Αυτή τη φορά υπήρξε εμπλοκή και της δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος(!!), έφθασε μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία για να ζητήσει την άρση του απορρήτου των κωδικών της ιστοσελίδας της συλλογικότητας, ώστε να αποκτηθεί πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα της ιστοσελίδας και του ηλεκτρονικού λογαριασμού της ΕΑΣ.

Ενημερώνουμε επίσης ότι το επόμενο διάστημα μαζί και με τις υπόλοιπες αλλαγές στην ύλη και την μορφή του ww.toperiodiko.gr θα έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε και μόνιμη στήλη (πιάνοντας το νήμα της ιστορικής στήλης που κόπηκε από την Ελευθεροτυπία «Φαντάρε που πας;») με τη συνεργασία του Σπάρτακου, της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων και όσων δημοσιογράφων θέλουν να συμβάλλουν με ενημερώσεις – καταγγελίες και λοιπά νέα για τον στρατό, τον μιλιταρισμό, την όξυνση του πολεμικού κινδύνου.

Δείτε ολόκηρη την ανακοίνωση:

Τίποτε δεν έχει αλλάξει, τίποτε δεν είναι όπως παλιά…


Γράφαμε, σχετικά με την πρώτη δίωξη μας για συκοφαντική δυσφήμιση εξαιτίας της δημοσιοποίησης καταγγελιών φαντάρων για καψόνια, αυθαιρεσίες βαθμοφόρων και άσχημες συνθήκες διαβίωσης στο ΚΕΝ Γρεβενών: «για την επιτυχία της κοινωνικής βαρβαρότητας που προωθεί η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με τους διεθνείς συμμάχους της (Ε.Ε.-ΔΝΤ), για την απαλλαγή του κεφαλαίου και του κράτους από κάθε κοινωνική υποχρέωση και την αποστέρηση της εργαζόμενης πλειοψηφίας από κάθε δικαίωμα, απαιτείται και το αντίστοιχο πλαίσιο τρομοκράτησης και ποινικής καταστολής κάθε αντίστασης, απαιτείται η πολιτική φίμωση κάθε φωνής που κραυγάζει για ελευθερία. Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός δεν ανέχεται κριτική και αμφισβητήσεις».

Κυβέρνηση και κρατικός μηχανισμός δεν κρατιούνται και δεν μπορούν να κρυφτούν. Στοχεύουν ξανά την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ κι επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τη δράση της, μέσω της πολιτικής – ποινικής δίωξης του μέλους της, Ν.Χ., μέσω μιας θρασύτατης και -εν γνώσει του μηνυτή- ψευδούς και συκοφαντικής μήνυσης. Μηνυτής είναι ο «διαβόητος» καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, Θ. Λιόλιος, η δράση του οποίου προκαλεί εύλογα ερωτήματα και ανησυχίες. Ηθικός αυτουργός και ενορχηστρωτής αυτής της μήνυσης είναι το βαθύ κράτος του «Νόμου και της Τάξης», της καταστολής, των σκευωριών και των διώξεων ενάντια σε όποιον αντιστέκεται.

Τους ενοχλεί η δράση του ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, που αποκάλυψε την αμαρτωλή σχέση μερίδας της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, απόστρατων στρατιωτικών που διεκδικούν πολιτικό ρόλο, μιλιταριστικών site και εθνικιστικών λεσχών εφέδρων με την ναζιστική ακροδεξιά. Τους ενοχλεί το γεγονός ότι σπάει την «ομερτά» των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδεικνύοντας ότι στο «πόρισμα των λευκών σελίδων» για τη δράση της Χρυσής Αυγής θα έπρεπε να προστεθούν πολλά πυκνογραμμένα φύλλα.

Τη διαπίστωση αυτή, εξάλλου, ενισχύει το γεγονός ότι δύο ανώτατοι αξιωματικοί είναι πλέον Ευρωβουλευτές του ναζιστικού κόμματος αλλά και οι συναντήσεις-δέσμευση συνεργασίας αποστράτων-Χρυσής Αυγής και όλα αυτά βεβαίως αποκτούν διαφορετική βαρύτητα μετά τις αποκαλύψεις για τις επαφές μεταξύ του πρώην πρωθυπουργικού συμβούλου, Μπαλτάκου, και του Κασιδιάρη. Δεν δημιουργούν αυτά τα γεγονότα σκληρά ερωτήματα για την συγκυβέρνηση αλλά και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας, των Δ. Αβραμόπουλου και Ν. Δένδια;


Οι ανακοινώσεις μας σχετικά με τη «Γιορτή της Χούντας στην Σχολή Ευελπίδων», όταν ο αρχηγός της Σχολής, Χ. Φαραντάτος, μετέτρεψε τον εορτασμό της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε ακροδεξιό παραλήρημα υπό τους ήχους του Ύμνου της Χούντας, ακολούθησαν το γεγονός που έλαβε σοβαρές πολιτικές διαστάσεις, έτυχε της προσοχής πληθώρας μέσων, προκάλεσε την ανησυχία της κοινωνίας για το τι συμβαίνει στις Στρατιωτικές Σχολές, επέφερε την αρχική τιμωρία των υπευθύνων και ασκήθηκε ΕΔΕ.

Όλα αυτά, εμείς είχαμε υποχρέωση να τα δημοσιοποιήσουμε στην ίδια την κοινωνία, αναδεικνύοντας τον κίνδυνο της πολιτικής κι επιχειρησιακής διείσδυσης ακροδεξιών και ναζί στους στρατιωτικούς μηχανισμούς, την ίδια ώρα που επιχειρείται η κλιμάκωση του ρόλου τους στην καταστολή και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς εντός κι εκτός συνόρων, μετατρέποντας τους λαούς σε θύματα της μοιρασιάς τους και τη νεολαία σε κρέας για τα κανόνια τους.

Η ίδια η κοινωνία απαιτεί από την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων να πάρει θέση και να λάβει μέτρα για αυτά τα επικίνδυνα «παιχνίδια». Αντί γι’ αυτό, όμως, μας μήνυσε για διασπορά ψευδών ειδήσεων και συκοφαντική δυσφήμηση ο καθηγητής της ΣΣΕ που ανέλαβε εργολαβικά την υπεράσπιση των παρανομούντων Ευελπίδων.

Δεν τον ενόχλησαν τα δεκάδες δημοσιεύματα σχετικά με τη «γιορτή της Χούντας» στην Ευελπίδων, που κυκλοφόρησαν σε αναρίθμητα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα(πχ Η ΣΣΕ δεν είναι…νηπιαγωγείο!Ζητείται σοβαρότης στο θέμα του Εύελπι). Τον ενόχλησε η δική μας δράση και θέση. Γιατί, τελικά, είτε «εξυφαίνεται διεθνής συνωμοσία» κατά της σχολής, είτε, απλώς, ο μηνυτής επιχειρεί να φιμώσει την ενοχλητική Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων.

Και σ’ αυτή όμως την περίπτωση, εύλογα ερωτήματα προκύπτουν από την απροσχημάτιστη και ταχύτατη προσπάθεια της ΔΙΩΞΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ, που εκμεταλλεύτηκε τη μήνυση για να προστρέξει στην αμερικανική πρεσβεία και να αιτηθεί άρση του απόρρητου των κωδικών της ιστοσελίδας της Επιτροπής.

Τελικά, αποκαλύπτεται ότι ο μηνυτής δεν είναι μόνος του στην προσπάθεια φίμωσής μας. Διότι διαφορετικά θα πρέπει να θεωρήσουμε πως ούτε η αστυνομία γνώριζε ότι τα σχετικά με τη φασιστική διείσδυση στο στράτευμα, έχουν αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης αρθρογραφίας, αρκετά χρόνια τώρα και με διάφορες αφορμές, πολλώ δε μάλλον η «γιορτή της χούντας» κατά την 17η Νοέμβρη!

Αυτό θα έπρεπε να θεωρήσουμε ως νοήμονα όντα; Ή μήπως ότι για πολλοστή φορά επιχειρείται, από διαφορετικούς σκοτεινούς μηχανισμούς, η φίμωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, με «όπλο» την ποινική δίωξη μελών της για ανύπαρκτα αδικήματα;

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων, μια συλλογικότητα που μετρά ήδη είκοσι χρόνια δράσης, αποτελείται από εκατοντάδες μέλη, εργαζόμενους, νέους, σπουδαστές, μέλη οικογενειών στρατευμένων, άνδρες και γυναίκες και σκοπό έχει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των στρατευμένων έναντι κάθε αυθαίρετης προσβολής αλλά και της βάναυσης εκμετάλλευσής τους, την υπεράσπιση της κοινωνίας από τον μιλιταρισμό και τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων, όλα αυτά τα χρόνια, συνέβαλλε στο να σπάσουν τα στεγανά, το πέπλο σιωπής και η αντίληψη ότι «εκεί που αρχίζει ο στρατός τελειώνει η λογική». Με την δημοσιοποίηση απαράδεκτων συμπεριφορών «ανωτέρων» στην στρατιωτική ιεραρχία, και άθλιων συνθηκών σε στρατόπεδα, βοήθησε στην βελτίωση της διαβίωσης χιλιάδων νέων που υπηρετούσαν την θητεία τους. Συνέβαλε στην αποδοχή στην πράξη του γεγονότος ότι ο φαντάρος είναι πολίτης με στολή, έχει συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα τα οποία μπορεί και πρέπει να διεκδικεί. Κατά τη διάρκεια της εικοσαετούς δράσης της, η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων έχει ενοχλήσει πολλούς: τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, υψηλά ιστάμενα στην ιεραρχία πρόσωπα, μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.

Ενοχλούσαμε κάθε φορά που αποκαλύπτουμε τις εκατοντάδες μέχρι σήμερα αυτοκτονίες φαντάρων που ένα ολόκληρο δίκτυο μηχανισμών επιχειρεί να συγκαλύψει ακόμη και από τις οικογένειές τους. Όταν αποκαλύψαμε στοιχεία για την τεράστια εισροή και διάδοση των ναρκωτικών στο στρατό. Όταν αποκαλύψαμε το θανάσιμο κίνδυνο που κρύβουν τα όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου, τόσο για τους φαντάρους, όσο και για τους πληθυσμούς που ζουν κοντά στα πεδία βολής. Όταν συμβάλλαμε στην ανάπτυξη μαζικού κινήματος ενάντια στα όπλα αυτά, για να σωθούν χιλιάδες άνθρωποι από τον καρκίνο και τον θάνατο. Όταν αποτρέψαμε τις προσπάθειες του κράτους να βγάλει το στρατό στο δρόμο για να καταστείλει τον εχθρό-λαό.

Ενοχλούμε κάθε φορά που αποκαλύπτουμε το χορό των εκατομμυρίων που στήνεται γύρω από εξοπλιστικά προγράμματα, ενώ ο λαός πεινάει. Κάθε φορά που παλεύουμε ενάντια στη συμμετοχή ελληνικών στρατευμάτων σε επεμβάσεις εκτός των συνόρων της χώρας. Ενοχλήσαμε όταν ανακοινώναμε πως δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι φαντάροι από κάθε κυβέρνηση, ως απεργοσπαστικός μηχανισμός, διατασσόμενοι να μαζεύουν σκουπίδια όταν απεργούν οι εργαζόμενοι στους Ο.Τ.Α.

Κάθε φορά που γινόμαστε δυσάρεστοι, δεχόμαστε «επισκέψεις». Δέκα χρόνια πριν, «άγνωστοι» τοποθέτησαν χειροβομβίδα στο αυτοκίνητο μέλους μας, μετά από την αποκάλυψη στοιχείων για την τεράστια διάδοση των ναρκωτικών στο στρατό και τις αιτίες της. Τα ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα, οι «επώνυμες προειδοποιήσεις», ακόμη και από βαθμοφόρους που μας αποκαλύπτουν τα στοιχεία τους, αποτελούν μερικές μόνο από αυτές. Η παρούσα υπόθεση δεν συνιστά παρά μία ακόμη προσπάθεια φίμωσης της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων.

Άλλωστε, ουδεμία σημασία έχει γι’ αυτούς το πρόσωπο που θα διωχθεί. Μυστικές υπηρεσίες και αστυνομικοί μηχανισμοί, δρώντας υπό τις εντολές της εκάστοτε κυβέρνησης ως παρακράτος, επιχειρούν κάθε φορά να μας τρομοκρατήσουν.

Τώρα, η ευκαιρία δόθηκε με μια πραγματικά αξιογέλαστη μήνυση. Σε άλλη περίπτωση, θα είχε αυτόματα τεθεί στο αρχείο. Σ’ αυτή την περίπτωση, η δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, έφθασε μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία για να ζητήσει την άρση του απορρήτου των κωδικών της ιστοσελίδας μας(!!!), αποκαλύπτοντας ότι ο πραγματικός τους στόχος είναι να αποκτήσουν πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα της ιστοσελίδας και του ηλεκτρονικού μας λογαριασμού.

Κατ’ αρχήν για να μαθαίνουν τα στοιχεία όσων δίνουν τη μάχη για ζωή και αξιοπρέπεια μέσα κι έξω από το στρατό. Για να μπορούν να τους τρομοκρατούν και να μη μιλούν. Για να επαναφέρουν τη ρήση «όπου αρχίζει ο στρατός τελειώνει η λογική»!

Για να μπορούν οι νοσταλγοί της χούντας να κάνουν ελεύθερα τις γιορτές τους και οι πολίτες να κοιμούνται ήσυχοι για τη δημοκρατία τους! Για να μπορεί, ανά πάσα στιγμή να δοθεί και να εκτελεστεί διαταγή να ξαναβγεί ο στρατός στους δρόμους!

Γι’ αυτούς λοιπόν τους λόγους, δεν έχει σημασία εάν οι ειδήσεις ήταν αληθείς, ούτε και ποιος τις έγραψε. Αυτό που έχει σημασία είναι η ποινικοποίηση της δράσης μας και η εξασφάλιση ότι στο μέλλον «ενοχλητικές» καταγγελίες και διεκδικήσεις των στρατευμένων δεν θα βρίσκουν δίοδο επαφής με την κοινωνία.

Η επίδικη μήνυση είναι το πρόσχημα για μια ακόμα επιχείρηση δίωξης πολιτικών φρονημάτων της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, μια ακόμα επιχείρηση που θα αποτύχει…

ΟΙ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΙΧΟ – ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ

Η ΜΗΝΥΣΗ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΜΕΣΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

Τηλ: 6932 955437

http://diktiospartakos.blogspot.com

Το Περιοδικό

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Πρόεδρος ποιας ακριβώς …δημοκρατίας; Παγιδεύουν τη χώρα πάλι με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου!

Πολιτική


Ενώ η κυβέρνηση μιλά για πολιτική σταθερότητα και ανάγκη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, και πάλι με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου κατοχυρώνει την παράταση του Μνημονίου. Η ΠΝΠ τέθηκε σε ισχύ την Τετάρτη 17/12, την ίδια δηλαδή μέρα με την πρώτη ψηφοφορία για τον Πρόεδρο, κατά την οποία η κυβερνητική υποψηφιότητα συγκέντρωσε μόλις 160 ψήφους.

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή (μόνο για ενημέρωση!) μέχρι την προσεχή Δευτέρα και προβλέπει τους γνωστούς όρους εφαρμογής (παραίτηση ασυλίας για λόγους εθνικής κυριαρχίας κλπ).

Με τη δημοσίευση της ΠΝΠ παρέχεται η εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών, το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και τη Διευθύνουσα Σύμβουλο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να εκπροσωπήσουν την Ελληνική Δημοκρατία, την ΤτΕ και το ΤΧΣ αντίστοιχα, υπογράφοντας την Σύμβαση Τροποποίησης και τα παραρτήματά της.

Ορισμένα αποσπάσματα από το σχετικό ΦΕΚ:

«Με μέριμνα του Υπουργού Οικονομικών, η δεύτερη Σύμβαση της παραγράφου 1, μετά την υπογραφή της από όλα τα προβλεπόμενα μέρη, διαβιβάζεται στη Βουλή για ενημέρωση»

«Η περίοδος Διαθεσιμότητας σε σχέση με την παρούσα Δανεική Διευκόλυνση θα αρχίσει από την ημερομηνία (συμπεριλαμβανομένη) κατά την οποία οι εν λόγω Ειδικοί Οροί της Διευκόλυνσης θα τεθούν σε ισχύ και θα λήξει στις 28 Φεβρουαρίου 2015»

«Τα Συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διαφορά ενδέχεται να προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την εγκυρότητα, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας Δεύτερης Τροποιητικής Σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου»

«Η Ελλάδα, η Τράπεζα της Ελλάδος και το ΤΧΣ παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και άνευ όρων από οποιαδήποτε ασυλία της οποίας είναι ή ενδέχεται να καταστούν δικαιούχοι, όσον αφορά στα ίδια ή τα περιουσιακά τους στοιχεία…»

«Ούτε ο Εγγυητής ούτε οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο απολαύει ασυλίας για λόγους εθνικής κυριαρχίας ή άλλως από δικαιοδοσία, κατάσχεση – είτε πριν είτε μετά τη δικαστική απόφαση – ή εκτέλεση σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία αφορά τη Δεύτερη Τροποποιητική Σύμβαση»


Το σχέδιο κυβέρνησης – τρόικας είναι προφανές. Είτε εκλέγεται μνημονιακός πρόεδρος (αλήθεια έχει κάτι να πει ο κ. Σταύρος Δήμας για όλα αυτά; Ρητορική η ερώτηση) είτε η χώρα πάει σε εκλογές δεμένη χειροπόδαρα και σε καθεστώς τρομοκρατίας. Με σκοπό η νέα κυβέρνηση να τεθεί υπό την ομηρία κομμάτων και προσώπων του παλιού πολιτικού κατεστημένου και μόλις σχηματιστεί να πιεστεί μέσα σε μερικές μέρες να υποταχθεί στη θέληση των δανειστών. Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει την απάντηση που πρέπει σε αυτές τις μεθοδεύσεις, σπάζοντας τα μνημονιακά δεσμά.

Δρόμος της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Η φωτογραφία της ημέρας ... και ένα σχόλιο. Για τους αντιπάλους, τις μάχες και την "τέχνη του πολέμου".

Κώστας Φουρίκος


Η παραπάνω φωτογραφία κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίας ώρες (credits : Μάριος Λώλος). Είναι αντικειμενικά η «φωτογραφία της ημέρας» αλλά μπορεί να αποδειχτεί μάλλον και φωτογραφία «της χρονιάς», στο βαθμό που θα θυμίζει την αρχή του τέλους μιας διακυβέρνησης που τα τελευταία χρόνια έχει σημάνει πολλά βάσανα για τη θιγόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Στο βαθμό δηλαδή που η σημερινη ημέρα και η ψηφοφορία στη Βουλή (160 υπέρ Στ. Δήμα, 135 παρών και 5 απουσίες) θα σηματοδοτήσουν όντως την πτώση της μνημονιακής συμμαχίας ΝΔ- ΠΑΣΟΚ και μία νέα περίοδο (γεμάτη σταυροδρόμια) για την χώρα και την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της.

Βουλή, ψήφιση προϋπολογισμού 2013, φωτ: John Kolesidis/Reuters

Όμως κανείς από όσους εξόχως δικαιολογημένα αισθάνονται ικανοποίηση (κι εμείς μαζί τους) με την κατήφεια σε αυτά τα πρόσωπα, αυτών των κυβερνώντων (ειδικά αν τα συγκρίνουν με άλλες στιγμές -όχι πολύ μακρινές- της αλαζονείας και του καθημερινού τσαμπουκαλεμένου αυταχισμού τους, όπως στην παραπάνω εικόνα ) δεν πρέπει να ξεχνάει το εξής απλό:

Ότι τόσο αυτή κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό που την απαρτίζει όσο (και πολύ περισσότερο) όλο αυτό το σύστημα συμφερόντων , επιλογών και πολτικών που αυτό το πολιτικό προσωπικό εξυπηρετεί φανατικά δεν έχουν πει προφανώς ακόμη την τελευταία λέξη τους. Ακόμη και αν δεν γίνει κατορθωτό να αλλάξει το σκηνικό σχετικά με την εκλογή του ΠτΔ στις επόμενες ψηφοφορίες (ακόμη και γι αυτό χρειάζεται εγρήγορση) το σκηνικό του τρόμου που έχει στηθεί και του μπαμπούλα των αγορών, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, της ΕΕ, του Γιούνγκερ, του Χρηματιστηρίου, των επενδύσεων, της ανάπτυξης, του μονόδρομου του ευρώ, των νεοφασιστικών θυλάκων στην αστυνομία, των επικείμενων «εθνικών κινδύνων», του Μπαλτάκου και των «σοβαρών χρυσών αυγών», της υποδαύλισης των ακροδεξιών, ρατσιστικών, ακροδεξιών, αντιαριστρών και αντικομμουνιστικών πολιτικών ιδεολογημάτων δεν θα εξαφανιστεί εν μία νυκτί.

Όλο αυτό το μείγμα πολιτικής άλλωστε, πρέπει να αντιληφθούμε ότι έχει ήδη δημιουργήσει σε ένα σημαντικό βαθμό το πλαίσιο στο οποίο θα διεξαχθούν οι πιθανές εκλογές (συζήτηση, ερωτήματα, κλίμα) αλλά ακόμη και τις επόμενες μέρες μετά από αυτές. Όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στα πλαίσια της ελπίδας που γεννιέται για την αλλαγή σελίδας σε σχέση με όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Και να κατανοήσουν ότι δεν αρκεί να χάσει πρόσκαιρα «ο αντίπαλος» ή κάποιες από τις δυνάμεις του.

Αυτές άλλωστε μπορεί να αντικατασταθούν με χίλια πρόσωπα και μείγματα. Πρέπει να χάσει η πολιτική, πρέπει να χάσει το σύστημα που αυτή συγκροτεί και συντηρεί. Γι” αυτό -«για παράδειγμα»- οι απαντήσεις στα εκβιαστικά διλήμματα που έχουν τεθεί πρέπει να είναι καθαρές. Σε σχέση με το χρέος, τις συμβάσεις, τους δανειστές, την ΕΕ, την ευρωζώνη. Διαφορετικά οι νίκες θα είναι πύρρειες και η ελπίδα θα υπονομεύεται. Γι αυτό ο κόσμος, στον οποίο η όποια αλλαγή αναφέρεται, πρέπει να βρίσκεται στο προσκήνιο και όχι μόνο θεατής των όποιων κοινοβουλευτικών διαξιφισμών. Γι αυτό, συγκεκριμένα περιστατικά που σχετίζονται με τον τρόπο που πολιτεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ, φερ” ειπείν, ο οποίος προβάλλει -εκ των πραγμάτων- ως κύριος εκφραστή της ελπίδας της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου σήμερα, γεννούν -τουλάχιστον- ερωτηματικά και ανησυχίες.

Γιατί ισχύει -εν τέλει- αυτό που είχε πει και ο γνωστός, σε θέματα τακτικής και στρατηγικής, κινέζος στρατηγός Σουν Τζου:

Εάν γνωρίζεις τον εχθρό και τον εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι για το αποτέλεσμα ακόμα κι εκατό μαχών. Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά δεν γνωρίζεις τον εχθρό, για κάθε νίκη που θα κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα. Εάν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε τον εχθρό, θα νικηθείς σε κάθε μάχη.

Sun Tzu, «H Τέχνη του Πολέμου»

Το Περιοδικό

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτόπτης μάρτυρας: Ο αμερικανικός εφιάλτης της σκλαβιάς

Γελωτοποιός


Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα.
1ο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα



Πώληση σκλάβων, Βιρτζίνια 1846, από τον δρ Έλγουντ Χάρβεϊ


Παρακολουθήσαμε μια πώληση γης και άλλων περιουσιακών στοιχείων κοντά στο Πίτερσμπουργκ της Βιρτζίνια και αναπάντεχα είδαμε να πωλούνται σκλάβοι σε μια δημοπρασία. Τους είχαν πει ότι δεν θα τους πουλούσαν κι αυτοί είχαν μαζευτεί μπροστά στο σπίτι και χάζευαν το συγκεντρωμένο πλήθος.

Αφού πουλήθηκε η γη, ακούστηκε η δυνατή φωνή του δημοπράτη: «Φέρτε τους αραπάδες!»

Όταν αποκαλύφθηκε η φρικτή αλήθεια ότι επρόκειτο να τους πουλήσουν κι ότι θα αποχωρίζονταν για πάντα στενούς συγγενείς και φίλους, η αγωνία τους ήταν απερίγραπτη. Γυναίκες άρπαζαν τα μωρά τους κι έτρεχαν ουρλιάζοντας στις καλύβες. Παιδιά κρύβονταν πίσω από τα δέντρα κι οι άντρες ήταν βουβοί από απελπισία.

Μερικοί ηλικιωμένοι πουλήθηκαν σε τιμές από δεκατρία ως είκοσι πέντε δολάρια και ήταν οδυνηρό να βλέπεις γέρους ανθρώπους, λυγισμένους από το μόχθο και τα βάσανα χρόνων να γίνονται περίγελως βάναυσων τυρράνων.

Στο βάθρο έβαλαν ένα λευκό αγόρι περίπου δεκαπέντε χρονών. Τα μαλλιά του ήταν καστανά και ίσια, το δέρμα του ακριβώς στο ίδιο χρώμα με των άλλων λευκών και δεν είχε κανένα ορατό ίχνος νέγρικων χαρακτηριστικών στο πρόσωπό του. Ακούστηκαν μερικά χυδαία αστεία για το χρώμα του και προσφέρθηκαν γι” αυτό διακόσια δολάρια.

Πολλοί σχολίαζαν ότι δεν θα τον έπαιρναν ούτε χάρισμα. Κάποιοι έλεγαν ότι ένας λευκός αράπης ήταν περισσότερο μπελάς παρά καλό.

Ένας είπε ότι δεν ήταν σωστό να πωλούνται λευκοί. Τον ρώτησα αν ήταν σωστό να πωλούνται μαύροι. Δεν μου έδωσε καμία απάντηση.

Πριν πουληθεί ο νεαρός, η μητέρα του βγήκε τρέχοντας από το σπίτι, φωνάζοντας, αλλόφρων από πόνο: «Γιε μου! Ω, αγόρι μου, θα μου πάρουν τον αγαπημένο μου…» Εδώ η φωνή της χάθηκε γιατί την έσπρωξαν βάναυσα μέσα κι έκλεισαν την πόρτα.

Το καημένο το παιδί, φοβούμενο να κλάψει μπροστά σε τόσους ξένους που δεν έδειχναν κανένα ίχνος συμπόνιας ή οίκτου, έτρεμε και σκούπιζε τα δάκρυα με τα μανίκια του.

Στη συνέχεια κάλεσαν μια γυναίκα με το όνομα της. Έσφιξε άγρια στην αγκαλιά της το βρέφος της πριν το αφήσει σε μια γριά, κι έσπευσε μηχανικά να υπακούσει στο κάλεσμα. Όμως σταμάτησε και ούρλιαξε ότι της ήταν αδύνατο να κινηθεί.

Ένας απ” τους συντρόφους μου με άγγιξε στον ώμο και μου είπε: «Έλα, πάμε να φύγουμε από δω. Δεν το αντέχω άλλο.»

~~{}~~

Η τιμωρία μια σκλάβας, Νέα Ορλεάνη, 1846, από τον Σάμιουελ Γκρίντλεϋ Χάου

Μπαίνοντας σε μια μεγάλη λιθόστρωτη αυλή που είχε γύρω τους εξώστες γεμάτους σκλάβους όλων των φυλών, την ηλικιών και των χρωμάτων, άκουσα το κροτάλισμα ενός μαστιγίου, κάθε χτύπημα του οποίου ηχούσε σαν εκπυρσοκρότηση πιστολιού.

Γύρισα το κεφάλι μου κι αντίκρισα ένα θέαμα που με πάγωσε ως το κόκαλο.

Είδα μια μαύρη ξαπλωμένη μπρούμυτα πάνω σε μια σανίδα, με τους αντίχειρες δεμένους και στερεωμένους στην μια άκρη τα πόδια της δεμένα και τεντωμένα στην άλλη άκρη ενώ, ένα λουρί περασμένο από τη μέση της και δεμένο γύρω από τη σανίδα, την κρατούσε κολλημένη σ” αυτή. Η κοπέλα ήταν τελείως γυμνή.

Στο πλάι της, σε απόσταση έξι ποδιών, σκεκόταν ένας πελώριος νέγρος μ” ένα μακρύ μαστίγιο που το χρησιμοποιούσε με τρομερή δύναμη και απίστευτη ακρίβεια.

Το φτωχό πλάσμα σφάδαζε και, με μια φωνή που φανέρωνε και το φόβο της για τον θάνατο και τη φρικτή της οδύνη, ούρλιαζε στον αφέντη της που στεκόταν πάνω απ” το κεφάλι της: «Ω, λυπήσου τη ζωή μου! Μη μου βγάζεις την ψυχή.»

Όμως το μαστίγιο εξακολουθούσε να πέφτει και η μία λωρίδα μετά την άλλη να ξεκολλάει από το δέρμα της. Η μια πληγή μετά την άλλη ανοιγόταν στη ζωντανή σάρκα της που μετατράπηκε σε μια πελιδνή και ματωμένη μάζα.

Όμως νομίζετε ότι αυτή η δυστυχισμένη είχε διαπράξει κανένα αποτρόπαιο έγκλημα; Καθόλου. Την είχε φέρει ο ιδιοκτήτης της για να τη μαστιγώσει ο κοινός δήμιος, χωρίς δίκη, δικαστή ή ενόρκους, απλώς μ” ένα του νεύμα.

Κι είχε τη δυνατότητα να τη φέρνει κάθε μέρα χωρίς συγκεκριμένη αιτία και να την υποβάλλει σε μαστιγώσεις, όσες ήθελε, αρκεί να μην ξεπερνούσαν τις είκοσι πέντε, πληρώνοντας απλώς μια αμοιβή.

Μια αποτρόπαια πλευρά αυτής της τιμωρίας ήταν ότι επιβαλλόταν δημόσια. Φυσικά θα υποθέτατε ότι είχαν βγει όλοι έξω κι ότι κοίταζαν πλημμυρισμένοι από φρίκη το βάναυσο θέαμα. Όμως δεν το έκαναν. Πολλοί ούτε καν το παρακολουθούσαν κι άλλοι ήταν τελείως αδιάφοροι. Συνέχιζαν τις ανόητες ασχολίες τους και κάποιοι ακούγονταν να γελούν.

Τόσο πολύ χαμηλά, σε τέτοια κτηνωδία, μπορεί να ξεπέσει ο άνθρωπος, ο πλασμένος κατ” εικόνα του Θεού.



(Αυτά τα περιστατικά ξεπεσμού και φρίκης προέρχονται από το βιβλίο του John Carey «Τα μεγάλα ρεπορτάζ – τόμος Α'», εκδόσεις Νάρκισσος, μτφ Α. Βερυκοκάκη.

Ο Carey εξιστορεί την Iστορία της Aνθρωπότητας, από τον λοιμό στην αρχαία Αθήνα ως τη Χιροσίμα και το Βιετνάμ, μέσα από τις διηγήσεις αυτόπτων μαρτύρων.

Και, δυστυχώς, είναι λίγες οι στιγμές που αισθάνεσαι υπερήφανος για το είδος σου, τον homo sapiens sapiens, καθώς διαβάζεις αυτές τις μαρτυρίες.

Και, δυστυχώς, οι άνθρωποι συνεχίζουν να μη γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα.)

Γελωτοποιός

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Ένας λαός θα διαπραγματευτεί…

Πολιτική


Στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 μια τρέλα είχε κυριεύσει ένα μεγάλο κομμάτι του λαού μας. Που πριν από λίγες εβδομάδες ήταν κίνημα. Κίνημα που είχε κατεβάσει μία κυβέρνηση, είχε αντισταθεί στα δακρυγόνα στο Σύνταγμα, είχε πλύνει την πλατεία του με τα μπουκαλάκια από νερό. Και χόρευε κρητικά και τσάμικα* μπροστά σε αποκαμωμένους ΜΑΤατζήδες… Ό,τι κάνει ένα αυθεντικό κίνημα δηλαδή, λαϊκό και ανόθευτο. Ξαναγυρνάμε στην τρέλα που είχε πιάσει τη μισή Ελλάδα (που πριν από λίγες εβδομάδες ήταν κίνημα). Απειλές από όλους: Ευρώπη, οργανισμούς, τράπεζες, αναλυτές, δημοσιογράφους, αφεντικά. Μην ψηφίσετε ΣΥΡΙΖΑ γιατί θα επέλθει το χάος. Η τρέλα εμφανιζόταν στο χαμόγελο του κόσμου και στην επιλογή του να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και ας γίνει ό,τι θέλει. Αυτή η τρέλα (που πριν από λίγες εβδομάδες ήταν κίνημα) έδωσε το 27% και παρά την εκλογική ήττα, πολιτικά ο τρελός αισθανόταν νικητής.

Έχει περάσει καιρός από τότε και τώρα πάμε πάλι για εκλογές. Με το διακύβευμα όχι ποιος θα κυβερνήσει αλλά ποιος θα διαπραγματευτεί με τους δανειστές! Αλήθεια, ποιος θα διαπραγματευτεί; Μην στέλνετε τρελούς στη διαπραγμάτευση! Στείλτε γνωστικούς, ώριμους, γνώστες, μυημένους. Και ποιος είναι ο αντίπαλος; Στην πραγματικότητα το θηρίο δεν είναι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, δεν είναι καν η τρόικα με τη συγκεκριμένη της μορφή. Το θηρίο είναι η σύγχρονη τυραννία, το οικονομικό πολιτικό σύμπλεγμα που καθορίζει τις τύχες του πλανήτη. Η εξουσία με τη μεγαλύτερη συσσωρευμένη δύναμη μα και με τόσες αντιφάσεις. Απέναντι σε ένα τέτοιο θηρίο κανένας λογικός άνθρωπος ή κόμμα δεν τα βάζει. Και η διαπραγμάτευση θα είναι απλώς η επιβεβαίωση της τυραννίας, της εξουσίας.

Ένας τρελός λαός, ένας λαός σε κίνημα μπορεί να «διαπραγματευτεί». Ένας λαός που δεν καλείται από πεφωτισμένους να ψηφίσει -θα το κάνει και αυτό- αλλά που θα «διαπραγματευτεί» με το θηρίο. Δηλαδή, θα τα βάλει με το θηρίο. Ένας λαός που θα ετοιμαστεί από τώρα, που θα είναι έτοιμος να κακοπεράσει, να πιεστεί, να ματώσει μόνο και μόνο για να δει το σακατεμένο χαμόγελο του αντιπάλου. Το κόμμα που θέλει να κυβερνήσει πρέπει να βάλει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης τον τρελό λαό, το λαό σε κίνηση δηλαδή. Και να μην τον προδώσει, να μην κάνει πίσω, να μη χεστεί πάνω του. Φανταστείτε! 31 Δεκέμβρη στις πλατείες της χώρας έναν λαό που θα γλεντάει. Αλλάζει η χρονιά, αλλάζει η Ελλάδα, αλλάζει η Ευρώπη. Ξεκινάμε τη διαπραγμάτευση αμέσως. Παρ’ όλο που έχει χαθεί τεράστιος χρόνος, και αυτό όχι μόνο από λάθος αλλά και επιλογή. Ο μόνος σύμμαχος είναι ο λαός σε κίνηση κι εκεί είναι το σημαντικό. Μπορεί να ξανακυριεύσει το λαό μας η τρέλα του 2012.

* Ένα τραγούδι του 1947, αντάρτικο, είχε τους παρακάτω στίχους: Μακεδόνες, Μωραΐτες, Ηπειρώτες, Θεσσαλοί, Ρουμελιώτες, Θράκες, Κρήτες, η πατρίδα μας καλεί. Άιντε τώρα, πείτε μας εθνικόφρονες!


Δρομος της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Λαϊκοί χοροί

Μετέωρος 

Μια ορχήστρα μόνος του είν' ο Αλέξης Τσίπρας· και μάλιστα παραδοσιακών οργάνων | ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Μια ορχήστρα μόνος του είν' ο Αλέξης Τσίπρας· και μάλιστα παραδοσιακών οργάνων. Βάλθηκε να χορέψει τις αγορές σαν ιπποτικός καβαλιέρος. Στην Κρήτη τούς παίζει λύρα, στα ποντιακά χωριά της Μακεδονίας κεμετζέ, μαντολίνο στο Ιόνιο, βιολί στο Αιγαίο, στη Θεσσαλία ζουρνάδες και νταούλια, κλαρίνο στην Ηπειρο και πάει λέγοντας. Εχουν σαστίσει οι επιτελείς των διεθνών funds. Πώς να μάθουν πεντοζάλη, τσάμικο, πυρρίχιο, ικαριώτικο και τόσους ακόμα πολύπλοκους ρυθμούς σ' ενάμιση μήνα; Ιδρώνουν νυχθημερόν στα χοροδιδασκαλεία μπας και εξοικειωθούν με τα βήματα, να μη φανούν ανάξιοι των περιστάσεων.

Πυρετωδώς εντρυφά στην εκμάθηση νέων πνευστών, κρουστών και εγχόρδων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Οι προφεσόροι του δεν πιστεύουν στ' αυτιά τους. Δεν του αποδόθηκε τυχαία το προσωνύμιο παιδί-θαύμα. Εμφορείται, άλλωστε, από το αγέρωχο πνεύμα του Καραϊσκάκη, που έστειλε κάποτε στον Μαυροκορδάτο την εξόχως σεμνότυφη γραφή: «Σεβαστή διοίκησις, παίζει ο πούτζος μου τρουμπέτες, παίζει και τουμπελέκια». Αντίστοιχα μηνύματα στέλνει ο Αλέξης καιρό τώρα στους δανειστές.

Ανατριχιάζουν ορχηστές και ορχηστρίδες της συγκυβέρνησης με τις πιρουέτες στις οποίες θα εξαναγκάσει την τρόικα ο μισητός αντίπαλος. Είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια να χορεύουν οι ίδιοι σαν πετεινάρια στο ταψί και τους κακοφαίνεται που αλλάζουν οι ρόλοι. Ενοχλούνται επιπροσθέτως από τις μουσικές προτιμήσεις του εκκολαπτόμενου σολίστα. «Δεν σχολιάζω δηλώσεις για τα πανηγύρια» είπε γουρλώνοντας τους οφθαλμούς ο Κυριάκος - δεν γράφω επίθετο καθότι προληπτικός. Ο λαϊκός πολιτισμός τον απωθεί. Σούστα και μπάλος τον εκνευρίζουν. Αρέσκεται στις ευρωπαϊκές μελωδίες, στις οποίες μυήθηκε κατά τις χλιδάτες εσπερίδες της Siemens Hellas τα παλαιά, ένδοξα χρόνια.

Λαθρεπιβάτης της κοινής λογικής ο μυαλοφυγόδικος Μπουμπούκος αποκρυπτογράφησε τις μύχιες σκέψεις του εχθρού. «Θα μας χορέψει τον χορό του Ζαλόγγου» έσπευσε να αποκαλύψει τσιρίζοντας. Να δω τη λεβέντικη κορμοστασιά του Αδ-όνειδος με ταγάρι και τσεμπέρι να γκρεμίζεται στην άβυσσο του Αχέροντα και τι στον κόσμο. Αν καταφέρει τέτοιο άθλο ο Τσίπρας, θα του το ρίχνω εφεξής δαγκωτό και με τα δυο χέρια.

Ομνύει στα μνημόνια η δοκησίσοφος Σοφί που τραμπαλίζεται στο βαλς του αποχαιρετισμού. Διαισθάνεται, τουτέστιν, ότι ξεκαρφώνεται οσονούπω από τους θώκους και δεν ξέρει τι λέει ο στόμας της. Την έκραξαν για το μαλλί άνεργοι δημοσιογράφοι στην ΕΣΗΕΑ προχθές το βράδυ και βγήκε μαύρα χαράματα στο αγαπημένο της Mega. «Ξαναβρεθήκαμε δυστυχώς στην κόψη του ξυραφιού. Εχουμε προειδοποιηθεί από τις διεθνείς αγορές ότι με την προκήρυξη εκλογών θα θεωρηθεί η χώρα σε πιστωτικό αρνητικό γεγονός» είπε σε σόλοικα ελληνικά σχεδόν δακρύζοντας.

Στον ΣΥΡΙΖΑ απέδωσε ασφαλώς την ευθύνη, που τάχα μου «βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις πατροπαράδοτες αρχές της ελληνικής κοινωνίας». Προσπάθησε να την προσγειώσει ο Καμπουράκης: «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια δηλαδή;» τη ρώτησε. «Δεν κατάλαβα, είναι κακό αυτό;» τον κατακεραύνωσε. Αν παραδέχομαι κάτι στη Νου Δου είναι οι πρωτοποριακές αντιλήψεις που εισάγει ατελώνιστες στην πατρίδα.

ΕΦ-ΣΥΝ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ- ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Του Κωστή Μουδάτσου


Σήμερα Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου και ώρα 20.30 στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου σας παρουσιάζομε το νέο cd , τη νέα μας δουλειά, τις ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ.

Ψάχνομε το τραγούδι του καινούργιου που παλεύει να γεννηθεί, ψάχνομε μαζί με εσάς το τραγούδι της Γης και της καλής παρέας. Γι αυτό σας προσκαλούμε στην παρουσίαση, για να γίνουμε όλοι μια παρέα, για το δικαίωμα στην ψυχαγωγία , στη γνώση, στην εργασία, στο νερό, στο ρεύμα.. στο παιγνίδι της ζωής.

Για να τραγουδήσομε όλοι μαζί το όνειρο που θα τσακίσει τη ζοφερή ρουτίνα .

Η γενική κατάρρευση κάνει την επιβίωση απάνθρωπη και δύσκολη ενώ την ίδια στιγμή ο πλούτος συγκεντρώνεται στα χέρια των ελαχίστων, τους ολιγάρχες.

Οι πλούσιοι δηλητηριάζουν τη ζωή και σκοτώνουν τη Γη.

Ας τραγουδήσουμε χωρίς προφητείες και συνταγές για την ελπίδα και για όσα μπορούμε να κάνομε ώστε να βάλομε χρώμα και παιγνίδι στην μιζέρια που μας κατακλύζει.

Σατυρίζομε τη διαπλοκή και την διαφθορά ενώ υμνούμε την ελπίδα και τον έρωτα.

Υμνούμε την μοσκοκουζουλάδα που μας σπρώχνει έξω από τα κλισέ και τις σιγουράντζες, που μας ωθεί να ξεφύγομε από την ρουτίνα που μας πνίγει σαν σφιχτοδεμένη θηλιά.

Τραγουδούμε για αυτούς που μάχονται ενάντια στην νεκρή εργασία που κατασπαράσσει την ζωντανή! Ενάντια σε αυτούς που μεταμόρφωσαν το Θεό σε χρήμα, το Μεσσία σε τραπεζίτη και τους προφήτες σε κερδοσκόπους η τους αγίους σε σπεκουλαδόρους. Ενάντια σε όλους αυτούς που κραυγάζουν ειρωνικά ότι τα «υποζύγια αντέχουν ακόμη! Φορτώστε τα κι άλλα βάρη..». Ενάντια στην ανελέητη πλιατσικολογία που φέρνει σκληρή φορολογία!


Σας προσκαλούμε να τραγουδήσομε για το δικαίωμα στην εργασία, για τη Φύση, το πολιτισμό, τη δημόσια παιδεία και υγεία, για τις κινητήριες δυνάμεις νέων ιδεών που θα θρέψουν νέους θεσμούς με μεγάλες ανατροπές και ριζικές αλλαγές.

Επιτέλους ας σκλαβώσομε εμείς τις μηχανές, τα ρομπότ, τους υπολογιστές ώστε να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος και η απασχόληση, για να πάρει σάρκα και οστά η δημιουργική τεμπελιά, για το δικαίωμα στο όμορφο παιγνίδι της ζωής. Το όμορφο είναι όμορφο σαν είμαστε όλοι μαζί αναζητώντας χρήσιμα πράγματα, το όμορφο , το ωραίο και το αγαθό!

Το Κάλεσμα της Φύσης είναι ένα μουσικό σχήμα που πιστεύει ότι η τέχνη του τόπου μας είναι συμπαντική. Ψάχνομε τις ρίζες μας και δεν φοβούμαστε τις γραμμές των οριζόντων και τις φουρτουνιασμένες θάλασσες. Πριν από αρκετά χρόνια ξεκινήσαμε την προσπάθεια παρέα με τον Μιχάλη Ξυδάκη. Στην διαδρομή μας στηρίζουν εκλεκτοί φίλοι και συνεργάτες όπως: Δημήτρης Νεονάκης, Γιώργος Τζωρτζάκης, Μπάμπης Κασαπάκης, Γιάννης Κασσωτάκης, Βαγγέλης Τσαγγαράκης, Μηνάς Παιγνιωτάκης, Γιώργης Ξυδάκης, Μαρία Καναβάκη αλλά και οι: Γιάννης Ξυλούρης, Αλέκος και Μιχάλης Κακέπης, Ψαραντώνης κ.α. Είμαστε μια καλή παρέα. Άλλωστε η καλή παρέα είναι το καλύτερο γιατροσόφι στην εποχή που ζούμε.

Η δουλιά που σας παρουσιάζομε έχει τίτλο «ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ». Με το Μιχάλη δουλεύομε εδώ και τρία χρόνια γι αυτήν. Στίχο και μουσική, μουσική και στίχο. Πολλά από τα τραγούδια και τις απαγγελίες σας τα παρουσιάζαμε στις συναυλίες σε διάφορες παραλλαγές και σας παρατηρούσαμε. Αυτή η επικοινωνία και οι δοκιμές καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα που θα έχετε στα χέρια σας.


Οι πολύτιμες βοήθειες των Δημήτρη Νεονάκη και Γιώργου Τζωρτζάκη ήταν καθοριστικής σημασίας. Όχι μόνο έπαιξαν αλλά η ηχοληψία, η ενορχήστρωση, το ρεμίξ, φωνητικά και ότι άλλο χρειαστήκαμε είναι δική τους δουλιά. Ακόμη και οι μουσικές ιδέες στις απαγγελίες δική τους έμπνευσης είναι. Τους ευχαριστούμε για την βοήθεια και τον πολύτιμο χρόνο που μας αφιέρωσαν. Δημιουργική δουλιά με μοναδική αμοιβή, την ηθική ανταμοιβή, προς όφελος της μουσικής μας!

Ο Ψαραντώνης πάντα μας βοηθούσε και τώρα μας έδωσε τη χαρά να απαγγείλει και να τραγουδήσει μαζί μας! Νοιώθομε χρέος απέναντι του να βρούμε νέες ιδέες αλλά και τη φλέβα που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης! Γι αυτό το χρέος έχομε να κουβεντιάσομε πολλά .

Η Μαρία Καναβάκη μας χαρίζει μια όμορφη ερμηνεία στο νανούρισμα που είχα πρωτακούσει από τη γιαγιά μου κι εκείνη από τη δική της. Παλαιότατο και σύγχρονο ταυτοχρόνως!

Για ακόμη μια φορά ο Γιάννης Κασσωτάκης μας στηρίζει με τις έξοχες ερμηνείες του.

Ο Γιώργης Ξυδάκης είναι ο νέος της συντροφιάς μας. Ας ευχηθούμε να φυσά ούριος άνεμος στα πανιά του.

Τους στίχους για την ελπίδα τους δανειστήκαμε από την ΕΡΩΦΙΛΗ του Γεώργιου Χορτάτζη.

Η μουσική είναι του Μιχάλη Ξυδάκη και οι στίχοι του Κωστή Μουδάτσου.

Μετά το «Κάλεσμα της Φύσης», την «Κραυγή της Φύσης» σας παρουσιάζομε τις «ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ» για να βρούμε μαζί το τραγούδι της Γης και της καλής παρέας!!!

Με το τραγούδι κατοχή θα κάνομε του κόσμου ενάντια στις μάχες της οπισθοφυλακής για ανούσιες συντηρήσεις και ισορροπίες, για να μπούμε σε καινοτόμες μάχες κοινωνικών αλλαγών, για την ανατροπή του σκληρού παρόντος και του ζοφερού μέλλοντος.


Ας τραγουδήσομε για το τραπέζι του φτωχού, του ξωμάχου, του νέου, του αγρότη και του εργαζόμενου, για το νερό που είναι δημόσιο αγαθό, για την δημόσια υγεία, για τον πνευματικό πολιτισμό. Η παιδεία ελευθερώνει ! παιδεία δημόσια για όλους!

Ο λαϊκός πολιτισμός είναι λεύτερος σαν τους ανέμους. Έχει τις ρίζες του στις καρδιές των ανθρώπων. Είναι ζωντανός και σκορπίζει το φως του για να δούμε να ξαναβγαίνουν δημιουργικές αξίες και ιδιομορφίες που το κέντρο τους είναι ο άνθρωπος, η Φύση, ο τόπος και το Σύμπαν.

Σας περιμένομε στο Πολύκεντρο Νεολαίας για να γίνομε όλοι μια παρέα, μια καλή παρέα , που είναι το καλύτερο γιατροσόφι στα σύγχρονα άγχη, στις μοντέρνες καταθλιπτικές αρρώστιες!

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη και όποιος θέλει φεύγοντας θα μπορεί να αποκτήσει το νέο μας cd, τις «ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ» .

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και ώρα 20.30!

ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (ΑΝΔΡΟΓΕΩ 2) ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ


Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Διαβάζει ο Τράγκας Financial Times;

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 


Ε, ρε, μεγαλεία! Η χθεσινή ψηφοφορία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έγινε πρώτο θέμα σε πλείστα όσα ΜΜΕ του πλανήτη. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι έστησαν σκηνές έξω από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Μέχρι και οι Ιάπωνες έστειλαν κανάλι να απαθανατίσει τις εξελίξεις. Αχ και να ήμουνα από μια μεριά να ακούσω τη γιαπωνέζικη μετάδοση, να δω πώς θα προφέρουν τον Μιχελογιαννάκη και πώς θα εξηγήσουν στους τηλεθεατές τους ποιος είναι ο Χρήστος Δήμας που ψηφίζει Σταύρο Δήμα. Και ο Πύρρος Δήμας που ψηφίζει Σταύρο Δήμα.

Η εμπλοκή των ξένων ΜΜΕ βασανίζει τους Έλληνες δημοσιογράφους που εξαναγκάζονται να διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Πιο πολύ λυπάμαι τον καημένο τον Τράγκα, που τώρα στα γεράματα διαβάζει ξένες εφημερίδες κινδυνεύοντας με ανήκεστο πολιτιστικό σοκ. «Δεν τα λέω εγώ!» φωνάζει ο Γιώργαρος. «Τα λέει η Φρανκφούρτερ Φούρτερ και η Τσάιτουνγκ Αλεμάνα με τους εννιά της γιους και με τη μια της κόρη. Άμα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα μας μαρκαλέψουν οι Πακιστανοί και θα μας πάρουν τα νησιά οι Τούρκοι, μη σου πω ότι μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο!». Ο Τράγκας είναι σαν το ανέκδοτο με τη γιαγιά του Τοτού, που ξαφνικά άρπαξε τους Financial Times και τράβηξε προς το δάσος: Προφανώς πήγε για χέσιμο.

Κοίτα να δεις, αδερφέ μου, που η ψηφοφορία για τον Πρόεδρο των Ελλήνων έχει τραντάξει ολάκερο τον πλανήτη. Η πρώτη ψηφοφορία, μάλιστα, για την οποία οι κυβερνώντες λένε ότι το αποτέλεσμά της δεν έχει και μεγάλη σημασία. Προς τι το ενδιαφέρον, λοιπόν; Γιατί απασχολεί τα διεθνή ΜΜΕ η τύχη μιας μικρής χώρας του ευρωπαϊκού Νότου, που αντιπροσωπεύει μόλις το 2% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης; Ασήμαντα μεγέθη, ασήμαντοι λαοί, τους πετάς έξω και ούτε γάτα ούτε ζημιά, η ζωή συνεχίζεται ως έχει κιι ακόμα καλύτερα από πριν.

Να τελειώνει, επιτέλους, η κοροϊδία. Τα ξένα ΜΜΕ, οι ξένοι οίκοι, οι ξένες τράπεζες έχουν κολλημένα τα μάτια και τα αυτιά τους στην Ελλάδα διότι ξέρουν ότι αυτό το γλίσχρο 2% μπορεί να γίνει το φυτίλι που θα τινάξει την εύθραυστη ισορροπία τους στον αέρα. Είναι η πεταλούδα που πετάει στο Πεκίνο και εξαιτίας της βρέχει καρέκλες στο Λος Άντζελες και, μια που είπαμε για Πεκίνο, η ίδια η Μέρκελ έχει ομολογήσει δημοσίως ότι το 2012 της τηλεφώνησε ο Κινέζος πρωθυπουργός και της είπε να μη διανοηθεί να διώξει την Ελλάδα από το ευρώ γιατί θα υπάρξουν σημαντικότατες οικονομικές επιπτώσεις.

Πρόκειται για τη γεωγραφική αντιστροφή της θεωρίας του χάους: Το πέταγμα της μικρής πεταλούδας στην Αθήνα προκαλεί βροχή στο παντοδύναμο Πεκίνο και τούτο είναι, μάλλον, καλό για την πεταλούδα.

ΑΥΓΗ

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Ανατινάζεται ό,τι είχε απομείνει από το «ευρωπαϊκό όραμα»

Του Ερρίκου Φινάλη


Πολλαπλές αντιδράσεις στον αυταρχισμό και την πολιτική της Μέρκελ


Το μήνυμα που απηύθυνε αυτή την εβδομάδα στη Μέρκελ ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, εκ των ηγετών του γαλλικού Μετώπου της Αριστεράς, δεν είχε ίχνος παραδοσιακής γαλατικής ευγένειας: «Βουλώστε το, κυρία Μέρκελ! Η Γαλλία είναι ελεύθερη. Ασχοληθείτε με τους φτωχούς σας και με τα ερείπια των υποδομών σας». Την αφορμή είχε δώσει βέβαια η ίδια η Μέρκελ, όταν με σκαιό ύφος απαίτησε από τη Γαλλία και την Ιταλία να «μεταρρυθμίσουν» περαιτέρω τους προϋπολογισμούς τους σύμφωνα με τις επιταγές του Βερολίνου. Για να εισπράξει τις θυμωμένες αντιδράσεις των αντίστοιχων κυβερνήσεων που, στριμωγμένες ανάμεσα στις εντολές της Μέρκελ και τη δυσαρέσκεια των λαών τους, τόνισαν ότι δεν δέχονται έξωθεν εντολές. Την ίδια στιγμή, βέβαια, έσπευσαν να προσθέσουν ότι «θα κάνουμε κι άλλες μεταρρυθμίσεις – αλλά επειδή το αποφασίσαμε εμείς»…

Εξαιρετικός Μελανσόν και ρετρό ευρωπαϊσμός


Το πρόβλημα με το μήνυμα του Μελανσόν είναι ότι ήταν… εξαιρετικό: με την έννοια ότι η ευρωπαϊκή Αριστερά δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες ξεκάθαρες κόντρες με τη γερμανική μπότα. Προτιμά να συγκαλύπτει πίσω από έναν ντεμοντέ ευρωπαϊσμό το αδιαμφισβήτητο γεγονός της διαρκούς προσπάθειας της Μέρκελ να επιβάλει με το ζόρι τη γραμμή της σε δεκάδες ισότιμα, υποτίθεται, κράτη-μέλη. Προτιμά μια γενικόλογη «ταξική» ανάγνωση των συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο που ξεχνά το ρόλο της Γερμανίας στη φανατική επιβολή καταστροφικών πολιτικών. Εξ ου και η αναφυλαξία που την πλήττει όταν γίνεται λόγος για συνεργασία των λαών και κρατών του Νότου – όχι βέβαια ενάντια στους λαούς του Βορρά, αλλά ενάντια σε μια χούφτα κυβερνήσεων και ανεξέλεγκτων ευρωπαϊκών θεσμών που προωθούν σαφέστατους πολιτικούς στόχους, μέσα από τους οποίους εξυπηρετούνται και τα οικονομικά συμφέροντα «αγορών» και κυρίαρχων καπιταλιστικών κύκλων της Ευρώπης.

Αριστερή αμηχανία απέναντι σε μια… μη Ευρώπη


Ο Ελβετός κοινωνιολόγος Ράζμιγκ Κεουσεγιάν, συμμετέχοντας στη συζήτηση Ευρωπαίων διανοούμενων με τον αντιπρόεδρο της Βολιβίας Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα, χρησιμοποίησε μια πολύ πετυχημένη έκφραση για να περιγράψει αυτή τη στάση της ευρωπαϊκής Αριστεράς – μίλησε ακριβώς για τη «συλλογική αμηχανία μας απέναντι στο ευρωπαϊκό ζήτημα» (Δρόμος, φ. 240, σελ. 17). Μια συλλογική αμηχανία που ορίζεται από θεωρήσεις του περασμένου αιώνα, δηλαδή μιας εποχής που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, έστω κι αν αποδεχτούμε ότι τότε μπορούσαν να δικαιολογηθούν τέτοιες αντιλήψεις. Επιπρόσθετα, η πρόσδεση της Γερμανίας (άρα και ολόκληρης της Ε.Ε.) στο άρμα του ευρωατλαντισμού και η επακόλουθη ανανεωμένη «συνεργασία» με το ΔΝΤ στην απόπειρα διαχείρισης της κρίσης, τινάζει στον αέρα ό,τι είχε απομείνει όρθιο από το «όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» και διαλύει και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις για έναν έστω και εν δυνάμει θετικό ρόλο που θα μπορούσε να έχει αυτή.

Το προσβλητικό μήνυμα εξέφρασε πολλούς


Για να επιστρέψουμε στην πέτρα του σκανδάλου, τον Μελανσόν και το «προσβλητικό» μήνυμά του στη Μέρκελ, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποτελούσε μέρος μιας κλασικού τύπου αντίδρασης του «μεγάλου γαλλικού έθνους» που ένιωσε να ταπεινώνεται από την αλαζονεία της Γερμανίας. Αυτό έχει μια βάση, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι ο Μελανσόν όχι μόνο δεν επικρίθηκε, αλλά μάλλον χειροκροτήθηκε από δυναμικούς παράγοντες του γαλλικού (και όχι μόνο) κατεστημένου. Και φυσικά επευφημήθηκε από πλατιά λαϊκά στρώματα της Γαλλίας και άλλων δυτικοευρωπαϊκών χωρών, που κάνουν όλο και πιο σαφή την αντίθεσή τους στη «γερμανική» λιτότητα και κάθε άλλο παρά τρομοκρατούνται από τις απειλές της Μέρκελ και του Σόιμπλε.

Δυνάμεις που απειλούν την «αποτυχημένη γερμανική διαχείριση»


Δεδομένου όμως του «εξαιρετικού», για τη συνήθη γραμμή της ευρωπαϊκής Αριστεράς, χαρακτήρα της παρέμβασης του Μελανσόν, τα στρώματα αυτά, απηυδισμένα από τη γραμμή των Βρυξελλών και του Βερολίνου, δεν βρίσκουν πολιτική έκφραση κυρίως στ’ αριστερά. Στρέφονται μάλλον σε λαϊκίστικες ευρωσκεπτικιστικές ή και καθαρά ακροδεξιές δυνάμεις, που φυσικά πίσω τους βρίσκονται τμήματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου απογοητευμένα από την «αποτυχημένη γερμανική διαχείριση». Οι δυνάμεις αυτές, ιδιαίτερα ενισχυμένες από τη γενικευμένη δυσαρέσκεια, απειλούν να τινάξουν στον αέρα το συγκεκριμένο ευρωπαϊκό «οικοδόμημα». Από τη Λεπέν στη Γαλλία ως τον Γκρίλο στην Ιταλία, και βέβαια μέσα από την πιο «κλασική» Ακροδεξιά της Σκανδιναβίας (και όχι μόνο), οι αμφισβητίες προκαλούν μεγάλο και διαρκή πονοκέφαλο σε Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Η αδιαλλαξία παραμένει, το ίδιο και η αμφισβήτησή της


Η Μέρκελ κινείται σαν να είναι σίγουρη ότι θα μπορέσει να ελέγξει αυτό το ρεύμα. Άλλωστε μετά τις αψιμαχίες του περασμένου Σαββατοκύριακου με Γάλλους και Ιταλούς, κυρίως, και κατόπιν των οργίλων αντιδράσεών τους, κατέβασε τους τόνους. Ο Σόιμπλε επαίνεσε τις «ήδη εντυπωσιακές μεταρρυθμίσεις των εταίρων μας» και δήλωσε ότι «κι εμείς πρέπει να καταβάλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια» (εντυπωσιακή μετριοφροσύνη, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Γερμανία έχει προ πολλού παραβιάσει τα δημοσιονομικά κριτήρια που απαιτεί να σεβαστούν οι «εταίροι» της!). Όμως η Γερμανία εξακολουθεί να στέλνει μηνύματα στους απείθαρχους μέσω… Νότου. Η αδιαλλαξία της τρόικας απέναντι στην Ελλάδα, οι προειδοποιήσεις σε μια Ισπανία που κινδυνεύει κι αυτή να βγει εκτός πολιτικού ελέγχου έχει ακριβώς σαν στόχο τον παραδειγματισμό και την καταστολή όσων διανοούνται να αποκλίνουν. Μόνο που οι αποκλίνοντες δεν μοιάζουν να ψαρώνουν: στην Ιταλία για παράδειγμα, η μεγαλύτερη κόντρα είναι μεταξύ του Γκρίλο και της Λέγκας του Βορρά, που ανταγωνίζονται για το ποιος θα βγάλει γρηγορότερα τη χώρα όχι μόνο από την ευρωζώνη αλλά και από την Ε.Ε.!

Επικίνδυνα τα ρετρό ιδεολογήματα


Είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι γεγονός: η υπάρχουσα Ευρώπη συνταράσσεται από αποκλίνουσες στρατηγικές και από αυτήν την αντιπαράθεση – στην οποία, δυστυχώς, η Αριστερά παίζει μικρό ρόλο. Εξίσου γεγονός είναι η ανυποχώρητη στάση της Ε.Ε. και της τρόικας απέναντι στις χώρες του Νότου και πρώτα-πρώτα την Ελλάδα, με το δίλημμα «πλήρης υποταγή ή ρήξη» να γίνεται αναπόφευκτο. Μια αδιαλλαξία που, όπως αναφέρθηκε και πριν, δεν ορίζεται κυρίως από την απληστία των αγορών αλλά περισσότερο από τους πολιτικούς στόχους των ισχυρών της Ευρώπης, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να επιβληθούν με κάθε κόστος στους απείθαρχους. Σ’ αυτές τις συνθήκες, τα ιδεολογήματα που έχουν διαλυθεί από την πραγματικότητα δεν είναι μόνο ρετρό – είναι και διπλά επικίνδυνα. Πρώτον επειδή αδυνατούν να ερμηνεύσουν ό,τι συμβαίνει, άρα και να προτείνουν μια διέξοδο προοδευτική. Και δεύτερον, επειδή αφοπλίζουν τη ριζοσπαστική αμφισβήτηση μιας παλιάς Ευρώπης που ανατινάζεται, και της αφήνουν σαν μόνη δυνατότητα στρεβλής έκφρασης τα αντιδραστικά προγράμματα της λαϊκίστικης Ακροδεξιάς.<

Δρόμος της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Νίκος Χουντής: Με τη δύναμη του λαού μπορεί να διαγραφεί το μεγαλύτερο μέρος του χρέους

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Μιχάλη Σιάχο


Για απέλπιδα κίνηση της κυβέρνησης να παραμείνει στην εξουσία, εξαπολύοντας συγκροτημένη πίεση από τους τροϊκανούς και τις αγορές, ώστε να βρεθούν οι 180 «πρόθυμοι» κάνει λόγο μιλώντας στον Δρόμο ο Νίκος Χουντής, πρώην ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Κ.Ε. Αναφερόμενος στο κλίμα τρομοκρατίας και εκβιασμών που καλλιεργείται πλέον ανοιχτά, τονίζει πως «ό,τι κι αν κάνουν, όση προπαγάνδα και τρομοκρατία και να σπέρνουν στην κοινωνία, οι πολίτες δεν θα λυγίσουν». Σε ό,τι αφορά στο χρέος υπογραμμίζει ότι «πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά» και επισημαίνει ότι «η σύγκρουση θα είναι σκληρή και η διαπραγμάτευση δύσκολη». Τέλος αναφερόμενος στον ευρωσκεπτικισμό και την αμφισβήτηση των κατευθύνσεων της Ε.Ε., σημειώνει ότι έλαχε στον ΣΥΡΙΖΑ και στον ελληνικό λαό η ιστορική ευθύνη να κάνουν τη δύσκολη αρχή και προσθέτει ότι «η ενδυνάμωση του Ποδέμος στην Ισπανία, του Σιν Φέιν στην Ιρλανδία, δείχνει ότι υπάρχει μια δυναμική στην Ευρώπη, υπάρχει μια κινητικότητα, που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες ανατροπές σε όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα».

Πώς κρίνετε την κίνηση της συγκυβέρνησης να επισπεύσει τις διαδικασίες της εκλογής ΠτΔ;

Η επίσπευση της διαδικασίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη συγκυβέρνηση είναι η τελευταία απέλπιδα κίνηση να παραμείνει στην εξουσία για να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα με την τρόικα μνημονιακά μέτρα. Τόσο οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος όσο και η τρόικα γνωρίζουν ότι τα νέα μέτρα που θέλουν να επιβάλουν, όσο και τη νέα συμφωνία που θέλουν να κλείσουν δεν μπορούν να τα περάσουν από αυτήν τη Βουλή, κάτω από την κοινωνική πίεση και αγανάκτηση και την εκκρεμότητα της προεδρικής εκλογής. Με αυτό το σκεπτικό θέλουν να εγκλωβίσουν την πλειοψηφία των βουλευτών, αφήνοντας όλα τα μέτωπα ανοιχτά, και κάτω από την συγκροτημένη πίεση των τροϊκανών και των αγορών, και να βρουν τους 180 «πρόθυμους» για την εκλογή του Προέδρου, ώστε με λυμένα χέρια να προχωρήσουν στο πολιτικό τους σχέδιο.

Ήδη είναι φανερό ότι αγορές και κυβερνήσεις εξαπολύουν μια οργανωμένη επίθεση εναντίον της χώρας, μπροστά στο ενδεχόμενο εκλογών και νίκης του ΣΥΡΙΖΑ. Αν μπροστά στο ενδεχόμενο εκλογών η επίθεση έχει τέτοια χαρακτηριστικά, εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα ακολουθήσει. Πόσο προετοιμασμένος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και πόσο έχει προετοιμάσει το λαό ώστε να αντιμετωπίσει ασφυκτικές πιέσεις, εκβιασμούς και διλήμματα;

Γνωρίζουμε πολύ καλά την πίεση που θα δεχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τα εκβιαστικά διλήμματα που θα βάλουν οι κυβερνήσεις και οι αγορές, τους φόβους που θα καλλιεργήσουν με τον πολιτικό τους λόγο και τις δράσεις, ώστε να αποφύγουν το «μοιραίο». Εκτιμούμε ότι η επανάληψη του προεκλογικού σκηνικού του 2012, που πάει να στηθεί και μάλιστα σε πιο ακραία μορφή, θα καταλήξει σε φάρσα και το εκλογικό αποτέλεσμα σε τραγωδία για τους εμπνευστές του. Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι δεν μπορούν πλέον να εκφοβιστούν, ξέρουν πολύ καλά τι έζησαν όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια και ξέρουν πολύ καλά τι τους περιμένει, αν δεν φύγει αυτή η κυβέρνηση. Ό,τι κι αν κάνουν, όση προπαγάνδα και τρομοκρατία και να σπέρνουν στην κοινωνία, οι πολίτες δεν θα λυγίσουν και θα δώσουν την απάντηση στις κάλπες και στους αγώνες. Θα είναι δίπλα σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς, δίνοντας τη δύναμη για να επιτύχει και να εφαρμόσει τις προγραμματικές της δεσμεύσεις.

Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί αντιμέτωπη -και μάλιστα σε ένα χρονικά ασφυκτικό πλαίσιο- με το καλοστημένο σχέδιο παγίδευσης της χώρας σε νέα μετα-μνημονιακά δεσμά. Η απάντηση και το άμεσο σχέδιο για την επόμενη μέρα των εκλογών ποια πρέπει να είναι; Εκτιμάτε ότι υπάρχουν περιθώρια για μια διαπραγμάτευση που θα ανοίγει δρόμους διεξόδου και ποια είναι αυτά;

Τα χρονικά περιθώρια είναι ασφυκτικά, τόσο σε επίπεδο διαπραγμάτευσης, όσο και κυρίως στο επίπεδο των κοινωνικών αντοχών. Η ελληνική κοινωνία, ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλο αυτές τις πολιτικές. Η καθημερινότητα έχει γίνει ασφυκτική για τον πολίτη, δεν μπορεί να τα βγάλει στοιχειωδώς πέρα. Η χώρα λιμνάζει, η κοινωνική συνοχή απειλείται, το πολιτικό σύστημα έχει απαξιωθεί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα γίνει η διαπραγμάτευση, με δύσκολους εσωτερικούς και εξωτερικούς κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς, αλλά με τη δύναμη του ελληνικού λαού, με μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με τους λαϊκούς αγώνες, με τις κατάλληλες συμμαχίες στην Ευρώπη μπορεί να επιτύχει η διαπραγμάτευση για την διαγραφή του μεγαλυτέρου μέρους του χρέους. Σε κάθε περίπτωση θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, τις δεσμεύσεις μας για το καλό του λαού και του τόπου μας.

Το ζήτημα του χρέους, με το οποίο έχετε ασχοληθεί, πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί; Υπάρχουν δυνατότητες για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, με βάση και τη σύμπλευση που διαμορφώνεται ανάμεσα σε ΔΝΤ και Γερμανία;

Το ζήτημα του χρέους πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά. Αυτό σημαίνει ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ισχυρή και με νωπή λαϊκή εντολή θα πρέπει να διαπραγματευτεί κυρίως με τους πολιτικούς θεσμούς της Ευρώπης και με τις κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. Η σύγκρουση θα είναι σκληρή και η διαπραγμάτευση δύσκολη. Είναι, όμως, η μόνη λύση. Ο δρόμος που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, ο δρόμος της υποταγής, η πολιτική του «yes man» στους τροϊκανούς και στους κερδοσκόπους μας οδήγησαν στην καταστροφή. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρη. Πολιτική διαπραγμάτευση για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και το υπόλοιπο να αποπληρωθεί με ρήτρα ανάπτυξης στη λογική της Συνθήκης του Λονδίνου του 1953 για τη διευθέτηση του γερμανικού χρέους.

Ο ευρωσκεπτικισμός -αριστερός και δεξιός- μεγαλώνει. Απ’ την Ελλάδα ώς την Ισπανία ή και τη Γαλλία, από διαφορετική πλευρά, πληθαίνουν οι φωνές που αμφισβητούν τη λιτότητα και τις πολιτικές κατευθύνσεις που επιβάλλονται. Μπορεί μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ να πυροδοτήσει αλλαγές στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα ή απαιτούνται πιο συνολικές ανακατατάξεις;

Η αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που έχει επιβληθεί όλα αυτά τα χρόνια στην Ε.Ε. έχει οδηγήσει μεγάλα τμήματα των λαών της Ευρώπης στην αμφισβήτηση του, ακόμα και στην αμφισβήτηση της ίδιας της Ε.Ε. Βλέπουν όλο και πιο καθαρά ότι οι αρχές, οι αξίες, πάνω στις οποίες ιδεολογικά και πολιτικά οικοδομήθηκε η Ε.Ε., τα κεκτημένα των εργαζομένων, τα κοινωνικά δικαιώματα αμφισβητούνται και καταργούνται κάτω από την πίεση του κεφαλαίου και των ηγεμονία των ισχυρών. Ακόμα και δυνάμεις μετριοπαθείς, κατανοούν ότι η συνέχιση αυτών των πολιτικών, οδηγεί στην διάλυση της Ε.Ε. και στη δημιουργία μιας ασφυκτικής δομής κάτω από την νεοφιλελεύθερη κυριαρχία και την γερμανική οικονομική και πολιτική ηγεμονία Μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει στην πράξη την πρώτη μεγάλη ήττα αυτών των πολιτικών, σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, και μπορεί να σημάνει την απαρχή κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Η ενδυνάμωση του Ποδέμος στην Ισπανία, του Σιν Φέιν στην Ιρλανδία, δείχνει ότι υπάρχει μια δυναμική στην Ευρώπη, υπάρχει μια κινητικότητα, που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες ανατροπές σε όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα, οι συσχετισμοί είναι ακόμα αρνητικοί, αλλά δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε. Έλαχε στον ΣΥΡΙΖΑ η ιστορική ευθύνη, έλαχε στον ελληνικό λαό η ευθύνη να κάνουν τη δύσκολη αρχή, που θα δώσουν την ελπίδα και την μάχη πρώτοι για αυτήν την ανατροπή.

Δρόμος της Αριστεράς

Views:
Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη Ιστολογίου