προσφατα

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Resistance Festival 2016 «Ελεύθεροι λαοί σε ελεύθερες χώρες» – 24, 25 και 26 Ιουνίου

Εκδηλώσεις


Στην τελική ευθεία πραγματοποίησης του βρίσκεται το Resistance Festival 2016, που θα γίνει για 9η συνεχόμενη χρονιά στις 24, 25 και 26 Ιουνίου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με πρωτοβουλία του Δρόμου της Αριστεράς.

Το φεστιβάλ αποτελεί τη σημαντικότερη διεθνή συνάντηση κινημάτων και συλλογικοτήτων που γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Δεκάδες προσκεκλημένοι, στην κυριολεξία από όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης, θα βρεθούν για τρεις μέρες στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο για να ανταλλάξουν απόψεις, να συζητήσουν, να συνθέσουν, να συντονιστούν.

Παρακολουθήστε την ειδική έκτακτη τηλεοπτική εκπομπή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑ με τους Μιχάλη Σιάχο και Αγλαΐα Κυρίτση για το φεστιβάλ RESISTANCE

Ιnfo

Ρεθύμνου 11 και Ιουλιανού, 1ος όροφος, Πεδίον του Άρεως
Τηλέφωνο: 210-3845870
email: resistancefestival@gmail.com
Ιστοσελίδα: www.resistancefestival.gr
facebook: ResistanceFestivalAthens
twitter: @ResistanceFest
instagram: resistance.fest
#ResistanceFest2016

Resistance Festival 2016: Πολιτικές Εκδηλώσεις

POLITIKES

Παρασκευή 24/6, στις 20:00 Εναρκτήρια πολιτική εκδήλωση: Ελεύθεροι λαοί σε ελεύθερες χώρες Την Παρασκευή 24/6, στις 20:00, στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στην Ιερά Οδό, θα γίνει η μεγάλη εναρκτήρια πολιτική εκδήλωση του Resistance Festival 2016 με τίτλο: Ελεύθεροι λαοί σε ελεύθερες χώρες. Τρεις αγωνιζόμενες γυναίκες θα μιλήσουν … Διαβάστε περισσότερα

Ένας ζωντανός θρύλος στο φετινό Resistance Festival!



Παρασκευή 24/6: Η Λεϊλά Χάλεντ στην εναρκτήρια εκδήλωση του φεστιβάλ


Η οργανωτική επιτροπή ανακοίνωσε τη συμμετοχή της Λεϊλά Χάλεντ Η οργανωτική επιτροπή του Resistance Festival 2016 έχει τη χαρά και τη μεγάλη τιμή να ανακοινώσει ότι φέτος θα είναι μαζί μας η Λεϊλά Χάλεντ, η γυναίκα-σύμβολο του πεισματικού, εδώ και δεκαετίες ασίγαστου αγώνα του … Διαβάστε περισσότερα

Λέιλα Χάλεντ: Μήνυμα προς την Ελλάδα


Είναι μεγάλη μου χαρά που θα επισκεφθώ την Ελλάδα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Έρχομαι να εκπροσωπήσω τον Παλαιστινιακό λαό που εξακολουθεί να υποφέρει από την ισραηλινή κατοχή, συνεχίζει όμως να αντιστέκεται... Διαβάστε περισσότερα

«Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον ενάντια στους καταπιεστές»


Δήλωση της Φιγκέν Γιουκσένταγ, βουλευτίνας και συμπροέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) και του Αλπ Άλτινορς, αντιπροέδρου του HDP, για το Resistance Festival 2016

Η καπιταλιστική βαρβαρότητα αποκαλύπτεται με αμέτρητους τρόπους και ευκαιρίες σε κάθε περιοχή του κόσμου. Είναι οι αντεργατικοί νόμοι στη Γαλλία, … Διαβάστε περισσότερα

Raúl Rajneri: Στην Αθήνα με αδερφικό χαιρετισμό


Μήνυμα του Raúl Rajneri γενικού γραμματέα της Νεολαίας της εργατικής συνομοσπονδίας CTA-A
Έλληνες συναγωνιστές και συναγωνίστριες Εκ μέρους της Εργατικής Συνομοσπονδίας CTA-Autónoma θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την πρόσκληση στο 9ο Resistance Festival. Για εμάς είναι μια σπουδαία ευκαιρία να μπορέσουμε να γνωρίσουμε την εμπειρία των εργαζομένων και τον ελληνικό λαό, που πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν … Συνεχίστε να διαβάζετε το Raúl Rajneri: Στην Αθήνα με αδερφικό χαιρετισμό... Διαβάστε περισσότερα

Πολιτιστικό πρόγραμμα


Επίσης, το Resistance Festival φιλοξενεί σπουδαίες πολιτιστικές συναντήσεις. Δεκάδες καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό εκθέτουν τα έργα τους, επικοινωνούν τη μουσική τους σε μια σπάνια συνεύρεση με πολύ χαμηλό αντίτιμο για τα δεδομένα της.

Δείτε εδώ αναλυτικά το μουσικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ

Η Mellifera και το Project Οδύσσεια στο Resistance Festival 2016
 

Η Mellifera για δεύτερη χρονιά, διοργανώνει mail art project με θέμα Οδύσσεια που θα παρουσιαστεί σε πρώτη φάση στο Resistant Festival 2016 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Αίγιο, τον Αύγουστο του 2016 και τον Οκτώβριο του 2016 στα γραφεία της στην Αθήνα.

Περισσότεροι από 150 καλλιτέχνες, από 25 και πλέον χώρες, δημιούργησαν πάνω στο θέμα Οδύσσεια αποδεικνύοντας πως ο ελληνικός πολιτισμός έχει διασπαρεί από την Ιαπωνία έως την Ουκρανία και από τη Φινλανδία έως τη Χιλή.

Το όνομά μου είναι Rachel Corrie


Μια μοναδική θεατρική παράσταση την Παρασκευή 24 Ιουνίου
 
Mία μοναδική θεατρική παράσταση στο Resistance Festival την Παρασκευή 24 Ιουνίου! Ένα μικρό κορίτσι, μια Αμερικανοεβραία ακτιβίστρια, δολοφονείται στα 23 της χρόνια το 2003 από μια ισραηλινή μπουλντόζα στη Γάζα και γίνεται ηρωίδα του παλαιστινιακού αγώνα. Οι ισραηλινές Aρχές αποφαίνονται ότι δεν υπάρχει δολοφονία, αλλά ότι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το όνομά μου είναι Rachel Corrie... Διαβάστε περισσότερα

Resistance Festival: Ο παιδότοπος για τους μικρούς μας φίλους


Παρασκευή 24/6, στις 19:30 Μπισκοτάκι Μαρουλάκι Ο Τζιντζερμπρένιος άνθρωπος και η Ραπουνζέλ, δύο αγαπημένα παραμύθια για ένα μπισκοτένιο ανθρωπάκι κι ένα κορίτσι που γεννήθηκε με ένα μαρουλάκι… Παράσταση αφήγησης για παιδιά προσχολική και πρώτης σχολικής ηλικίας από την Κάτια Καντούρη. Σάββατο 25/6, στις 19:00 Ζωοφιλικό … Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε Περισσότερα »

«ΚΟΦΤΗΣ» ΣΤΟ 4o ΡΑΪΧ…

Γιώργος Χαρβαλιάς


Η… τευτονική «ένωση» της αέναης λιτότητας δεν προχωρά


Οχι, λοιπόν, οι Βρετανοί δεν είναι τρελοί. Πανηλίθιοι είναι, αντιθέτως, οι νταβατζήδες των αγορών και του Βερολίνου, που πήγαν να τους τρομοκρατήσουν για να επιβάλουν τετελεσμένα, είτε με το καλό είτε με το... στανιό. Σε ποιους; Σ' αυτούς που δεν μάσησαν από απειλές, ερπύστριες και βομβαρδισμούς σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Στους απλούς ανώνυμους κατοίκους της υπέροχης αγγλικής υπαίθρου, στους «πραγματικούς ανθρώπους», όπως σωστά είπε ο Φάρατζ.

Οι υπόλοιποι, η ακαδημαϊκή νομενκλατούρα του Ιτον, της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ, που ξεροσταλιάζει για κάποια «ευρωεπιδότηση», η ψεύτικη «αριστοκρατία» του Σίτι, οι traders και τα όρνια των hedge funds που φιλοτέχνησαν τις «πέτσινες» δημοσκοπήσεις, μπορούν πλέον να ενώσουν τη θλίψη τους με τα καρακόλια του Βερολίνου: τους «ευρω-στρατονόμους», που ατυχώς ονομάζονται «υπερεθνική ελίτ των Βρυξελλών». Eθνική συνείδηση δεν έχουν, αλλά σε καμία ελίτ δεν ανήκουν. Πρόκειται για μίσθαρνα στελέχη πολύ χαμηλού επιπέδου. Γι' αυτό δεν μπόρεσαν ούτε να πείσουν ούτε να...φοβερίσουν.

Το έργο το είδαμε, άλλωστε, και στα δικά μας, πέρυσι τέτοια εποχή: αποκρουστικά μαντρόσκυλα της Καγκελαρίας, τύπου Τουσκ, Ντάισελμπλουμ και Γιούνκερ, ντυμένα με τον μανδύα του «ευρω-γραφειοκράτη», να κουνούν το δάχτυλο επισείοντας τις συνέπειες ενός «όχι» στο δημοψήφισμα. Σε κακόηχη συγχορδία με τα ντόπια ζόμπι της ευρωλιγουριάς και τους ξεχασμένους βρικόλακες της πολιτικής, που βγήκαν για να μας υποδείξουν το καλό μας.

Ακόμη και οι γκρεμοτσακισμένοι Ελληνες τους αγνόησαν. Μόνο που υπάρχει μια διαφορά: το δικό μας «όχι» των είκοσι μονάδων βρέθηκε ένας Τσίπρας να το βαφτίσει «ναι». Στην Αγγλία δεν παίζουν αυτά. Το Βrexit είναι Brexit, έστω κι αν πέρασε οριακά, έστω κι αν σύσσωμη η Σκοτία το καταψήφισε, έστω κι αν κάποια αστικά κέντρα της υποτιθέμενης διανόησης το αποδοκίμασαν.

Η Βρετανία εγκαταλείπει το μαντρί, λοιπόν, και προσφέρει το πολυπόθητο συστημικό σοκ που είχε τόση ανάγκη μια Ευρώπη- όμηρος του απεχθούς γερμανικού ηγεμονισμού. Οι «ξεροκέφαλοι» Αγγλοι καθαρίζουν πάλι την παρτίδα, βάζοντας «φρένο» στο αναδυόμενο 4ο Ράιχ και στην αντίληψη ότι όλοι πρέπει να δουλεύουν για να πλένουν τα πόδια τους στις θάλασσες του ευρωπαϊκού Νότου οι Γερμανοί συνταξιούχοι.

Αυτή η... τευτονική «ένωση κρατών» της αέναης λιτότητας, των ευρω-πληβείων, της αναγκαστικής πολυπολιτισμικότητας μέσω λαθρομετανάστευσης και του σφιχταγκαλιάσματος με τη νεο-οθωμανική Τουρκία δεν προχωρά. Θα πρέπει σύντομα οι εμπνευστές της να σκεφτούν κάτι άλλο.

Δημοκρατία

Διαβάστε Περισσότερα »

Η διάλυση μιας αγοραίας Ένωσης

Του Γιάννη Μακριδάκη


Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραδομένη εδώ και χρόνια στην καταστροφική και απάνθρωπη λογική και πολιτική της "ανάπτυξης", έφτασε στην κορύφωση του αδιεξόδου της.

Κατάφερε να αντιστρέψει κάθε έννοια και να απαξιώσει κάθε ιδανικό και αξία, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί μέσα στην αδιέξοδη πολιτική της απομύζησης των ανθρώπων της και των πατρίδων τους με γνώμονα το συμφέρον των Αγορών.

Μετατράπηκε έτσι σε απόλυτα συντηρητική και κυβερνήθηκε από τους πλέον διεφθαρμένους και χυδαίους πολιτικούς, αντάξιους φυσικά των πολιτικών που ακολούθησαν.

Το αποτέλεσμα είναι να φαντάζει πλέον ως προοδευτική η αλλαγή πορείας του κάθε κράτους προς τα πίσω, δηλαδή ξανά προς την "ιδιώτευση", προς την αποχώρηση, προς το μέλλον εκτός αυτής της αποτυχημένης γερμανοκρατούμενης Ένωσης και συνέπεια αυτού η ενδυνάμωση για άλλη μια φορά στην σύντομη ιστορική πορεία του καπιταλισμού των κατά τόπους εθνικιστικών πολιτικών μορφωμάτων, με ό,τι δυσοίωνο σημαίνει αυτό για το μέλλον μας ως ανθρωπότητα.

Η Αριστερά της Ευρώπης φέρει τεράστιες ευθύνες για αυτή την κατάληξη.

Διότι αντί να δείξουν τον άλλο δρόμο ως όφειλαν να βλέπουν και να υπηρετούν οι ίδιοι, τον δρόμο των Αξιών και της αρμονικής συνύπαρξης σε μια Ένωση Πολιτών, η οποία θα έχει ως Αρχή τον σεβασμό στις πολιτισμικές, φυσικές, οικονομικές και λοιπές ιδιαιτερότητες κάθε λαού και τόπου, προσαρμόστηκαν καλύτερα από τους αντιπάλους τους στην παράλογη και χυδαία ισοπεδωτική λογική του χρηματοοικονομικού συστήματος και αλώθηκαν από αυτήν, υπηρέτησαν και αυτοί την "ανάπτυξη", συνέβαλαν δηλαδή καθοριστικά στην δημιουργία της Ε.Ε. των Αγορών και των Τραπεζών, που θεωρεί τους πολίτες της αριθμούς και τις πατρίδες τους απαξιωμένα οικόπεδα προς ισοπέδωση.

Η διάλυση αυτής της ανόητης και ανήθικης ΕΕ είναι ιστορικά πλέον προ των πυλών.

Παρότι φαντάζει ίσως επιθυμητή, διότι μόνον έτσι υπάρχει πιθανότητα να επανασυγκολληθεί υπό μη αγοραίους όρους, μέχρι να γίνει αυτό και αν ποτέ γίνει, το κοινό μας μέλλον, με τον καθένα περιχαρακωμένο στα ίδια συμφέροντα και τον εθνικισμό να καλπάζει, δεν προδιαγράφεται ευοίωνο.

ΤΡΡ

Διαβάστε Περισσότερα »

Σακοράφα: «Δεν ειναι ακροδεξιοί ή αφελείς και εθνικιστές το 52% ενός λαού»

Πολιτική


Πολυπαραγοντική απόφαση, μήνυμα προς το ευρωπαϊκόδιευθυντήριο» θεωρεί το Brexit η Σοφία Σακοράφα σε συνεντευξή της στην κυριακάτικη Realnews. Η ίδια τονίζει ότι κακώς εμφανιζονται ως ακροδεξιοί οι ψηφοφόροι που τάχθηκαν υπέρ της εξοδου.

«Δεν πρέπει να ερμηνεύουμε την απόφαση αυτή με το στενό και επικινδυνο τρόπο που την αντιμετωπίζει σύσσωμο το πολιτικό σύστημα. Δεν πρόκειται για σύγκρουση «κοσμοπολιτών» και εθνικιστών. Και έχει μεγάλη σημασία ότι ενώ το 80% των πολιτικών ήταν υπέρ της παραμονής, το 52% των ψηφοφόρων αποδείχθηκε ότι ήταν κατά.  Δεν μπορείς να «χαρίζεις» στην ακροδεξιά και στον εθνικισμό το 52% του λαού«, αναφέρει η  ανεξάρτητη ευρωβουλευτής.

Στέκεται επισης στον ταξικό χαρακτήρα της ψήφου, ότι δηλαδή οι φτωχοί και μικρομεσαίοι ψήφισαν εναντίον της ΕΕ όχι επειδή είναι αδαείς, εθνικιστές ή «λαουτζίκος», αλλά επειδή προασπιζονται τα συφμέροντά τους, ενώ (πάλι για τα συμφέροντά τους) ψήφισαν υπέρ της παραμονής τα ισχυρότερα οικονομικά στρώματα, κυρίως τα αστικά και όσοι αισθάνονται πιο κοντά στα συμφέροντα των «μεγάλων».

Η ίδια εκτιμά ότι είναι ιστορικά σημαντική στιγμή, επειδή η Γαλλία πάλλεται από αντιδράσεις, στην Ιταλία παίρνει προβάδισμα ο Γκρίλο και στην Ισπανία είμαστε επίσης εν αναμονή παρομοίων με της Ιταλίας  εξελίξεων, δηλαδή αριστερών επιλογών.

«Είναι μεγάλη η απόσταση που χωρίζει τις επιλογές των λαών από τις επιλογές της ΕΕ και αυτο το μηνυμα καλό θα ήταν να το εξετάσει το ευρωπαϊκό διευθυντήριο. Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα»,αναφέρει, «είναι ότι η αριστερά θα μπορουσε να οδηγήσει σε μια αξιόπιστη πρόταση εξόδου από την κρίση, πλην όμως ο ριζοσπαστισμός τσακίστηκε στα βράχια της Αγγλιας, αφού προηγουμένως τσακίστηκε στην πατρίδα μας, την επομένη του δημοψηφίσματος».

Ρ-Ρ

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν ο Μαρξ και ο Κέινς στοιχημάτιζαν για το Brexit

Άρης Χατζηστεφάνου


Για άλλη μια φορά οι μόνοι που προέβλεψαν το πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα της βρετανικής ψήφου για το Brexit ήταν τα μεγάλα γραφεία στοιχημάτων. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν το κατάλαβαν.

Και το Κεφάλαιο του Μαρξ που πήρα στη γιορτή σου αν του ‘χες ρίξει μια ματιά θα ήμουνα μαζί σου
Χατζηφραγκέτα

Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς είπε κάποτε ότι οι χρηματαγορές είναι μια διεστραμμένη μορφή των καλλιστείων: όσοι συμμετέχουν δεν επιλέγουν το πιο όμορφο μοντέλο αλλά αυτό που θεωρούν ότι θα αρέσει στους περισσότερους και συνεπώς θα κερδίσει.

Η εφημερίδα «Independent» πίστεψε ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει τη διαπίστωση του Κέινς και για τα γραφεία στοιχημάτων. Στις δημοσκοπήσεις, έλεγε, οι πολίτες απαντούν ποιος θέλουν να κερδίσει, ενώ τα στοιχήματα αποτυπώνουν ποιος πιστεύουν ότι θα κερδίσει.

Φαινομενικά, τα γραφεία στοιχημάτων έπεσαν έξω στις «προβλέψεις» τους με πρωτοφανή τρόπο. Από την πρώτη ημέρα που ο Κάμερον εξήγγειλε το δημοψήφισμα έδιναν σταθερά τη νίκη στο Bremain, ακόμη και όταν το σύνολο των δημοσκοπήσεων έδινε άνετο προβάδισμα στο Brexit.

Φήμες μάλιστα έλεγαν ότι οι χρηματαγορές ακολουθούσαν συχνότερα το κλίμα που δημιουργούσαν τα γραφεία στοιχημάτων παρά οι επιστημονικές προβλέψεις των δημοσκόπων.

Η φήμη ήταν τόσο ισχυρή ώστε κάποιοι άρχισαν να σκέφτονται αν θα ήταν εφικτό να χειραγωγήσουν τις χρηματαγορές ποντάροντας μεγάλα ποσά σε κάποιο γραφείο στοιχημάτων.

Οπως αποκάλυψε μάλιστα ο Μάθιου Σάντικ, επικεφαλής του τμήματος πολιτικής (υπάρχει και αυτό) του γραφείου στοιχημάτων Ladbrokes, λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα κάποιος στοιχημάτισε 25.000 στερλίνες για την παραμονή της χώρας στην Ε.Ε., γεγονός που οδήγησε σε αύξηση των πιθανοτήτων που έδινε το γραφείο για το Bremain.

Το περίφημο Zerohedge, η ανεπίσημη «βίβλος» των απανταχού χρηματιστών, υπολόγισε ότι στοιχηματίζοντας ένα εκατομμύριο λίρες κάποιος θα ήταν σε θέση να προκαλέσει μετακινήσεις τίτλων στο χρηματιστήριο ύψους 10 τρισεκατομμυρίων λιρών.

Επεσε λοιπόν ο Κέινς τόσο έξω στην ανάλυσή του; Είναι γεγονός ότι αυτή η κορυφαία μορφή της οικονομικής επιστήμης (ο οποίος υποθέτουμε θα ψήφιζε Bremain) σε τελική ανάλυση δεν ήταν παρά ένας συστημικός οικονομολόγος.

Εξέφρασε απλώς την ανάγκη του παγκόσμιου κεφαλαίου για τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους πρόνοιας το οποίο θα λειτουργούσε σαν ατμομηχανή της οικονομίας στην κρίσιμη περίοδο μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Το πραγματικό λογικό σφάλμα, όμως, δεν ανήκει στον Κέινς αλλά σε όσους πίστεψαν ότι η αγορά των στοιχημάτων κινείται ακριβώς όπως και το χρηματιστήριο – ότι δηλαδή όλοι ποντάρουν σε αυτόν που πιστεύουν ότι θα κερδίσει και όχι σε αυτόν που πραγματικά θέλουν να κερδίσει.

Σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν όμως, οι Αγγλοι φίλαθλοι ποντάρισαν υπέρ της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου παρά το γεγονός ότι όλα τα προγνωστικά μιλούσαν για βέβαιη ήττα. Το ποντάρισμά τους αποτελούσε περισσότερο μια ψήφο εμπιστοσύνης παρά μια λογική επιλογή.

Αυτό που πραγματικά θα χρειαζόταν κάποιος για να κατανοήσει τι συνέβη στο δημοψήφισμα και πώς αυτό αντικατοπτρίστηκε στα στοιχήματα είναι ένας οικονομολόγος που είχε στύψει το μυαλό του για τις ανάγκες της ταξικής πάλης – ο Κάρολος Μαρξ.

Διαβάζοντας τα πλούσια στατιστικά στοιχεία που συγκέντρωναν (αλλά δεν ήταν σε θέση να αναλύσουν) τα γραφεία στοιχημάτων, ο συγγραφέας του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» θα είχε κάνει πιθανότατα μια πολύ σημαντική διαπίστωση:

Οι περισσότεροι παίκτες που στοιχημάτισαν πριν από το δημοψήφισμα έδωσαν τα λεφτά τους υπέρ του #Brexit. Καθώς όμως όσοι πίστευαν ότι θα κερδίσει το #Bremain ποντάρισαν μεγαλύτερα ποσά, επηρέασαν σε σημαντικό βαθμό την τελική εικόνα. Και αυτό γιατί τα γραφεία δεν παρουσιάζουν πόσοι παίκτες ποντάρισαν σε κάθε ενδεχόμενο, αλλά πόσα χρήματα «επενδύθηκαν» σε κάθε επιλογή.

Ενας εραστής των θεωριών συνωμοσίας θα μπορούσε να εξηγήσει αυτό το φαινόμενο λέγοντας ότι ορισμένοι κερδοσκόποι έριξαν χρήμα στην αγορά στοιχημάτων για να επηρεάσουν αυτήν την εικόνα και έτσι να χειραγωγήσουν και τις χρηματαγορές (και ίσως μαζί με αυτές και την κοινή γνώμη).

Η ταξική ανάλυση του Μαρξ ωστόσο ίσως αποδεικνύεται πολύ πιο χρήσιμη: Οι φτωχοί, αν και περισσότεροι, ποντάρισαν λιγότερα χρήματα, ενώ οι πλούσιοι είχαν τη δυνατότητα να παίξουν μεγαλύτερα ποσά.

Μήπως αυτή δεν είναι όμως και μια διεστραμμένη (όπως θα έλεγε ο Κέινς) ανάγνωση του ορισμού της δημοκρατίας που είχε δώσει ο Αριστοτέλης;

«Δημοκρατία είναι όταν οι ελεύθεροι και πτωχοί πλειοψηφούν και είναι κυρίαρχοι της εξουσίας, τουναντίον δε ολιγαρχία, όταν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής κυριαρχούν, αν και ολιγότεροι κατ’ αριθμόν». Με την ψήφο τους οι φτωχοί Βρετανοί αμφισβήτησαν την ολιγαρχία των Βρυξελλών αλλά και του Σίτι.

Τι κρίμα που οι Εργατικοί του Κόρμπιν δεν διάβασαν Μαρξ για να καταλάβουν τα ταξικά χαρακτηριστικά του Brexit και έτσι το πρόσφεραν σαν δώρο στην Ακρα Δεξιά – όπως έχουν κάνει άλλωστε και όλα τα μεγάλα κόμματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Διαβάστε

Το Κεφάλαιο, Τόμος πρώτος (εκδόσεις ΚΨΜ)

Το… best seller του Καρόλου Μαρξ επανακυκλοφορεί σε σύγχρονη μετάφραση και επιστημονική επιμέλεια στα ελληνικά.

InfoWar

Διαβάστε Περισσότερα »

Το σκαμνί είναι για τους... "λεβέντες"!

Του Κώστα Γιαννιώτη


Εδώ η Ευρώπη καίγεται -από το Βρετανικό BREXIT- και το... Αλεξί χτενίζεται!!

Στενοχωρημένο εμφανίστηκε το παλικάρι στο γυαλί, για να κάνει δήλωση–διάγγελμα, σε σχέση με το Βrexit!

Αντί να ζητήσει συγγνώμη, για την απάτη εκ μέρους του σε βάρος του ελληνικού λαού, στο περσινό δημοψήφισμα, ασχολήθηκε με τους κινδύνους που διατρέχει το... ‘’κοινό μας σπίτι, η ΕΕ’’ από την απόφαση του βρετανικού λαού!

Ο μεγάλος καημός του και το μαράζι του ήταν και παραμένει η σωτηρία του ναζιστικού μορφώματος της Ε.Ε!!

Για τον ελληνικό λαό, μούγκα ή το πολύ πολύ να δείξει το ενδιαφέρον του μόνο και μόνο για να τον εξαπατήσει!!

Τόσα χρόνια τώρα, παίζει το ρόλο του φερέφωνου των Βρυξελλών! Έτσι και σήμερα! Αφού το είπαν οι Βρυξέλλες έτσι θα είναι !

Αφού οι Βρυξέλλες μιλούν για τον κίνδυνο της ανόδου της ακροδεξιάς -που οι ίδιοι επωάζουν- βρήκε κι αυτός την ευκαιρία να ταυτίσει την ακροδεξιά με τους ευρωσκεπτικιστές!

Όλοι μαζί στο ίδιο τσουβάλι, έτσι ώστε ο λογικός συνειρμός να οδηγεί στο, απαραίτητο γι` αυτόν, συμπέρασμα ότι κάθε φωνή κατά του ναζιστικού μορφώματος της Ε.Ε είναι ένα και το αυτό με ακροδεξιές απόψεις!!

Και δεν είναι μόνο το γεγονός της ταύτισης! Με ένα σμπάρο προσπαθεί να πετύχει δυο στόχους μαζί! Με τη θέση αυτή επιχειρεί να αντιδιαστείλει το ναζιστικό καρκίνωμα της Ε.Ε από την ακροδεξιά! Την αθωώνει και την εξαγνίζει στα μάτια του... πόπολου!!

Και δεν του φτάνει αυτό. Προχωρά, λέγοντας ότι υπάρχει ο κίνδυνος το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος να είναι... « η αρχή μιας πολύ επικίνδυνης και ολισθηρής πορείας για τους λαούς της Ευρώπης»!!!

Η καταστροφική -κι όχι ολισθηρή- πορεία της Ε.Ε τόσα χρόνια, δεν τον ενόχλησε!! Τα εκατομμύρια των ανέργων και των αστέγων της Ευρώπης, που πολλαπλασιάζονται κάθε χρόνο δεν τον προβλημάτισε! Η κατάργηση κάθε δημοκρατικής δομής των κρατών μελών, δεν τον πείραξε! Η αυτοδιάθεση των λαών είναι ο κίνδυνος, κατά τον ελληνόφωνο Τσίπρα !

Δεν παρέλειψε βέβαια να χρησιμοποιήσει και τη μόνιμη ‘’επιχειρηματολογία’’ των Βρυξελλών λέγοντας... «Η αίσθηση της κοινής προοπτικής και του κοινού μέλλοντος, δίνουν τη θέση τους στη δήθεν ασφάλεια της εθνικής περιχαράκωσης και στον εθνικό απομονωτισμό» !!
Ναι! Το είπε!

Κάθε κίνηση απομάκρυνσης από το ναζιστικό μαντρί τής Ε.Ε οδηγεί στον εθνικό... απομονωτισμό! Ενώ τώρα που είμαστε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης είμαστε ανεξάρτητοι να χαράξουμε πολυδιάστατη εξωτερική και οικονομική πολιτική!!!

Δεν έχει, όχι μόνο το θεό του, αλλά ούτε και τσίπα!

Ο Γκέμπελς άφησε πίσω του σπόρο και φιδάκια που αξιοποιούν την τακτική του!

Αν ζούσε, θα τον χτυπούσε με συμπάθεια στην πλάτη και σίγουρα θα τον εμπιστευόταν σαν εκπρόσωπό του στη χώρα μας!!

Ναι, για τον Τσίπρα μιλάω! Το... ’’χαμογελαστό παιδί’’ του Στ. Παππά!

Θα τον προειδοποιήσω για κάτι που ίσως του ξεφεύγει, κι αυτού και των προηγούμενων!

Ο Κάμερον -και οι όμοιοί του- είναι πολιτικοί της παλιάς σχολής!

Να το πω πιο... απλά!

Είναι παλιές πουτάνες στο κουρμπέτι! Όταν σιγουρεύτηκε για το αποτέλεσμα, την... έκανε με ελαφρά πλάγια πηδηματάκια! Παραιτήθηκε!

Οι δικοί μας πολιτικοί δεν χαμπαριάζουν από τέτοια! Κρατάνε την καρέκλα, ακόμα κι αν της φύγουν τα πόδια!

Ξέρει την κατάληξη της ιστορίας;;

Να του την πω!

Είναι το σκαμνί κατηγορίας, για εσχάτη προδοσία!

Για παράδοση της χώρας στο Δ΄ Ράιχ!

Αλλά θα έχει για παρηγοριά τη λαϊκή ρήση που λέει... ‘’της φυλακής τα σίδερα είναι για τους... λεβέντες’’!!

Μάτια Ανοικτά

Διαβάστε Περισσότερα »

Κι άλλο Σκωτσέζικο σανό

Πιτσιρίκος


«Η Σκωτία θα κινηθεί αυτόνομα προκειμένου να διατηρήσει τις σχέσεις με την ΕΕ». Ε μην μου πείτε ότι δεν το έχετε ακούσει αυτό ως πρώτο θέμα στα δελτία των ειδήσεων τις τελευταίες 3 μέρες.

Η Σκωτία θα μείνει στην ΕΕ, ενώ η Αγγλία θα φύγει.

Στα παραπάνω προστίθενται –εξαρτάται από το πόσο «αξιόπιστη» είναι η «πηγή»– η ένωση της Βορείου Ιρλανδίας με το ΕΙΡΕ και η προσάρτηση του Γιβραλτάρ από την Ισπανία.

Υπάρχουν όμως αυτά τα ενδεχόμενα;

Το ΗΒ διατηρεί το δεύτερο – μετά τις ΗΠΑ – ισχυρότερο στρατό στον δυτικό κόσμο.

Διαθέτει ισχυρό πυρηνικό οπλοστάσια και αποτελεί τον πιο ισχυρό και αξιόπιστο στρατιωτικό σύμμαχο των ΗΠΑ σε όλους τους πολέμους που έχουν διεξάγει το τελευταίο μισό του 20ου και την πρώτη 15ετία του 21ου αιώνα.

Αποτελεί την 5η ή 6η ισχυρότερη οικονομική δύναμη στον πλανήτη.

Είναι μόνιμο μέλος του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ με δικαίωμα βέτο.

Έχει σημαντική πολιτική και πολιτισμική επιρροή σε δεκάδες χώρες της Κοινοπολιτείας, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας, της Αυστραλίας και του Καναδά.

Σταματάω, εδώ αν και υπάρχουν και πολλά άλλα.

Θα θελήσουν λοιπόν ΗΠΑ και ΕΕ να διαλύσουν αυτήν την χώρα για τα μάτια της κας Στούρτζεον και το χατίρι 5,5 εκατομμυρίων Σκωτσέζων που 1,5 χρόνο νωρίτερα ψήφισαν με πλειοψηφία 10% την παραμονή τους στο ΗΒ;

Ποιος θα υποκαταστήσει την ισχύ της Βρετανίας στον Δυτικό κόσμο;

Η νέα και ανεξάρτητη Σκωτία;

Ή μήπως η Γερμανία του Σόιμπλε που θα έπρεπε να 10πλασιάσει για τα επόμενα 10 χρόνια τις στρατιωτικές της δαπάνες –και να παράξει φυσικά ελλείμματα ή σκληρή εσωτερική λιτότητα– για να καλύψει το στρατιωτικό-πολιτικό κενό της Μεγάλης Βρετανίας;

Οι ΗΠΑ θα κοιτούσαν άραγε αδιάφορα την διάλυση της στενότερη και ισχυρότερης τους συμμάχου;

Τι είπατε;

Πως δεν γίνονται αυτά τα πράγματα;

Θεωρείτε πολύ πιθανό να φάει η Στούρτζεον ξανά «πόρτα» από την ΕΕ;

Λεπτομέρειες, αγαπητοί μου.

Φάτε το σανό που σερβίρουν ΕΕ και Σκωτσέζοι εθνικιστές και μην κολλάτε στις λεπτομέρειες.

Φιλιά πολλά – ξανά! – από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, τα πράγματα είναι απλά: Υπάρχει κάποιος που πιστεύει πως υπήρχε ποτέ περίπτωση να φύγει η Βρετανία από την Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν ήταν προς το συμφέρον της; Θα έφευγε αν δεν είχε πλήρες πλάνο για την επόμενη μέρα και τα επόμενα -πολλά- χρόνια; Όποιος έχει διαβάσει Ιστορία ξέρει πως οι Βρετανοί πολιτικοί είναι μαέστροι στο να υπερσπίζονται τα συμφέροντα της χώρας τους και άσοι στην διπλωματία. Κάποιοι νομίζουν πως και η Βρετανία είναι προτεκτοράτο όπως η Ελλάδα. Δεν είναι. Να είσαι καλά, Ηλία.)

pitsirikos

Διαβάστε Περισσότερα »

To Brexit είναι μόνο η αρχή

Γιώργος X. Παπασωτηρίου 


Ένας από τους αρχιτέκτονες της νίκης του Brexit στο δημοψήφισμα, ο Boris Johnson, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του, που φυλάσσεται από την αστυνομία, ενώ ένα μικρό πλήθος θυμωμένων Λονδρέζων διαμαρτύρεται μπροστά από τη βεράντα του.

Από το 2008 έως το Μάιο του 2016 ο Johnson ήταν δήμαρχος του Λονδίνου. Τον διαδέχθηκε στις 8 Μαΐου ο Εργατικό Sadiq Khan, ο οποίος τον νίκησε στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Το Λονδίνο, επίσης, ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία (60%) υπέρ της παραμονής της ΕΕ. Αλλά ο «ξανθός» κ. Μπόρις Τζόνσον μπορεί να έχασε το Μάιο στο Λονδίνο, κατήγαγε όμως εθνικό θρίαμβο στο δημοψήφισμα, εκδικούμενος τους Λονδρέζους, όντας από τους βασικούς πρωτεργάτες της εκστρατείας υπέρ του «Brexit».

Η νίκη του βασίστηκε στις ψήφους του βορείου τμήματος της χώρας, των μικρών πόλεων, των μακρινών προαστίων και της επαρχίας. Με άλλα λόγια, η αγγλική περιφέρεια και ο Μπόρις Τζόνσον επιβλήθηκαν του κέντρου, δηλαδή του Λονδίνου. Οι κάτοικοι του τελευταίου κατηγορούν τον πρώην δήμαρχο για λαϊκισμό και ατιμία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η εκπεφρασμένη εκλογικά διαφορά καταδεικνύει την αντίθεση και δη τις ανισότητες κέντρου-περιφέρειας που αξιοποίησαν οι οπαδοί του Brexit αλλά και οι εφημερίδες, ειδικά οι ταμπλόιντ, του μεγιστάνα Μέρντοχ.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Τζόνσον και Φάραζ εκμεταλλεύθηκαν τις οικονομικές ανισότητες και μια ορισμένη πολιτιστική και πολιτική καθυστέρηση των τοπικών κοινωνιών της περιφέρειας που συνέχονται από το αυτοκρατορικό –παλαιό- κλέος του βασιλείου και όχι από κάποια ευρωπαϊκή ιδέα. 

Η τελευταία, μάλιστα, έχει υπερκαλυφθεί από τον γερμανικό επεκτατισμό, προκαλώντας τη σχετική αντίδραση από τον παλαιάς κοπής αγγλικό εθνικισμό, που κατοικεί στα κεφάλια κυρίως των συνταξιούχων. Κατά μία ερμηνεία, οι τελευταίοι διατηρούν τη νοσταλγία της αυτοκρατορίας, όπως ο πατέρας του Simon Schelvis, 41 ετών, ιδιοκτήτη μιας μικρής κατασκευαστικής εταιρείας.

Ο συνταξιούχος πατέρας του Schelvis μένει στο Essex και είναι και ο ίδιος πρώην πρόσφυγας, που έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Βέλγιο κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. «Αγαπά τη χώρα που τον φιλοξένησε και θέλει να την προστατεύσει από τους νέους μετανάστες που δεν αξίζουν τη θέση τους σ’ αυτή» λέει ο γιος του. Γιατί, άραγε, ένας πρώην πρόσφυγας είναι ο πιο φανατικός ρατσιστής και εθνικιστής; Γιατί ο «ξένος» τον κατοικεί, όπως θα έλεγε η Τζούλια Κρίστεβα. Γιατί θέλει να φωνάξει πως ο ίδιος δεν είναι ξένος πια, αλλά ένας βρετανός.

Ο ξένος ως «αγχογόνο αντικείμενο» του προκαλεί ένταση, καθώς φέρνει στην επιφάνεια την απωθημένη –ως ταγικό υπόλειμμα- δική του ξενότητα. Γι’ αυτό μισεί, γι’ αυτό δηλώνει και ψηφίζει κατά των «ξένων», κατά των μεταναστών, γιατί μισεί εκείνη την ταπεινωτική, απάνθρωπη και εξαθλιωμένη πλευρά του εαυτού του. Η στάση εξάλλου της ΕΕ στη μεταναστευτική κρίση δεν έδωσε μία άλλη διάσταση στην ξενότητα, αντίθετα όξυνε την επιθετική και κολασμένη εκδοχή της με το να σηκώνει διπλούς και τριπλούς αγκαθωτούς φράχτες.

Τα σύρματα τροφοδοτούν τους εθνικισμούς. Γιατί λοιπόν διαπορούν και θυμώνουν οι ευρωπαϊκές ελίτ των Βρυξελλών και του Βερολίνου που οι Άγγλοι -οι πιο συντηρητικοί έστω- ψήφισαν εθνικιστικά; Τι θα ψηφίσουν αύριο στην Αυστρία; Τι ψηφίζουν στην Ουγγαρία και την Πολωνία; Ποιος ενισχύει με τη συγκεκριμένη μεταναστευτική πολιτική –πέρα από τον γερμανικό επεκτατισμό- τους εθνικισμούς;

Ακόμα ακόμα τι φουσκώνει τα πανιά της ακροδεξιάς στην ίδια τη Γερμανία;

Και για να επιστρέψουμε στη Βρετανία, τώρα ο Τζόνσον βρίσκεται σε αδιέξοδο. Είναι εύκολο μετά τη νίκη του να διαδεχθεί τον Οκτώβριο τον Ντέιβιντ Κάμερον στην αρχηγία του Συντηρητικού κόμματος και στην πρωθυπουργία (αν δεν υπάρξουν εκλογές). Αλλά πια πολιτική θα ακολουθήσει; Ήδη διαβλέπει τα δύσκολα και ζητάει να μη γίνει γρήγορα η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ! Αυτό που έγινε με την ομάδα ποδηλατών που ακινητοποίησαν το αυτοκίνητό του βάζοντας πέτρες στο καπό, είναι μόνο η αρχή.

Αλλά αν σκεφτούμε την επιφαινόμενη ιστορία, αυτοί οι άνθρωποι, οι Τζόνσον και Φάραζ, με το φτηνό ακροδεξιό σόου τους και υπηρετώντας τις φιλοδοξίες τους, δουλεύουν για την πραγματική ιστορία, που θα είναι η διάλυση της ΕΕ με τη μορφή τουλάχιστον που έχει σήμερα.

Ήδη ο Simon Schelvis, ο γιος του πρώην πρόσφυγα από το Βέλγιο και νυν ξενοφοβικού, μιλάει για «Καταστροφή». Το θέμα είναι τι είδους «καταστροφή» και για ποιον θα είναι αυτή; Θα είναι "δημιουργική" για τις επιχειρήσεις, όπως θα έλεγε ο Σουμπέτερ, ή θα είναι μία καταστροφή του orgy and cannibalism εναντίον των "κάτω" και των λαών του κόσμου που ισχύει σήμερα;

Αν μιλάμε για την τελευταία περίπτωση, τότε η "καταστροφή" είναι καλοδεχούμενη.

ArtiNews

Διαβάστε Περισσότερα »

Deutsche BΑAAAAM!!!

Πιτσιρίκος


Ο Δόκτωρ Σόιμπλε άφησε να διαρρεύσουν πληροφορίες από το υπουργείο του πως σκοπεύει να τιμωρήσει σκληρά την Βρετανία προκειμένου να αποφύγει στο μέλλον νέες αποσχιστικές κινήσεις από την Αγία Γερμανική αυτοκρατορία.

Ταυτόχρονα οι σαλτιμπάγκοι του Δόκτορος –που δεν έχουν εκλεγεί από κανένα κερατά– πετάνε την μία πaπαριά μετά την άλλη. Ντάισεμπλούμ, Γιουνγκέρ, και Τούσκ.

Πρόσφατα στην ομάδα προστέθηκε και και η κ. Στούρτζεον από την Γλασκώβη.

Είναι προφανώς ότι όλοι αυτοί απευθύνονται στους χαχόλους που τους υποστηρίζουν, αφού γνωρίζουν πολύ καλά πως εκτός από τον εαυτό τους κανένα άλλο δεν μπορούν να τιμωρήσουν και μάλιστα σκληρά.

Παράταση στην αποσταθεροποίηση θα οδηγήσει στην εκτόξευση των επιτοκίων δανεισμού σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες – τις γνωστές, και σε επιδείνωση της κατάστασης των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Φυσικά κάποια από τα γ@μησιάτικα της νέας επιδείνωσης της κρίσης θα τα φορτωθεί ο προϋπολογισμός του Δόκτορος αλλά τα περισσότερα θα πληρωθούν από τους ευρωπαϊκούς λαούς, του βρετανικού συμπεριλαμβανομένου.

Πέρα από τις εξαγωγές των καταπληκτικά μη ρυπογόνων αυτοκινήτων της Γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας –το 20% των παραγόμενων αυτοκινήτων από εργοστάσια που στην βρίσκονται στην Γερμανία, πηγαίνει στο ΗΒ – υπάρχει και μια υπέροχη τράπεζα στην Αγία Αυτοκρατορία που προβληματίζει όσο τίποτα άλλο τον Δόκτορα.

Μια τράπεζα το όνομα της οποίας όλοι προσπαθούν να ξεχάσουν.

Πρόκειται φυσικά για την Deutsche Baaaam …συγγνώμη Deutsche Bank ήθελα να πω.

Μια τράπεζα της οποίας τα τοξικά και μη τοξικά παράγωγα ανέρχονται στο αστρονομικό ποσό των 65 plus (65 με 100 λένε) τρισ. δολάρια, την στιγμή που το παγκόσμιο δημόσιο χρέος προσεγγίζει τα 60 τρισ., το παγκόσμιο ΑΕΠ βρίσκεται μεταξύ των 65 και 70 τρισ. δολαρίων και το συνολικό ΑΕΠ της ΕΕ (με την Βρετανία μέσα) αγγίζει τα 16 τρισ. δολάρια.

Η τράπεζα λοιπόν αυτή – που από την αρχή του χρόνου είχε χάσει το 20% της χρηματιστηριακής της αξίας – μοιάζει με πυρηνική βόμβα στα θεμέλια του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.

Είναι επιπλέον εκτεθειμένη σαν την πoυτάνα στο City του Λονδίνου, το οποίο με εκδικητική μανία απειλεί να καταστρέψει ο Δόκτορας.

Παίρνοντας όλα αυτά υπόψη μου, εγώ ένας Έλληνας που έφυγε από το Προτεκτοράτο του Δόκτορος κι έφαγε «ψωμί» για δύο και πλέον χρόνια στο ΗΒ και που είναι αποφασισμένος ούτε στο μουσκεμένο βασίλειο ούτε στο προτεκτοράτο να επιστρέψει πίσω, έχω να πω μια φράση μονάχα στον Δόκτορα Σόιμπλε:

«Πάτα το κουμπί αν τολμάς ρε καριόλη, πάτα το!»

Φιλιά από την Εσπερία Ηλίας

ΥΓ-1 1.8 εκατομμύρια υπογραφές μαζεύτηκαν με αίτημα την επανάληψη του δημοψηφίσματος (αντί να προσφύγουν στην UEFA ή στην FIFA οι ανόητοι). Επίσης, 100.000 υπογραφές στάλθηκαν στον δήμαρχο του Λονδίνου με την πολύ λογική απαίτηση να κηρύξει την ανεξαρτησία του Λονδίνου και να προσχωρήσει στην ΕΕ (την τροφοδοσία της πόλης σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα θα την αναλάβουν τα μεταγωγικά αεροσκάφη της Luftwaffe που θα απογειώνονται από αυτοσχέδια αεροδρόμια στην Γαλλική Βρετάνη). Τελικά, από ό,τι φαίνεται Μενουμευρώπης και γεννιέσαι και γίνεσαι.

ΥΓ-2 Για όσους δεν το γνωρίζουν –με όλα τα σκατά που κουβαλάει μέσα του– το ΗΒ δεν είναι σαν το Προτεκτοράτο. Ανόητοι και κολλημένοι με την μπάλα ίσως. Δειλοί όχι.

(Αγαπητέ Ηλία, ο Σόιμπλε δεν θα πατήσει κανένα κουμπί. Ποτέ ο Σόιμπλε δεν θα πατούσε κουμπί αλλά κάποιοι Έλληνες έκαναν το λάθος να πιστέψουν τις απειλές του, ενώ άλλοι ήταν ξεπουλημένοι. Ζούμε στην εποχή που πατάς ένα κουμπί για εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά σου και σκάει η βόμβα μέσα στο σπίτι σου. Ηλία, εγώ το απολαμβάνω το παιχνίδι. Και μαθαίνω. Είναι παίκτες οι Βρετανοί στα πολιτικά παιχνίδια. Έχει ενδιαφέρον. Ηλία, από τις αντιδράσεις κάποιων Βρετανών που ηττήθηκαν στο δημοψήφισμα, διαπιστώνω πως υπάρχουν εκατομμύρια ψεκασμένοι και εκτός Ελλάδας. Να είσαι καλά.)

pitsirikos

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Θα γίνει έτσι και με την πατρίδα μας;

Του Αλέξανδρου Αρδαβάνη
 

-Πώς αντέχεις όλους αυτούς; Ο εκκολαπτόμενος γιατρός ρωτούσε χτες.

Σήμερα ένας άλλος νέος γιατρός παρακολουθεί με το βλέμμα ερωτηματικό τον μεσήλικο να κάνει ελιγμούς ανάμεσα στις νάρκες της Πράξης.

Ο μεσήλικος ακουμπά στο στήθος τον άρρωστο στο κρεββάτι· το αριστερό μάτι κατεστραμμένο, το αριστερό μανίκι άδειο αναπαύεται στην πυτζάμα. Ο γιατρός ψαύει αμήχανα τον ώμο· το χέρι κομμένο σύρριζα.

-Πώς έγιναν αυτά φίλε;

-Από βόμβα αεροπλάνου γιατρέ, το ’44…

-Γερμανικού, ε’;

-Αγγλικού γιατρέ… στη Ρόδο…ήμουνα παιδάκι, σκότωσε τους γονείς μου κι εμένα μου πήρε αυτό…από τότε τυραννιέμαι στα νοσοκομεία, απαντάει ο γεροντάκος και συμπληρώνει: το μάτι είναι από λάθος κολλύριο… Όμως είμαι από την Κάλυμνο, ο πατέρας μου δεν εύρισκε δουλειά εκεί και πήγε στη Ρόδο να δουλέψει…

-Όλα τα πάθη του αριστερά στριμωγμένα, μουρμουρίζει ο μεσήλικος. Πάντως η ορφάνια και ο ακρωτηριασμός άρχισαν από βόμβα «συμμαχική»…

-Έχει οικογένεια; Ο γιατρός ρωτά βγαίνοντας από τον θάλαμο.

-Βεβαίως! Και η γυναίκα του και τα παιδιά του έρχονται συνέχεια…

Στο γυαλί ο Αλέξης στο βήμα κάτι ανακοινώνει…

Στα πλαϊνά παράθυρα περνάνε εικόνες Ευρωπαίων και Βρετανών αξιωματούχων με φόντο ένα πελώριο BREXIT να κυματίζει όπως σημαία στον άνεμο. Ο μοχθηρός Σόιμπλε, η Σιδηρά Μέρκελ, ο δήθεν έκθετος Κάμερον, ο σαθρός Γιούνκερ, ο γλυκερός -όπου δεν τον παίρνει- Ολάντ και άλλοι πολλοί. Χαμόγελα παγερά ή μουδιασμένα· και ανακουφισμένα ίσως…

Η Ευρώπη των Αρπάγων ξανά ανακατεμένη, αλλά συνεπής στις Αρχές της βαθύτερης απολιτισιάς μέχρι αγριότητας. Η Ευρώπη των «δασανθρώπων» (german) που ανέβαιναν στα δέντρα -που έλεγε κάποιος ντόπιος μας πριν από αρκετά χρόνια. Όχι η «Ευρώπη των λαών και της Δημοκρατίας» -ας έλεγαν οι ανανεωτές της Αριστεράς πριν σαράντα χρόνια και ξαναλέει ο Αλέξης σήμερα και θέλω να πω κι εγώ αλλά πια δε μου βγαίνει όσο κι αν λαχταρώ έτσι να ήταν…

Επειδή τα υγρά όνειρα της νιότης της ανθρωπότητας στέγνωσαν γρήγορα στην Έρημο της Πραγματικότητας και έγιναν μούμιες. Τουλάχιστον μπορούμε να τα κοιτάμε σε προθήκες Μουσείων των Αυταπατών και να δακρύζουμε -έτσι μένουν τουλάχιστον τα μάτια μας υγρά, ας μη βλέπουν πια παρά το μέλλον ως ανάκλαση πικρή όσων είδαν στο παρελθόν.

Όπως το αριστερό χαλασμένο από κολλύριο μάτι του γεράκου μπροστά στον μουδιασμένο μεσήλικο γιατρό. Του γεράκου που γνώρισε όλους τους «συμμάχους» του λαού του μέσα σε ογδόντα χρόνια να εναλλάσσονται στον τόπο της δουλοπαροικίας του· από τους ανελέητους αλλά πάντα κομψεπίκομψους Ιταλιάνους, στους δόλιους Άγγλους, τους απαίδευτους Αμερικάνους, τους απροσχημάτιστους Γερμανούς. Με τους απόγονους των Οθωμανών να καιροφυλακτούν σε απόσταση βαρκάδας. Όλοι γρονθοκοπούνται με λύσσα στο ρινγκ με έπαθλο το «γκριζοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος». Το καναβάτσο εμείς, ποδοπατούμενοι αιώνες.

Ο γεράκος· μισός άνθρωπος από παιδί, μεγαλώνοντας ίσως σε ορφανοτροφείο, μπόρεσε να σηκωθεί, να προχωρήσει και να ζήσει σχεδόν όπως ολόκληρος. Θα γίνει άραγε κάπως έτσι και με την πατρίδα μας;

Νεαρέ, άκου: στις οριακές καταστάσεις οξύνεται η Συνείδηση επικίνδυνα· είτε για τον αντίπαλό σου είτε για την ίδια σου την ψυχική ισορροπία. Βγες λίγο έξω από το αιρ-κοντίσιον του νοσοκομείου σου. Έξω λιώνει τον κοσμάκη ο καύσωνας, μέσα σε λιώνει η ενσυναίσθηση για όσα βλέπεις και ακούς από λαβωμένους.

Ακραίες συνθήκες μέσα κι έξω. Τις κραδαίνεις όπως ρομφαίες και μάχεσαι. Ας λαβωθείς.

Στην Έξοδο η Συνείδηση θα σε αγκαλιάσει τρυφερά.

Ίσως σε πνίξει αλλά και η πιο πνιγερή αγκαλιά αξίζει περισσότερο από την αιώρηση στην αδιαφορία, δική σου και των άλλων.

Αμφίδρομη η απουσία ροής.

Δώσε το χέρι σου στον πεσμένο φίλο ή αντίπαλο!

Ρ-Ρ

Διαβάστε Περισσότερα »